Waar overnachten in Perth: de 5 wijken op een rij in 2026

Het centrum van Perth past in één vierkante kilometer tussen het spoor en de rivier, en het vernieuwt zichzelf al tien jaar: Elizabeth Quay, het in 2016 in de oever uitgegraven havenbekken, met zijn loopbrug, zijn restaurants en de veerboten naar de zuidoever, de Swan Bells, de glazen klokkentoren uit 2000 die de klokken van St Martin-in-the-Fields herbergt, door Londen geschonken voor het tweehonderdjarig bestaan, en daarachter de voetgangersstraten Hay Street en Murray Street, de passages van London Court, een nep-Tudor uit 1937, het door dwangarbeiders gebouwde stadhuis uit 1870, de Perth Mint uit 1899, waar nog altijd goud wordt gegoten voor publiek, en St Georges Terrace, de straat van de banken en de torens. Aan het water de tuinen van het Hooggerechtshof en de steiger van Barrack Street, vanwaar de boten naar Fremantle en Rottnest vertrekken; naar het oosten East Perth, de Queens Gardens, het cricketstadion WACA en de renbaan, Heirisson Island met zijn loslopende kangoeroes, twintig minuten lopen van het centrum; aan de overkant van de rivier het casino van Burswood en het stadion. Je slaapt hier om alles te voet te doen, voor de grote hotels in oude gebouwen en voor de veerboten. De keerzijde: een zakenwijk die 's avonds en op zondag leegloopt, behalve rond de kade, en de hoogste prijzen van de stad.

Aan de overkant van het spoor is Northbridge de wijk waar het centrum 's avonds uitgaat en overdag naar het museum gaat. Het cultureel centrum beslaat één enkel bouwblok: het museum van West-Australië, in 2020 heropend onder de naam Boola Bardip, met zijn hangende blauwe vinvis en zijn zalen over de Noongar-volkeren, de kunstgalerie met haar Aboriginal collectie, het instituut voor hedendaagse kunst in een school uit 1896, de staatsbibliotheek en de Blue Room, het kleine podium van de gezelschappen van de stad. Eromheen James Street en William Street, de Chinese, Vietnamese en Maleisische restaurants die de wijk hebben gemaakt, de bars en clubs die haar van donderdag tot zaterdag tot drie uur 's nachts wakker houden, Yagan Square met zijn toren van schermen, die Northbridge sinds 2018 met het station verbindt, en de Piazza, het reuzenscherm waar je in het gras naar cricket kijkt. In het noorden Hyde Park, twee meren, eeuwenoude vijgenbomen en ibissen, het gezinspark van de wijk. Je slaapt hier voor de musea en de bars te voet, voor het hostel en voor het centraal station op vijf minuten, vanwaar de treinen naar het vliegveld en Fremantle vertrekken. De keerzijde: lawaai tot in de kleine uurtjes van donderdag tot zaterdag, en straten waar de hotelbeoordelingen aanraden na middernacht in groep te blijven.

Kings Park is het grootste wat Perth heeft: vierhonderd hectare op de steile rand van Mount Eliza, meer dan Central Park, waarvan twee derde bush is gebleven, met eucalyptusbomen, kangoeroes in de schemering en wilde bloemen in september, en een derde botanische tuin, gazons en loopbruggen door de boomtoppen, vanwaar de hele stad zich boven de rivier ontvouwt, de torens op de voorgrond en de Darling-heuvels op de achtergrond. Het geciteerde lid raadt aan erheen te klimmen, en ze heeft gelijk: dit is het uitzicht van Perth, en het is gratis, twintig minuten lopen van het centrum via Fraser Avenue met zijn in 1938 geplante eucalyptusbomen. Eromheen West Perth, kantoren en ketenhotels aan de voet van het park; Subiaco, het dorp van huizen met smeedijzeren balkons waar de stad op zaterdag naar de markt gaat, drinkt op Rokeby Road en nog rouwde om haar footballstadion, gesloopt in 2019; Crawley en de universiteit uit 1911, haar gazons aan de rivier en het Berndt Museum voor Aboriginal kunst; en op de zuidoever, zeven minuten met de veerboot vanaf Elizabeth Quay, de dierentuin uit 1898 en de Old Mill, de molen uit 1835. Je slaapt hier voor het park bij het ontwaken, voor de wijken waar de mensen van Perth wonen en voor de dierentuin met kinderen. De keerzijde: twintig tot dertig minuten lopen of met de bus naar het centrum, en een budgetklasse zonder glans.

Ik raad je aan om naar het hoogste punt van de botanische tuin te gaan voor een panoramisch uitzicht over de stad.

jedi2

Aan de monding van de Swan, dertig minuten met de trein van het centrum, is Fremantle een andere stad, en velen verkiezen haar: de haven uit 1897 waarlangs de immigranten aankwamen, de gevangenis uit 1855, gebouwd door de dwangarbeiders die er daarna in woonden, gesloten in 1991 en erkend door Unesco, het Round House uit 1831, het oudste bouwwerk van de staat, de markt uit 1897, open van vrijdag tot zondag, de victoriaanse straten High Street en South Terrace, de rij cafés en pubs die men de Cappuccino Strip noemt, de brouwerijen van de vissershaven en het maritiem museum aan het eind van de kade, dat het zeiljacht bewaart dat in 1983 de America's Cup won. 's Avonds zitten de pubs van Fremantle vol wanneer het centrum van Perth leeg is, en de veerboot naar Rottnest vertrekt hier en doet er dertig minuten over: het autovrije eiland, zijn zestig stranden, The Basin met zijn turkooizen water, en de quokka's die naar de camera's komen glimlachen. Verder naar het zuiden Penguin Island met zijn pinguïns, veertig kilometer verderop. Je slaapt hier voor een stad die 's avonds en in het weekend leeft, voor de hotels in de gebouwen van de gevangenis en de markt, en voor de zonsondergang boven de oceaan vanaf Bathers Beach. De keerzijde: dertig minuten trein naar het centrum en Kings Park, en een zeewind die 's middags hard waait.

Twaalf kilometer ten westen van het centrum, achter de duinen, raakt de stad de Indische Oceaan over veertig kilometer wit zand, en elk strand heeft zijn eigen publiek. Cottesloe, in het zuiden, is het ansichtkaartstrand: Norfolk-dennen, het paviljoen van het Indiana op het zand, 's ochtends vlak, helder water, de beelden op het strand in maart, en dure huizen erachter. Verder naar het noorden City Beach en Floreat, de gezinsstranden, breed en rustig, met hun gazons en barbecues; Scarborough, het strand van de surfers, in 2018 vernieuwd met zijn zeewaterzwembad op het zand, zijn skatepark en zijn bars; en daarachter Trigg en het natuurlijke zwembad Mettam's Pool, een rotslagune voor kinderen. De hele stad zwemt hier voor het werk, en de hele stad komt 's avonds terug om de zon in de oceaan te zien zakken, iets wat Sydney en Melbourne niet kunnen. Je slaapt hier voor het water bij het ontwaken, voor de kinderen en voor de zonsondergang. De keerzijde: dertig minuten met de auto of de bus naar het centrum, geen luxehotel, en strandhotels die verouderd zijn, de beoordelingen zeggen het.