Kyoto in 3 dagen: de ultieme reisgids

Hallo allemaal,

Ik wil jullie graag vertellen over mijn reis naar Japan met mijn vriend, die begon met een driedaags bezoek aan Kyoto.

Waarom Japan en waarom Kyoto?

Hoewel ik er niet heb gewoond (de scherpzinnigen onder jullie zullen mijn gebruikersnaam vast al hebben opgemerkt...), kwam er een moment dat ik meer wilde weten over het land waar mijn familie haar oorsprong vindt. Vol vooroordelen vroeg ik me af of wat ik daar zou aantreffen zou lijken op het beeld dat we vaak zien: steden die wemelen van de mensen, overal lichtgevende reclameborden, ruimtegebrek, de mix tussen traditie en moderniteit, enzovoort...

De kernramp in Fukushima in 2011 heeft Japan helaas in een kwaad daglicht gesteld, maar ik hoop dat jullie na het lezen van mijn artikel zin krijgen om het land van de Rijzende Zon zelf eens te gaan ontdekken.

Ik begon mijn verblijf in Kyoto omdat ik absoluut de stad wilde zien die meer dan 1000 jaar lang de keizerlijke hoofdstad van Japan was, voordat Tokyo die rol in 1868 overnam.

Hoe kom je in Kyoto?

De slimste route die ik vond qua reistijd en prijs was een vlucht van Parijs naar Kansai (een internationale luchthaven die midden in zee voor de kust van Osaka ligt). Reken op minstens € 500 voor een retour en ongeveer 14 uur reistijd per enkele reis met een tussenstop. Hier is een link om vluchtprijzen naar Osaka te vergelijken.

Eenmaal op Japanse bodem was ik blij dat ik mijn benen kon strekken en ik hoopte snel bij mijn hotel te zijn. Helaas duurde het nog tweeënhalf uur met de Limousine bus nr. 8 voordat ik bij Kyoto station aankwam. Je kunt je tickets ter plekke bij automaten kopen. Daarna was het nog 20 minuten met de taxi naar ons hotel!

Mijn tips voor je accommodatie

Ik raad je ten zeerste aan om net als ik te kiezen voor een Ryokan, een herberg in de puurste Japanse stijl: zelfs de modernste varianten behouden de materialen en architectuur van vroeger. Eenmaal aangekomen met de taxi, aan wie ik het adres op een briefje had gegeven, meldde ik me bij de receptie.

Ik werd niet teleurgesteld: ik trok mijn schoenen uit en trok de slippers aan die voor me klaarstonden bij de okamisan, de beheerster van de herberg. Ik was meteen verkocht, want ik vond er alles waar ik op hoopte: kamers met schuifwanden van papier (de beroemde shoji die je overal ziet, ook in manga's), het lage tafeltje waaraan je thee drinkt, geen stoelen, tatami-matten van rijststro op de vloer, de futon waarop je heerlijk slaapt, het wat lage plafond... Kortom, alles wat ik in Japan zocht voor een echt andere wereld!

Ryokans geven je echt het gevoel dat je de Japanse cultuur aanraakt: je verplaatst je geruisloos door het gebouw, alles is gericht op discretie. Het is aan jou om op de gebruiken te letten en geen blunders te begaan. Weet bijvoorbeeld dat de baden in de accommodatie toegankelijk zijn voor zowel mannen als vrouwen... maar niet op dezelfde tijden! Alles ademt charme en een rustig leven. Er wordt van je verwacht (je moet het eigenlijk zelf weten, want ze vertellen het je niet altijd) dat je 's ochtends niet te lang in bed blijft liggen, wat voor ons, liefhebbers van uitslapen, verwarrend kan zijn. Maar geen zorgen: als beloning voor het vroege opstaan kun je jezelf weer opladen met een traditioneel ontbijt. Naast het ontbijt is het diner meestal ook bij de prijs inbegrepen.

Om je binnen dit type accommodatie te verplaatsen, krijg je naast slippers waarschijnlijk ook een katoenen kimono met blauw-witte patronen, de yukata genaamd.

Let op: je betaalt waarschijnlijk, net als ik, op de dag van aankomst en heel vaak vragen ze om contant geld... Houd daar rekening mee. Ter info: het kostte ons € 100 per nacht voor 2 personen, wat daar een gemiddelde prijs is. Je kunt goedkoper vinden, maar dan loop je het risico teleurgesteld te zijn omdat je in een kleinere ruimte met minder comfort terechtkomt: dit zijn vaak de familiepensions (minshuku), die iets minder glamour hebben... En om gemakkelijk een accommodatie in Kyoto te vinden, kun je hier terecht.

