De Provence bezoeken
Wit kalksteen duikt het water in bij de calanques, tussen Marseille en Cassis. Rijd een uur naar het noorden en daar ligt de vlakte van Arles, met zijn moerassen en zijn stieren. Nog een uur en de Ventoux sluit de horizon.
Wat de Provence eigen is, is een dichtheid aan geschiedenis die het landschap niet laat vermoeden. Een Romeinse arena in gebruik, een pauselijk paleis uit de veertiende eeuw, bauxietgroeven die projectiezalen werden: dat alles binnen een straal van vijftig kilometer.
U gaat het waarderen als
- U loopt: de calanques ziet u alleen goed te voet of per boot
- Markten en tafels u even veel zeggen als monumenten
- U in mei, juni of september komt in plaats van augustus
Kijk verder als
- U koelte zoekt: de vallei gaat in juli boven de vijfendertig graden
- De mistral u een stranddag zou bederven
- U in de zomer met de auto naar de calanques wilt, als de toegang geregeld is
Niet te missen
Hoogtepunten
-
1 Nationaal Park Calanques +26 aanbev.
Twintig kilometer inhammen tussen Marseille en Cassis, het enige stadsnabije nationale park van Europa. En-Vau moet u verdienen: twee uur lopen op de heenweg, zonder schaduw, en in de zomer is de toegang geregeld naar brandrisico.
-
2 Het Paleis van de Pausen +37 aanbev.
Het grootste gotische paleis ter wereld, in twintig jaar gebouwd in de veertiende eeuw, toen het pausdom in Avignon zetelde. De zalen zijn kaal, en het is het volume dat indruk maakt, niet het decor.
-
3 De Carrières de Lumières +40 aanbev.
Voormalige kalksteengroeven in Les Baux-de-Provence, waarvan de wanden van dertig meter als scherm dienen voor monumentale projecties. De temperatuur blijft het hele jaar op veertien graden.
-
4 Het MuCEM +22 aanbev.
Het museum van de mediterrane beschavingen, met een loopbrug verbonden aan Fort Saint-Jean. Het opengewerkte betongebouw is de gang alleen al waard, en het terras kijkt uit op de ingang van de Oude Haven.
-
5 Arles en zijn arena +126 aanbev.
Een Romeins amfitheater uit de eerste eeuw, nog in gebruik voor de feria's. De stad heeft haar antieke stratenplan gehouden, en haar acht Romeinse en romaanse monumenten staan op de werelderfgoedlijst.
De klassieke misrekening
De calanques plannen op een dag met mistral. De bootjes varen niet uit, de paden worden blootgesteld en zwemmen is onaangenaam. De wind wordt drie dagen vooruit voorspeld, en een plan B in de stad kost minder dan een verloren dag.
Onze routes in de Provence
| Duur | Route | Wat u ziet |
|---|---|---|
| Lang weekend (3 dagen) | Marseille › Cassis | Stad, haven, calanques |
| 1 week | Marseille › Aix-en-Provence › Arles › Avignon | Calanques, oudheid, pausen |
| 10 dagen | Marseille › Cassis › Toulon › Hyères › Aix › Arles › Avignon | Kust, eilanden en achterland |
Twee standplaatsen volstaan voor een week: Marseille of Cassis voor de kust, Avignon of Arles voor het binnenland. Een uur rijden ligt ertussen.
De trein bedient Marseille, Aix, Avignon en Arles, waardoor de historische ronde zonder auto lukt. Zodra de Luberon, de Alpilles of de inhammen erbij komen, is hij weer nodig.
Beste reistijd in de Provence
| Beoordeling | Seizoen | Weer | Drukte en prijzen |
|---|---|---|---|
| Mei, juni en september | 20 tot 28 °C, droog en helder | Druk, gemiddelde prijzen | |
| April en oktober | 15 tot 22 °C, korte buien | Gematigd, goede prijzen | |
| Juli en augustus | 28 tot 36 °C, droog | Maximaal, hoge prijzen | |
| November tot maart | 6 tot 14 °C, vaak mistral | Rustig, kust op halve kracht |
Ons advies
Kies juni boven september als de lavendelvelden voor u meetellen: de bloei op het plateau van Valensole loopt van half juni tot half juli, daarna wordt gesneden. Voor de zee is het water in september op zijn warmst.
Reizen naar de Provence
-
1 Met de trein Het eenvoudigst
de Eurostar tot Parijs of Rijsel, daarna zet de hogesnelheidslijn Marseille op drie uur van de hoofdstad en Avignon op twee uur veertig. Beide centrale stations sparen u een auto voor een stedelijk verblijf.
-
2 Met het vliegtuig Het snelst
Marseille Provence ligt vijfentwintig minuten met de shuttle van het centrum, en KLM en Transavia vliegen vanaf Amsterdam. Nuttig over afstand, zelden winnend zodra u de rit naar de luchthaven meerekent.
-
3 Met de auto Het flexibelst
onmisbaar voor de Luberon, de Alpilles en de startpunten van de paden. In de stad duur om te parkeren, en Marseille en Aix hebben een milieuzone.
