Santo Domingo'da nerede kalınır: bilmeniz gereken 4 semt 2026

Zona Colonial, Ozama Nehri ile Calle Palo Hincado arasında bir kilometreye beş yüz metrelik bir dikdörtgendir ve Avrupa'nın Yeni Dünya'da ilk kez inşa ettiği her şey oraya sığar: 1502'de döşenen Calle Las Damas, nehir kıyısında 1508'de tamamlanan Ozama Kalesi ve Torre del Homenaje'si, Kristof'un oğlu Diego Kolomb'un Plaza de España'ya bakan mercan taşından sarayı 1512 tarihli Alcázar, 1512'de başlanıp 1540'ta kutsanan Amerika kıtasının ilk katedrali Santa María la Menor, Casas Reales, ilk üniversitenin açıldığı 1510 tarihli Dominikenler manastırı, 1714 tarihli bir Cizvit kilisesindeki Panteon ve ilk iki katlı taş ev Casa del Cordón. Gündüz yaya caddesi Calle El Conde, Parque Colón'dan bağımsızlığın 1844'te ilan edildiği Puerta del Conde'ye, puro, larimar ve kehribar satıcılarının arasından uzanır; akşam, Punta Cana otobüsleri gittiğinde, Plaza de España teraslarını aydınlatılmış Alcázar'ın karşısına dizer ve Calle Hostos ile Arzobispo Meriño on altıncı yüzyıl evlerinde barlarını açar. Burada her şeye yürüyerek gitmek için, otele dönüştürülmüş koloni evleri için ve şehrin yeniden kendisine döndüğü saat için kalınır. Madalyonun öteki yüzü: tadilattaki sokaklar ve yankılanan parke taşları, gürültüden söz eden otel yorumları ve gündüz geçilen Mercado Modelo ile mahallenin kuzeyi.

Beni etkileyen anlar: koloni mahallesi, katedral, Christophe Colomb'un evi, yer altı mağaralarıyla 3 Ojos (3 göz) parkı.

foggy

Puerta del Conde'nin batısında Gazcue, başkent burjuvazisinin 1930'larda ve 1940'larda villalarını inşa ettiği semttir: alev ağaçlarının altında alçak evler, sakin sokaklar ve eski konaklarda pansiyonlar, 1947 tarihli Ulusal Saray ve kubbesinin çevresinde. Kuzeyde 1970'lerde çizilen müzeler parkı Plaza de la Cultura: Taínoları anlatan Dominikli İnsan Müzesi, tarih ve coğrafya müzesi, ulusal doğa tarihi müzesi, 1973 tarihli Ulusal Tiyatro ve yanında 1956 tarihli Güzel Sanatlar Sarayı. Güneyde Malecón, Avenida George Washington, şehirle Karayip Denizi arasında on kilometrelik sahil yolu; 1940'lardan 1970'lere büyük oteller, 1937 tarihli Dikilitaş, Güibia plajı ve parkı burada yükselir ve şehir pazar günleri buraya yürümeye, temmuzda merengue dansına gelir. Burada denize bakan havuzlu oteller için, villaların pansiyon odaları için ve Calle El Conde boyunca on dakika yürüme mesafesindeki eski şehir için kalınır. Madalyonun öteki yüzü: içinde yüzülmeyen bir deniz, geceleri yürüyerek kaçınılması gereken Malecón, yorumlar tekrarlıyor, ve akşamları boşalan villalar.

Gazcue'nin kuzeyinde şehir yüzyıl değiştirir: Piantini ve Naco, Blue Mall, Agora ve Acrópolis arasında başkentin çalıştığı, akşam yemeği yediği ve alışveriş yaptığı cam kulelerin, bankaların ve büyükelçiliklerin semtleridir; Avenida Gustavo Mejía Ricart'ın restoranları gece yarısına kadar servis yapar. 1974 tarihli Olimpiyat Merkezi semti ikiye böler, şehrin sabahları koştuğu bir stadyumlar parkı, ve Quisqueya Stadyumu ekimden ocağa başkentin iki kulübü Licey ve Escogido'nun maçlarını verir: var olan en Dominikli akşam, bira, merengue ve şarkı söyleyen kırk bin kişi. Bir otomobil galerisinin altıncı katındaki Bellapart Müzesi, Dominik resminin en iyi koleksiyonunu barındırır. Daha kuzeybatıda 1976 tarihli botanik bahçesi, iki kilometrekare ve küçük bir tren, 1975 tarihli hayvanat bahçesi ve batıda Country Club. Burada bir Avrupa üç yıldızlısı fiyatına yeni zincir oteller için, restoranlar için ve çocuklar için kalınır. Madalyonun öteki yüzü: eski hiçbir şey yok, yürüyerek geçilmeyen sekiz şeritli caddeler ve arabayla yirmi dakika uzaktaki Zona Colonial.

Ozama Nehri'nin öte yakasında Santo Domingo Este, bir milyon Dominiklinin yaşadığı şehirdir ve alıntılanan üyenin gününden aklında kalan iki şey buradadır: çökmüş kireçtaşı mağaralarında üç yer altı gölü olan, kayaya oyulmuş merdivenlerle inilen ve elle çekilen bir salla geçilen Los Tres Ojos ile beş yüzüncü yıl için 1992'de açılan, gökyüzüne ışıktan bir haç yansıtan ve amiralin mezarı olduğu söyleneni barındıran iki yüz on metre uzunluğunda betondan bir haç olan Kolomb Feneri; yanında deniz kıyısındaki Ulusal Akvaryum ve su parkı. Sonra Las Américas havalimanı yolu doğuya uzanır ve ondan on dakika sonra başkentin plajı Boca Chica: bir resifle kapanan beyaz kumlu bir lagün, iki yüz metre boyunca bele kadar su, kızarmış balık kulübeleri, pazar günleri Santo Domingo'nun aileleri ve uçuştan önceki gecenin otelleri. Burada plaj için, çocuklar için ve erken bir uçak için kalınır. Madalyonun öteki yüzü: Zona Colonial'a arabayla kırk dakika, hafta sonları gürültülü bir sayfiye kasabası ve yıllarca 6'nın altında puan taşıyan plajdaki büyük resort, bu rehberin dışında bırakıldı.