Gdzie spać w Rijad: 5 dzielnic, które warto znać 2026

Historyczne centrum to kwadrat Qasr Al Hukm, gdzie fort Masmak z glinianych cegieł z 1865 roku opowiada o styczniowej nocy 1902 roku, gdy Abdulaziz zdobył go z czterdziestoma ludźmi i na nowo założył królestwo. Wokół suki: Al Zal na dywany, kadzidła i piątkowe aukcje, Al Batha na całą resztę, dzielnica robotników przybyłych z subkontynentu, najżywsza i najmniej wygładzona w mieście. Dwa kilometry na północ Al Murabba, pałac z 1938 roku i Muzeum Narodowe, otwarte w 1999 roku w centrum historycznym króla Abdulaziza, najlepsze muzeum w kraju, z parkiem Al Watan i biblioteką. Dalej na wschód Malaz, dzielnica z lat sześćdziesiątych, jej zoo, stadion i park Salam na południu. Niebieskie metro łączy to wszystko z Olayą w kwadrans, stacje Qasr Al Hukm i Muzeum Narodowe. Hotele w Al Batha są najtańsze w mieście i najgorzej oceniane, opinie to mówią: trzy adresy poniżej leżą w Al Wazarat i przy King Fahd Road, dwa lub trzy kilometry od muzeum. Druga strona: puste ulice w piątkowe poranki i po dwudziestej drugiej, i piekarniczy upał od kwietnia do października.

Olaya to Rijad wież: Kingdom Centre, trzysta metrów i podniebny most na dziewięćdziesiątym dziewiątym piętrze, skąd miasto rozciąga się, płaskie i ochrowe, aż po horyzont; Al Faisaliah, piramida Normana Fostera z 2000 roku i jej szklana kula, w której się jada kolację; między nimi King Fahd Road, dziesięć pasów, i Tahlia, aleja kawiarni, ogródków i restauracji, gdzie miasto wychodzi, bez alkoholu, do drugiej w nocy. To dzielnica biur, centrów handlowych i hoteli sieciowych, od pałacu w wieży po ibis przy Olaya Street, przez Mandarin Oriental u stóp Al Faisaliah, i jedyna, gdzie wieczorem trochę się chodzi, od Tahlii do wież. Niebieskie metro biegnie pod King Fahd Road, stacje Al Urubah i Kingdom Centre. Druga strona: ceny biznesowej stolicy, pełno od niedzieli do czwartku, i chodniki, które urywają się nagle na pierwszym węźle.

Na zachodzie dzielnica dyplomatyczna, zaprojektowana w latach osiemdziesiątych dla ambasad, jest odwrotnością Rijadu: kręte ulice, chodniki, parki, ścieżki do biegania i jazdy na rowerze, ani jednej wieży, a na końcu wadi Hanifa, sucha dolina na nowo obsadzona palmami, z płynącą wodą, gdzie miasto przyjeżdża na piknik w weekend. Śpi się tu dla spokoju, dla ambasady albo dla ogrodów i boisk hoteli, a wyjeżdża samochodem: Olaya jest kwadrans drogi, centrum dwadzieścia minut. Na północy Uniwersytet Króla Sauda, pierwszy w kraju, założony w 1957 roku, kampus wielkości miasta, obok centrum kongresowego króla Abdulaziza. Druga strona: nic do zobaczenia w sensie turystycznym, żadnego metra i kontrola przy wjeździe do dzielnicy, dokument w ręku.

Dwadzieścia kilometrów na północny zachód Diriyah to gliniana wioska, w której rodzina Saudów założyła swoje pierwsze państwo w 1744 roku: dzielnica At-Turaif, pałace i meczety z ubijanej gliny na cyplu nad wadi Hanifa, zniszczona przez Osmanów w 1818 roku, wpisana przez Unesco w 2010 roku i ponownie otwarta pod koniec 2022 roku po dziesięciu latach prac, zwiedzana od popołudnia do nocy, gdy mury się rozświetlają. Poniżej Bujairi, taras restauracji otwarty w tym samym czasie, i pierwszy luksusowy hotel tego miejsca. W drodze powrotnej Hittin i Boulevard Riyadh City, miasto rozrywki Riyadh Season, koncerty, restauracje i karuzele od października do marca, gdzie stolica wychodzi wieczorem. Śpi się tu dla Diriyah o zachodzie słońca i dla Boulevardu bez samochodu, w nowych rezydencjach. Druga strona: trzydzieści minut samochodem do całej reszty, żadnego metra i podwojone ceny podczas Riyadh Season.

Na północy Rijad, który dopiero powstaje: KAFD, dzielnica finansowa króla Abdullaha, około sześćdziesięciu szklanych wież połączonych kładkami, otwierana etapami od 2022 roku, i węzeł metra, gdzie linia niebieska krzyżuje się z żółtą linią na lotnisko; Sahafa i jej ulice restauracji, centra handlowe przy King Fahd Road, Sahara Mall i Hayat Mall, centrum wystawowe przy północnej obwodnicy, uniwersytet islamski imama Mohammeda, a dalej stadion Króla Fahda z naciągniętym namiotowym dachem z 1987 roku, potem tor wyścigowy Janadriyah, gdzie w lutym rozgrywa się Saudi Cup, najwyżej dotowany wyścig świata. Lotnisko Króla Chalida jest dwadzieścia minut żółtą linią. Śpi się tu na targi, poranny lot, mecz lub wyścig, w nowych, dobrze ocenianych hotelach. Druga strona: dzielnice bez ulic, gdzie wszystko robi się samochodem lub metrem, i nic starego na kilometry.