Vervoer in de Provence
Tussen Marseille, Aix, Arles en Avignon is de trein voldoende en wint u tijd. Voor de bergdorpen en de calanques is er geen alternatief voor de auto, behalve de bootjes vanuit Marseille en Cassis.
Goed om te weten
De toegang tot het Calanques-massief wordt elke zomerdag geregeld naar brandrisico, en de sluiting kan volledig zijn. Het besluit voor de volgende dag verschijnt de avond ervoor laat: controleer het voordat u uw wandeling plant.
Wat eet je in de Provence?
- Bouillabaisse: oorspronkelijk de soep van de vissers, gemaakt van onverkochte vangst. Goede zaken dienen het bouillon en de vis apart op en noemen de soorten van de dag.
- Pastis: anijs en zoethout, opgediend met een kan koud water. De verhouding is één op vijf, en u giet het water bij de drank, nooit omgekeerd.
- Pieds et paquets: gevulde schapenpens, een hele nacht gestoofd in witte wijn en tomaat. Een Marseillaans wintergerecht, dat u 's middags bestelt.
- Navettes: kleine droge koekjes met oranjebloesem, in bootvorm. Een bakkerij in de wijk Panier bakt ze sinds de achttiende eeuw volgens hetzelfde recept.
- Olijfolie uit Les Baux: een herkomst uit de vallei, met de smaak van gerijpte olijf, krachtiger dan de zachte oliën. De molens zijn in november te bezoeken, tijdens het persen.
- Rijst uit de Camargue: sinds midden twintigste eeuw geteeld in de velden van de delta, hij hoort bij de stier in gardiane.
- Calisson uit Aix: gekonfijte meloen en amandel op ongezuurd blad, geglaceerd met suiker. De amandelvorm is sinds de vijftiende eeuw dezelfde.
Waar overnachten in de Provence?
| Zone | Waarvoor | Goed om te weten |
|---|---|---|
| Marseille, Oude Haven of Panier | Musea, haven, start naar de calanques | Laat levendig, vervoer tot middernacht |
| Cassis of La Ciotat | Inhammen, kustpad, boot | Kleine capaciteit, vol in augustus |
| Aix-en-Provence | Stad, markten, Cézanne | Centraal voor het binnenland, hoge tarieven |
| Avignon | Pausen, Luberon, Alpilles | Vol en duur tijdens het festival van juli |
| Hyères | Gouden Eilanden, stranden, fiets | Het voordeligst van de kust |
Eén standplaats aan de kust en één in het binnenland: die verdeling wint de meeste tijd, want de twee landschappen bezoekt u niet vanaf hetzelfde punt.
Voor de eilanden bij Hyères verandert overnachten de dag: als de laatste boot weg is, heeft Porquerolles niets meer te maken met wat het om twaalf uur is.
Wat kost een reis in de Provence?
| Stijl | Duur | Budget per persoon |
|---|---|---|
| Voordelig (camping of hostel, markten, paden) | 7 dagen | 350 tot 500 € |
| Comfortabel (hotel, restaurants, musea en boot) | 7 dagen | 850 tot 1 300 € |
| Luxe (charmehotel, sterrentafels) | 7 dagen | 2 200 tot 3 000 € |
- Het seizoen: aan de kust kost een kamer in augustus 50 tot 70 % meer dan in mei, en Avignon verdubbelt zijn tarieven tijdens het festival.
- De calanques: het massief is te voet gratis. De boot en de gehuurde sloep zijn de enige uitgaven, en wie loopt vermijdt ze beide.
- De markten: een maaltijd van brood, olie, kaas en fruit, 's morgens gekocht, vervangt een restaurant zonder iets te verliezen.
- Het parkeren: in Marseille en Aix weegt het zo zwaar als een maaltijd per dag. Een auto die de stadsnachten in de garage staat, kost minder dan dezelfde auto in het centrum geparkeerd.
- Het lunchmenu: in goede zaken kost het de helft van de avondkaart, uit dezelfde keuken.
Tradities en cultuur in de Provence
De mistral is geen weeranekdote: hij daalt honderd dagen per jaar het Rhônedal af, hij droogt de lucht, en hij geeft dat harde licht dat Van Gogh in Arles heeft geschilderd. Oude huizen keren hem de rug toe, zonder opening naar het noorden, en de cypressen van de heggen staan er om hem te breken.
Pétanque wordt overal gespeeld en u mag toekijken zonder te storen, maar het spel heeft zijn codes: u loopt niet in de werpcirkel, en u spreekt de speler die mikt niet aan. Het spel komt uit La Ciotat, waar de regel van de voeten bij elkaar in 1910 werd bedacht voor een speler die niet meer kon lopen.
Eén zomergewoonte om te kennen: veel dorpswinkels sluiten tussen twaalf en vier uur, bakkers inbegrepen. U doet vroeg inkopen, u slaapt of zwemt in de middag, en het leven begint weer na zes uur, als de hitte zakt.
