Kamakura bezoeken: waar middeleeuws Japan en de oceaan elkaar ontmoeten
Op nog geen uur reizen van Tokio lijkt de tijd te vertragen in deze voormalige samoeraistad, geklemd tussen beboste bergen en de Stille Oceaan. De geur van wierook zweeft vanuit zentempels, het boemeltje de Enoden rijdt dwars door woonwijken en scheert vlak langs de huizen, en op het strand turen surfers net zo geduldig naar de volgende golf als monniken tijdens zazen.
Toch is Kamakura allerminst een stijf museum. Tussen het bezoeken van heiligdommen door kom je hipsters tegen bij hippe koffiezaken, staan tieners in de rij voor zoete aardappelbeignets, en in het weekend trekken massa's stedelingen uit Tokio hierheen voor een frisse neus aan zee.
Voor liefhebbers van historie en natuur (maar zonder de stilte)
Kamakura is er voor reizigers die het echte Japan willen opsnuiven zonder al te ver van Tokio af te reizen, en die tempels en natuur willen combineren met een strandwandeling. Liefhebbers van de boeddhistische geschiedenis en zen-cultuur komen ruimschoots aan hun trekken met ruim 60 tempels om te verkennen. Gezinnen waarderen de vlotte bereikbaarheid vanuit de hoofdstad en de bewaakte stranden. Wandelaars kunnen de bospaden volgen die de tempels op de hellingen met elkaar verbinden.
Hunker je echter naar totale stilte, bereid je dan maar voor op een teleurstellende werkelijkheid. In het weekend en tijdens het hortensieseizoen in juni puilen de populaire tempels uit en slingeren de rijen honderden meters lang door. Hartje zomer is het op de stranden ronduit dringen geblazen. Wie hoopt op een ingetogen zen-meditatie zoals in de films, ziet vooral de rug van andere toeristen die dezelfde instagramwaardige plekjes proberen vast te leggen.
Een doorsnee Japans dagbudget
Reken op tussen € 100 en € 130* per dag per persoon om optimaal van Kamakura te genieten. Dit is inclusief vervoer vanuit Tokio, entreeprijzen voor de tempels (tussen 200 en 500 yen per stuk), maaltijden bij doorsnee restaurants en eventueel een overnachting ter plekke. Maaltijden variëren van 800-1.500 yen voor een eenvoudige lunch tot 2.500-4.000 yen voor een diner in een goed visrestaurant. Een enkeltje tussen Tokio en Kamakura kost ongeveer 950 yen.
Zentempels: mediteren tussen de selfies
De Grote Boeddha van Kotoku-in staat al in de openlucht sinds een tsunami in de vijftiende eeuw zijn beschuttende tempel wegvaagde. Dit dertien meter hoge bronzen standbeeld verbeeldt Amida Boeddha in eeuwige sereniteit, ogenschijnlijk onaangedaan door de hordes toeristen die ervoor poseren. Voor een extra 50 yen kun je zelfs naar binnen lopen om te zien dat de reus van binnen hol is. Ga er vroeg in de ochtend of aan het einde van de dag heen als je hem in alle rust wilt bewonderen.
Een paar minuten lopen verderop ligt de Hase-dera-tempel, die tegen een beboste heuvel opklimt met een weids uitzicht over zee. Het negen meter hoge beeld van de elfhoofde Kannon waakt er in een gouden schemering. Maar het zijn vooral de duizenden kleine Jizo-beeldjes langs de paden die indruk maken. Deze boeddhistische goden beschermen overleden kinderen, en het zien van die eindeloze rijen met rode slabbetjes om zorgt voor een diepe ontroering. In juni en juli veranderen meer dan 2500 hortensia's de tempelhellingen in een blauwe en paarse bloemenzee.
Het niet te missen Tsurugaoka Hachimangu
Het shinto-heiligdom Tsurugaoka Hachimangu domineert het centrum van Kamakura al sinds de twaalfde eeuw. Hier vestigde shogun Minamoto no Yoritomo zijn macht, waarmee de tijd van de samoerai aanbrak. De centrale laan met vermiljoenrode torii-poorten en de twee vijvers vol lotusbloemen vormen een prachtig plaatje. In het weekend vinden hier traditionele huwelijken en ceremonies plaats, wat bezoekers een mooie inkijk geeft in de Japanse cultuur. Vlakbij krioelt het op de winkelstraat Komachi-dori van de souvenirwinkels en streetfoodstalletjes.