Kyoto bezoeken

Dag 1

Na een korte nachtrust, waarbij de vermoeidheid de jetlag snel had overwonnen, gingen we al vroeg de stad verkennen. We waren verrast door het feit dat prachtige gebouwen zij aan zij stonden met oude, vervallen krotjes die op instorten leken te staan. De stad is erg levendig, luidruchtig en je moet goed uitkijken voor mensen en voertuigen die van alle kanten komen.

Even voor de duidelijkheid: als je ter plekke informatie nodig hebt, ga dan naar Kyoto Station. Dit is het centrale station van Kyoto, met elf verdiepingen vol winkels en restaurants waar je voor een prikkie geweldige Ramen eet: 800 yen (minder dan 7 euro) voor een grote kom soep met noedels, vlees en een half eitje… Heerlijk en het vult perfect als je flinke trek hebt. Aan het eind van mijn verblijf kon ik ze zelfs heet naar binnen slurpen zonder mijn mond te verbranden, en dat met een enorm kabaal! Ik was best trots op mezelf!! Maar naast de restaurants is de belangrijkste tip dat het toeristeninformatiecentrum op de 9e verdieping zit, precies tegenover de lift. De medewerksters spreken uitstekend Engels en hebben al onze vragen nauwkeurig beantwoord.

Als je het station uitloopt, zie je aan je linkerhand het Kyoto Central Post Office: daar staat een geldautomaat die Visa en Mastercard accepteert, wat niet zo vanzelfsprekend is… Maak er gebruik van!

Maar we kwamen natuurlijk niet alleen om van de geneugten van de commerciële beschaving te genieten: we hebben ook onze ziel gevoed door bijvoorbeeld de Chishaku-in tempel te bezoeken. De tempels en tuinen zijn echt zen: koikarpers (net zo groot als die je bij de Franse tuincentra ziet :)) zwommen vredig rond in de vijvers en de tuinen riepen echt op tot meditatie… Zelfs de begraafplaats was rustgevend, terwijl dat in Frankrijk me altijd een beetje angstig maakt!

Denk er ook aan om te genieten van de wandelingen, zoals het circuit dat bekendstaat als "het Filosofenpad" (Tetsugaku no Michi). Het is een prachtige wandeling langs de bergflanken van Kyoto (neem de metro naar Sanjo), die schitterend is bij het vallen van de avond om de kleuren van de stad te bewonderen. Je loopt langs een kanaal omzoomd met kersenbomen: de ideale plek voor meditatie. Men zegt dat het pad zo heet vanwege een professor aan de universiteit van Kyoto, Nishida Kitaro, die er elke dag wandelde en mediteerde.

Ga ook zeker naar de Nijo-Jo kijken, het paleis van de eerste Shogun. Je loopt de vijf gebouwen van het versterkte paleis rond… op blote voeten! En ja, daar zul je aan moeten wennen: dat is vaak zo op historische plekken… Trek je schoenen weer aan en ga een luchtje scheppen in de omliggende tuin: je kunt niet anders dan overweldigd worden door de schoonheid en de rust die deze betoverende plek uitstraalt.

We hebben ook een uitstapje gemaakt naar het Kyoto International Manga Museum. Let wel op: dit is geen museum waar je miljarden prullaria en merchandise kunt kopen. Het is echt een museum dat de traditionele Japanse cultuur belicht, met de basisprincipes van tekenen en de oorsprong van wat later de manga zou worden. Er is een bibliotheek waar je vrij toegang hebt tot duizenden boeken… al zijn die wel in het Japans. Er is gelukkig ook een winkel waar je jezelf kunt verwennen. Het museum is vrij nieuw (geopend in 2000) en markeert een keerpunt: manga werd door sommigen (soms zelfs door de Japanners zelf) als subcultuur gezien, maar heeft door dit museum veel meer erkenning gekregen.

Het museum bewaart werken die normaal gesproken op goedkoop papier in tijdschriften worden geproduceerd. De overheid zag dat de nieuwe generatie steeds meer de aandacht van de hele wereld trok en wilde dit culturele erfgoed "beschermen" om het door te kunnen geven aan toekomstige generaties.

Het museum volgt ook de ontwikkelingen in westerse landen om parallellen te trekken. Er is bovendien een chronologisch overzicht van 1947 tot 2001.

