julies_journeys

Ik heb de Sixtijnse Kapel in het Vaticaan bezocht tijdens een schoolreis op de middelbare school. Dit grote meesterwerk van de renaissancekunst is enorm beroemd dankzij de fresco's van Michelangelo, die destijds bekritiseerd werden. Het Laatste Oordeel en de Schepping van Adam (met de uitgestrekte vinger) staan in alle schoolboeken. Wanneer je voor deze schilderingen staat, voel je je heel klein en het doet echt iets speciaals met je. Vanwege de grote drukte is het absoluut noodzakelijk om het bezoek aan de kapel vooraf te reserveren.

De Vrijheidsbrug (Szabadság híd) in Boedapest overspant de Donau om Buda met Pest te verbinden. Vanaf deze brug heb je een prachtig uitzicht over de Donau. Het is een mooi voorbeeld van art-nouveauarchitectuur, die je ook op een andere manier kunt bewonderen door bijvoorbeeld een rondvaart over de rivier te maken. Het is bovendien de ideale plek om op 31 december te kijken naar het officieuze, en toch verboden, vuurwerk.

De Grote Markthal van Boedapest is een leuke stop voor een laatste dag in de Hongaarse hoofdstad. Het neogotische gebouw van twee verdiepingen, met zijn metalen structuur, glazen dak en gekleurde tegels, is erg origineel. Binnen kun je souvenirs en lekkernijen kopen om mee naar huis te nemen. Je ziet er ook interessante lokale producten, zoals vlees, alcohol of honing. Je kunt in deze markthal bovendien prima een snelle hap eten.

Het Dansende Huis, van architect Frank Gehry, is een iconisch hedendaags gebouw in Praag. Op een paar honderd meter van het stadscentrum ligt het aan de oever van de Moldau. De golvende vorm doet (met een beetje fantasie) denken aan een dansend koppel. Je vindt er een kunstgalerie, een restaurant en een panoramisch dakterras op het dak. Het is leuk, maar niet direct geweldig in vergelijking met andere moderne bezienswaardigheden in de stad.

Het astronomisch uurwerk is waarschijnlijk het meest iconische monument van Praag. Het stamt uit 1410 en is het oudste nog werkende astronomische uurwerk ter wereld. Het combineert een astronomische wijzerplaat, een kalender en een mechanisch theater. Elk uur komen de figuurtjes tot leven voor de processie van de apostelen, terwijl de toeristen er vol verbazing naar kijken. Als je zin hebt om van wat hoogte te genieten, houd er dan rekening mee dat het ticket voor de toren van het uurwerk niet betekent dat je er dichtbij kunt komen, maar dat je simpelweg een mooi uitzicht hebt over het Oudestadsplein.

Terecht beschouwd als de mooiste brug van Europa (en misschien zelfs van de wereld), trekt de Karelsbrug in Praag de hele dag door massa's toeristen aan. Je moet er of heel vroeg in de ochtend bij zonsopgang naartoe voor het mooie licht, of heel laat op de avond wanneer de brug in de mist ligt. Met zijn imposante standbeelden heerst er een heel bijzondere sfeer. Je kunt de Karelsbrug ook bekijken... vanaf een andere brug of hem van bovenaf bewonderen!

U heeft twee opties. U kunt een ticket kopen voor de Praagse Burcht, wat eigenlijk meer een museum is. Of u kunt gewoon gratis door de wijk rondom het kasteel wandelen. U krijgt prachtige uitzichten over de stad van de honderd torens en de Vltava, en u kunt ook de binnenplaats bezoeken. Het Gouden Straatje om er te komen is spectaculair.

Praag is een prachtige museumstad in Tsjechië. Het stadscentrum is compact, waardoor je er heerlijk kunt wandelen. In de winter staat de stad bekend om de kerstmarkten. Het hele jaar door komen toeristen van over de hele wereld samen om het astronomisch uurwerk op het Oudestadsplein te bewonderen. De gevels van de kleurrijke huizen zijn stuk voor stuk elegant en origineel. Ik raad je aan om een gids te nemen om de geheimen van de stad te ontdekken.

De Carrières de Lumières bestaan al decennia in Les Baux-de-Provence, in het zuiden van Frankrijk. Pas veel later zag hun Parijse neefje, l'Atelier des Lumières, het levenslicht. Als kind ging ik met mijn ouders naar de Carrières om de schilderijen van Vincent van Gogh tot leven te zien komen op de muren. Ik bewaar er prachtige herinneringen aan en het blijft altijd emotioneel om er terug te keren of om vol passie de Parijse tentoonstellingen te ontdekken. Een echte aanrader!

Ik heb de kans gehad om deel te nemen aan een artistieke workshop in de BNF op de locatie Richelieu toen ik in Parijs woonde. Het is een bibliotheek zoals je die alleen in films ziet. De majestueuze Salle Ovale baadt in het natuurlijke licht. Het biedt een unieke omgeving om te lezen of simpelweg de plek te bewonderen. De gerestaureerde galerijen, zoals de Galerie Mazarin met zijn schilderijen, zijn prachtig. Het museum presenteert erfgoedschatten: middeleeuwse manuscripten, antieke voorwerpen, enzovoort.