Vriendentip: begin je dag om de drukte voor te zijn bij de tempels van Kita-Kamakura, zoals de Engaku-ji of de Kencho-ji, het oudste zenklooster van Japan. Rond 8:00 uur in de ochtend ben je vrijwel helemaal alleen in deze majestueuze boscomplexen waar je de ochtendgezangen van de monniken kunt bijwonen.
De hortensiatempel en het bamboebos
De Meigetsu-in, beter bekend als de hortensiatempel, maakt zijn reputatie ook buiten de maand juni ruimschoots waar. Het ronde raam van de hoofdhal omlijst de tuin als een levend schilderij dat per seizoen kleurt: kersenbloesem in de lente, fris groen in de zomer en vurige esdoorns in de herfst. Zorg tijdens het hortensieseizoen dat je voor openingstijd om 8:30 uur aanwezig bent om de drukte voor te zijn die de bezoekervaring anders flink kan bederven. De zo'n 2500 himeajisai-struiken hullen de tuin dan in een intens blauwe tint die ook wel het Meigetsu-in-blauw wordt genoemd.
Meer naar het zuiden verschuilt de Hokoku-ji zich in een verrassend bamboebos waar het zonlicht doorheen filtert voor een bijna buitenaardse sfeer. Het is weliswaar een stuk kleiner dan bij Arashiyama nabij Kyoto, maar de serene rust is er niet minder om. Trakteer jezelf na de wandeling op een kop matcha-thee (500 yen) in het theehuis dat uitkijkt op de tuin. Genieten van de bittere smaak van de thee terwijl je staart naar het hypnotiserende groen van de bamboe voelt als een moment buiten de tijd.
Vriendentip: de wandelpaden Daibutsu, Tenen en Gionyama verbinden verschillende tempels met elkaar via de beboste heuvels. Reken op een makkelijke wandeling van 1 tot 2 uur door de natuur, compleet met rotsgraven (yagura) die uit de rotsen zijn gehakt en fraaie uitzichten over de stad. In december is de herfstkleuring hier spectaculair.
Het strand en de retro charme van de Enoden
De stranden van Yuigahama en Zaimokuza trekken zodra de eerste zonnestralen doorbreken meteen de inwoners van Tokio aan. Verwacht geen hagelwitte tropische stranden; het is klassiek Japans grijs zand, en in de zomer is de drukte vergelijkbaar met de metro tijdens de spits. Maar de Californische vibe, de surfers in de vroege ochtend en de strandtentjes (umi no ie) die van juli tot augustus bier en yakisoba serveren, geven Kamakura een uniek kustkarakter.
Het historische elektrische treintje de Enoden, dat Kamakura met Fujisawa verbindt langs de kust, ademt het nostalgische Japan waarvan je dacht dat het verdwenen was. De kleurrijke coupés uit 1950 rijden door zulke smalle straatjes dat je vanuit het raam bijna de huizen kunt aanraken, scheren langs de branding en stoppen bij piepkleine stationnetjes die verloren liggen tussen de zee en de bergen. Het punt voor de school bij het station Kamakurakoko-mae, bekend uit de anime Slam Dunk, trekt hordes fans die de beginscène exact willen naspelen.
Vriendentip: koop een Enoshima-Kamakura Free Pass (1.640 yen) waarmee je retourtjes vanaf Shinjuku en onbeperkt reizen met de Enoden op zak hebt. Mocht je de tijd hebben, steek dan via de brug door naar het eiland Enoshima: heiligdommen, zeegrotten, uitzicht op de Fuji bij helder weer en vers gevangen vis.
Lokale smaken en zoete lekkernijen
De absolute lokale specialiteit is shirasu: piepkleine, doorzichtige sardine- of ansjovisvisjes die in de baai van Sagami worden gevangen. Je eet ze rauw (in het seizoen van maart tot december) of gekookt, geserveerd op een stomende kom rijst met gember en lente-ui. De shirasu-don staat op de kaart bij talloze restaurants, maar de beste adressen vind je rond de vissershavens van Koshigoe en Hase. Het door vissers gerunde restaurant Shirasuya in Koshigoe serveert verrukkelijke porties, maar bereid je voor op een rij van drie kwartier.