Na het bezoek aan dit museum zijn we richting het zuiden en het centrum van de stad gegaan. Als je in het donker rondwandelt, kun je de Kyoto Tower niet missen. Deze panoramische uitkijktoren staat vlak bij het centraal station en is 131 meter hoog. Je ziet hem overdag ook, maar 's nachts is hij verlicht en dient hij als perfect herkenningspunt.

Dag 2

We zijn naar het keizerlijk paleis Kyoto-Gosho geweest, dat tot de 19e eeuw de hoofdresidentie van de Japanse keizer was. Het is in perfecte staat bewaard gebleven en je kunt de tuinen en alle gebouwen bezoeken. Je moet alleen even de openingstijden en -dagen checken, want die lijken nogal te wisselen (of ik begreep de dames bij de informatiebalie niet helemaal…).

In de noordelijke wijk, Takagamine, vind je de beroemde zentempel Kinkaku-ji, het Gouden Paviljoen, een iconisch monument van het traditionele Japan. Gebouwd in 1397 en na een brand herbouwd in 1955, staat het sinds 1994 op de UNESCO-werelderfgoedlijst. Het is bedekt met bladgoud (behalve de begane grond) en bevat relikwieën van Boeddha. Je kunt de tempel en de tuin via een uitgestippelde route bezoeken.

Deze wijk is erg rijk aan bezienswaardigheden, want je kunt er ook de tempels Jôshô-ji en Shôden-ji met zijn perfecte zandtuin zien, evenals de prachtige zentuin Ryôan-ji, enzovoort… We hadden niet de tijd om ze allemaal te bezoeken, maar we hebben in ieder geval geprobeerd om van buitenaf te zien hoe deze plekken eruitzagen.

Het grote voordeel van Kyoto is dat de stad al haar historische pracht en praal in perfect onderhouden gebouwen heeft weten te bewaren. De wijk in het noorden is wat dat betreft zeker geen uitzondering.

Dag 3

Voordat we onze reis door de Japanse archipel zouden vervolgen, wilden we absoluut de wijk Gion zien: de beroemdste wijk van Kyoto, die bekendstaat als het hart en de ziel van de stad, niets minder dan dat!!

In Gion vinden elk jaar twee prestigieuze feesten plaats waar je ongetwijfeld van zult horen: het Gosan Okuribi in augustus en het Gion Matsuri in juli. Iedereen doet mee en geniet van deze feestelijke momenten, die dienen als herinnering aan belangrijke gebeurtenissen uit de geschiedenis van Kyoto (zoals de strijd tegen de pest). Er zijn praalwagens, fluitspelers en kooplieden, en de straten worden afgesloten voor autoverkeer.

Deze wijk herbergt de Shijô-brug, het Maruyama-park, de tempels Chion-in, Kennin-ji, Shôren-in, Yasaka-jinja en kabuki-theaters zoals het Minami-za… Maar dit deel van de stad staat ook bekend om de beroemde geisha's. Nou ja, wij zijn ze nog steeds aan het zoeken. Ik stel me zo voor dat ze hun werk vrij discreet doen.

Ik wil nog even terugkomen op Kabuki; ik raad je echt aan om een voorstelling bij te wonen als je de kans krijgt. Het Minami-za wordt beschouwd als de bakermat van deze kunstvorm. Kabuki is het traditionele Japanse theater waarbij de acteurs zwaar geschminkt zijn en zowel het toneel als de decors kunnen bewegen. De regio Kansai is vandaag de dag de drijvende kracht achter de heropleving van deze kunst. In de wijk Pontocho vind je overigens een standbeeld van Okuni, die wordt gezien als de belangrijkste vrouwelijke figuur in de geschiedenis van het Kabuki.

Conclusie

Zoals je inmiddels wel zult begrijpen, is Kyoto een echt openluchtmuseum waar je je tijdens je verblijf geen moment zult vervelen. De cultuurshock is enorm en overvalt je zodra je uit het vliegtuig stapt.

Ik ben echt verkocht door deze ontdekking en ik moedig je aan om hetzelfde te doen. Houd echter wel rekening met één ding: het is niet eenvoudig om vriendschap te sluiten met de Japanners die je tegenkomt. Ze zullen niet zomaar stoppen voor een praatje, ook al zijn ze absoluut niet onvriendelijk of onaardig. De enige manier lijkt te zijn om via expats ter plaatse aan mensen te worden voorgesteld, anders is het wat lastig om contact te leggen. Bij deze: hallo aan Philippe, Haiko en de kinderen!

Tot snel, hoop ik.