Het Musée Guimet is een heel specifiek museum in Parijs, aangezien het volledig gewijd is aan Aziatische kunst. In totaal worden er meer dan 60.000 werken tentoongesteld op 5500 m². Ik heb de kans gekregen om het te ontdekken tijdens de Journées du Patrimoine in september. Ik vond de kleine, goed verstopte zen-tuin geweldig. Het is een erg mooi museum, maar niet per se geschikt voor het grote publiek. Ik vond vooral de Khmer-collectie van Angkor erg mooi, evenals het gedeelte gewijd aan Japanse kunst, met samoeraizwaarden.

De Jardin des Tuileries is een van de grootste parken binnen de stadsmuren van Parijs. Het is de plek waar de kermis of de kerstmarkt wordt gehouden. Je komt er zowel toeristen tegen die het Louvre bezoeken als locals die bij de eerste zonnestralen gaan picknicken. Toch vind ik het park minder schoon en gezinsvriendelijk dan andere, kleinere en rustigere parken in Parijs. Het blijft echter een echte institutie!

Le Jardin du Luxembourg is een familiepark in het hart van het 6e arrondissement van Parijs. Het is de ideale plek om even pauze te nemen tussen twee bezoeken door. Het wordt overspoeld op dagen met mooi weer, wat zeldzaam is in Parijs. Dit park is bijzonder goed onderhouden met onberispelijke gazons, Franse bloemperken en schaduwrijke bosjes omzoomd met eeuwenoude bomen. Ik vind het heerlijk om op de iconische (maar eerlijk gezegd niet erg comfortabele) groene stoelen te zitten.

De beste manier om de Opéra Garnier te bezoeken is natuurlijk door een voorstelling bij te wonen. Maar als je budget dat niet toelaat, is het ook mogelijk om deel te nemen aan een rondleiding (op reservering) door dit architectonische meesterwerk uit de 19e eeuw. Zodra je het Palais Garnier binnenstapt, ben je onder de indruk van de monumentale marmeren trap en het bladgoud. Het plafond van de grote zaal is geschilderd door Chagall. Tijdens de rondleiding kun je ook de coulissen, de zalen en de rijkelijk versierde foyers ontdekken.

Ik had de grootste moeite om de Sainte-Chapelle te bezoeken toen ik in Parijs woonde. Het is namelijk nodig om dit gotische juweeltje ruim van tevoren te reserveren. Gelegen in het hart van Parijs, op het Île de la Cité, wordt het vaak gecombineerd met een bezoek aan de Notre-Dame. Wat direct opvalt, zijn de glas-in-loodramen: vijftien enorme glazen wanden uit de 13e eeuw. Er wordt gezegd dat ze meer dan 1.000 bijbelse scènes vertellen! Het bezoek is goed georganiseerd, met nuttige informatieborden.

Sète is voor mij het kleine Marseille van de Hérault. De directe nabijheid van de zee maakt het een topbestemming aan de Middellandse Zee. Er is enorm veel te doen: het panorama vanaf de Mont Saint-Clair, zwemmen op het grote strand of in de baaitjes, wandelen door de haven en in de Pointe Courte, een bezoek aan de cimetière marin of het musée Brassens, enzovoort. En dan heb ik het nog niet eens over het drukke culturele leven gehad. Het enige nadeel: rijden en parkeren in Sète is een ware nachtmerrie.

Ver weg van de bekende badplaatsen aan de Middellandse Zeekust heeft Frontignan een ongerepte omgeving weten te behouden, tussen het strand, de étangs en het Massif de la Gardiole. In de zomer ga ik graag naar de gratis brasucade bij Le Spot, een gezellige strandbar. In Frontignan vindt ook elk jaar begin augustus het festival Family Piknik plaats. Toeristen waarderen de zandstranden die ideaal zijn voor watersport, de zoutpannen en het historisch centrum met de versterkte kerk. En natuurlijk de muscat niet te vergeten!

Ik ben deze zomer in Lamalou-les-Bains geweest, gelegen in de vallei van de Orb in het hart van het regionaal natuurpark van de Haut-Languedoc, na een wandel- en zwemtocht in de prachtige Gorges de Colombières. We hebben er een lekker ijsje gegeten en een rondje gelopen voordat we weer de weg op gingen. De stad zelf lijkt niet erg levendig. Toch is Lamalou-les-Bains een bekend kuuroord. De thermen zijn gespecialiseerd in reumatologie en neurologie en bieden diverse behandelingen aan.

Ik vind Villeneuve-lès-Maguelone erg leuk voor een uitstapje met het gezin op zondag vanuit Montpellier. Je kunt er makkelijk met de auto naartoe voor een wandeling langs het meer en een rondje op het eiland van de kathedraal. Er is een café dat wordt gerund door mensen met een beperking waar je lekker op het terras kunt zitten. Ik ga er ook vaak heen met de fiets of om te zwemmen (let op, een deel van het strand is naturistisch). Jammer dat de kathedraal zelf niet gerenoveerd is...

Pézenas heeft haar reputatie opgebouwd op het feit dat Molière er in 1653 verbleef. De Franse toneelschrijver is er alomtegenwoordig. Je kunt het huis van Molière bezoeken en je onderdompelen in de theatergeschiedenis van de stad. Pézenas organiseert regelmatig festivals en evenementen die de artistieke identiteit van de stad benadrukken. Daarbij komen nog de prachtige renaissancehuizen, talloze ambachtelijke winkels en een zekere levensvreugde die zo kenmerkend is voor de Occitanie.