Mont Ventoux: beoordelingen, prijs en praktische tips

De reus van de Provence: de Mont Ventoux beklimmen

Op 1.910 meter hoogte waait de wind zo hard dat je je pet moet vasthouden. Het maanachtige landschap van witte stenen strekt zich uit zover het oog reikt, terwijl in de verte het silhouet van de Alpen opdoemt. Lager gelegen schittert de Middellandse Zee op heldere dagen. Deze kale top die boven de vlakte van het Comtat Venaissin uittorent, fascineert mensen al eeuwenlang.

Waarom de Mont Ventoux beklimmen?

De Reus van de Provence staat sinds 1990 op de lijst van biosfeerreservaten van de UNESCO. Deze erkenning is er voor een bijzonder natuurverschijnsel: op de flanken groeit mediterrane vegetatie zij aan zij met alpiene soorten. Onderaan vind je lavendel en steeneiken, halverwege beuken en zilversparren, en daarboven een rotsachtige woestijn waar planten bloeien die je normaal gesproken alleen in de Alpen ziet. Dit biologische contrast is te danken aan het abrupte hoogteverschil van de berg, die geïsoleerd in het midden van de Provençaalse heuvels ligt.

De dichter Petrarca beklom de berg in 1336, een tocht die wordt beschouwd als de eerste wandeling uit de geschiedenis die puur voor het plezier werd gemaakt. Sindsdien is de berg een magneet voor wandelaars, fietsers en nieuwsgierigen. De Tour de France is hier 18 keer omhoog gereden, wat heeft bijgedragen aan de sportieve legende.

Drie kanten, drie sferen

Vanaf Bédoin: de uitdaging

Dit is de iconische route van de Tour de France. De weg stijgt over 21 kilometer met een hoogteverschil van 1.600 meter. Fietsers vrezen de passages met een stijgingspercentage van 11,5 procent. Te voet is het pad vanaf het gehucht Sainte-Colombe een tocht van 4,5 tot 5 uur om de top te bereiken.

Vanaf Malaucène: het bos

De noordkant doorkruist uitgestrekte bossen met dennen en ceders. De geur van hars begeleidt de klim. Het skistation Mont Serein is een uitstekend vertrekpunt voor wandelaars die de lange aanloop willen vermijden. Vanaf daar ben je via de GR4 in minder dan 2 uur op de top.

Vanaf Sault: de mildheid

Dit is de meest geleidelijke route. De klim is 25 kilometer lang, maar het stijgingspercentage blijft bescheiden. Het plateau van Sault, bekend om zijn lavendelvelden, biedt een klassiek Provençaals decor voordat de eigenlijke klim begint.

Vriendentip: De top kan van half november tot half april gesloten zijn, afhankelijk van de weersomstandigheden. Vertrek in de zomer vroeg in de ochtend om de verzengende hitte en overvolle parkeerplaatsen te vermijden. De mistral kan op de top waaien met snelheden tot 250 km/u, dus check altijd de actuele weersverwachting voordat je vertrekt.

Op de top: een panorama over drie regio's

De oriëntatietafel helpt bij het herkennen van de herkenningspunten in het landschap. Bij helder weer reikt je blik van de Mont Blanc tot aan de Pyreneeën, en van de Cévennes tot aan de Middellandse Zee. Het meteorologisch observatorium en de zendmast markeren het hoogste punt. Een gedenksteen eert de Britse wielrenner Tom Simpson, die op deze hellingen overleed tijdens de Tour de France van 1967.

Wat je vanaf het terras op de top kunt zien:

• De Dentelles de Montmirail, een grillig kalksteenmassief in het zuidwesten
• De Alpilles en de Luberon aan de horizon
• Het dal van de Rhône en de keten van de Alpen bij helder weer
• De gorges de la Nesque, een spectaculaire kloof die aan de voet van het massief is uitgesleten

Fauna en flora: een concentratie van klimaten

Op de noordflank leven gemzen. Ze delen hun leefgebied met wandelaars zonder schuw gedrag te vertonen. In de puinhellingen van de top hebben zo'n zestig zeldzame plantensoorten een toevluchtsoord gevonden, zoals de blauwe akelei en de kruisdistel met zijn witte stekels. Botanici komen van over de hele wereld om deze mozaïek van biotopen te bestuderen, waar alpiene flora overleeft op slechts enkele kilometers afstand van mediterrane olijfbomen.