Proef op de winkelstraat Komachi-dori de duifvormige koekjes van Toshimaya (al 120 jaar een begrip in de streek), de currybroodjes van Giraffa gevuld met dertig specerijen en smeltende kaas, of de takoyaki met shirasu bij Kamakura J's. Verrassender is het paarse zoete-aardappelijs van Imoyoshi, romig en precies zoet genoeg, dat inmiddels een cultstatus geniet onder bezoekers.
Vriendentip: reserveer voor een authentieke vegetarische shojin ryori-maaltijd (boeddhistische tempelkeuken) bij het restaurant Hachinoki vlak bij de Kencho-ji. Deze verfijnde gerechten zonder dierlijke eiwitten, geserveerd in gelakte kommen, weerspiegelen de zenfilosofie van respect voor de natuur.
Waar te eten en te drinken in Kamakura?
Naast de alomtegenwoordige shirasu staat Kamakura bekend om zijn lokaal geteelde Kamakura-yasai-groenten en een verrassend bruisende koffiecultuur. Kamameshi, rijst gegaard in een gietijzeren pannetje met zeevruchten en seizoensgroenten, proef je bij Kamakama vlak bij het station. Voor een goedgevulde burger na een dagje strand worden bij Good Mellows in Yuigahama de steaks op houtskool gegrild in een relaxte surfsfeer. Liefhebbers van huisgemaakte verse soba gaan naar Matsubara-an, een traditioneel pand met een terras aan de tuin waar de noedels voor je neus worden gemaakt.
Wie van zoetigheid houdt, strijkt neer in het oude Japanse herenhuis van Tsubame Cafe, waar teishoku (uitgebreide lunches) worden geserveerd op zorgvuldig uitgekozen ambachtelijk aardewerk. Mont Blanc Stand is volledig gespecialiseerd in kastanjedesserts waarvan de smaken per seizoen wisselen. En voor hoogwaardige ceremoniële matcha heeft Hatoya uit Kyoto een filiaal geopend waar ze zeven verschillende varianten schenken, afhankelijk van de tijd van het jaar.
Hoe kom je er en hoe reis je door Kamakura?
Vanuit Tokio neem je de JR Yokosuka-lijn vanaf Tokyo Station (950 yen, 55 minuten) of de JR Shonan-Shinjuku-lijn vanaf Shinjuku (950 yen, 60 minuten). Deze lijnen vallen onder de dekking van de JR Pass. Een sfeervollere maar langzamere optie is de Odakyu-lijn naar Fujisawa, gevolgd door het charmante boemeltje de Enoden naar Kamakura. De Enoshima-Kamakura Free Pass (1.640 yen vanaf Shinjuku) dekt de heen- en terugreis plus onbeperkt reizen met de Enoden.
Eenmaal ter plekke leg je het centrum makkelijk te voet af. De tempels in Kita-Kamakura en het Hase-gebied liggen op twintig tot dertig minuten lopen van elkaar. De Enoden brengt je vlot langs de kustlocaties (310 yen van Kamakura naar Hase). Stadsbussen rijden naar verder gelegen tempels zoals de Hokoku-ji. Een fiets huren (1.000 tot 1.500 yen per dag) nabij het station helpt om snel te verplaatsen, maar houd rekening met de steile klim naar sommige tempels.
Wanneer kun je het best gaan?
De beste periodes zijn maart en april vanwege de bloeiende kersenbloesem en november en december voor de gekleurde herfstbladeren, met aangename temperaturen van 10 tot 20 °C en minder drukte. Juni en begin juli trekken drommen bezoekers voor het hortensieseizoen, dat prachtig is maar benauwd door de regenperiode en toeristenmassa's. Juli en augustus luiden de zomerdrukte aan het strand in, compleet met vochtige hitte van boven de 30 °C en topdrukte. De winter (januari en februari) blijft mild met 5 tot 15 °C en biedt op heldere dagen schitterende uitzichten op de Fuji vanaf de kust, met als enorme pluspunt dat de tempels dan vrijwel uitgestorven zijn.
Ontsnap een dagje aan Tokio en bezoek het strand van Kamakura! Het werd uiteindelijk mijn absolute favoriet omdat je er heerlijk kunt chillen aan zee, en er overal eindeloos veel leuke cafeetjes en restaurants zijn. Bovendien maakt iedereen foto's bij die iconische spoorwegovergang omdat het de beroemde Slam Dunk-locatie is! Echt een perfecte uitvlucht om aan de drukte van Tokio te ontsnappen.