Een vlot bereikbare Europese hoofdstad
Hallo allemaal,
Vandaag vertel ik jullie graag over mijn ervaringen in België.
Ik heb het grote geluk dat ik overal ter wereld mensen ken die me kunnen ontvangen of me de verborgen kanten van hun land kunnen laten zien, voorbij de typische toeristische trekpleisters. Omdat ik goed bevriend ben met een Belgische en ik altijd al eens naar het 'platte land' wilde, besloten mijn vriend en ik op een winterse dag om het noorden te gaan verkennen.
Dat is het grote voordeel van in Europa wonen: je bent zo in een ander land. Je hoeft geen 10 dagen vakantie op te nemen; een weekend is genoeg en hup, je bent er even helemaal tussenuit!
We vertrokken met de trein, aangezien we niet ver van een directe TGV-lijn naar Parijs wonen. Vanaf de hoofdstad is het supermakkelijk: Gare du Nord, 1,5 uur met de Thalys… en je bent in het land van de friet! En dat voor een heel schappelijke prijs: als je flexibel bent met je data of tijden, kun je al een retourtje boeken voor slechts 60€!!
Stadswandeling door het centrum
Natuurlijk, als je uitstapt op Station Brussel-Zuid en voor het eerst voet aan wal zet, moet je, zelfs als je de platgetreden paden wilt vermijden, toch echt wel een dagje uittrekken voor de bezienswaardigheden.
Voor vertrek hadden we online een hotel geboekt voor één nacht. Vanwege ons beperkte budget kozen we voor een pretentieloos (maar prima) hotel iets buiten het centrum, vlak bij de Basiliek van Koekelberg. Zonder op te scheppen: als pro in het openbaar vervoer :-) had ik natuurlijk al gecheckt of we makkelijk in het centrum konden komen. Dat kon gelukkig met de tram (dagticket: 4,20€, geldig voor metro, tram en bus). De volgende keer zoek ik waarschijnlijk toch iets dichter bij het centrum voor het logistieke gemak. Moet je je bagage de hele laatste dag meeslepen om niet terug naar het hotel te hoeven? Of verlies je liever een uur aan reistijd om niet met je koffer te hoeven zeulen? Helaas is geen van beide opties ideaal.
Enfin, nadat we onze spullen in het hotel hadden gedropt, begonnen we ons bezoek heel natuurlijk bij de beroemde Grote Markt.
De architectuur van de gebouwen rondom het plein is de reis alleen al waard. Je kunt er uren naar de details kijken: het Broodhuis, de torenspits van het Stadhuis, het goudwerk van het Gildehuis van de Brouwers…
Maar omdat onze tijd beperkt was, hielden we het bij wat foto's vanuit alle hoeken en gingen we weer door…
We deden wat we in zo'n geval meestal doen: we liepen non-stop met de reisgids in de hand. Onze voeten brachten ons onder andere langs:
- De Beurs van Brussel: een indrukwekkend groot gebouw voor liefhebbers van oude stenen en zuilen. Ik zou er niet speciaal voor zijn omgelopen, maar het ligt vlak achter de Grote Markt!
- De Koninklijke Sint-Hubertusgalerijen: drie winkelpassages in Belle-Époque-stijl, een absolute aanrader voor wie houdt van luxe shoppen en chocolade. Zelfs met mijn gematigde liefde voor zoetigheid betrapte ik mezelf erop dat ik verlekkerd naar de kleurrijke en verleidelijke etalages van de chocolatiers stond te kijken!
-
Het Manneken Pis natuurlijk! Let hier op het 'Mona Lisa-effect': het is een grote attractie die in het echt veel kleiner is dan je je voorstelt (61 cm!!), maar je kunt er niet omheen. Het schijnt dat hij regelmatig wordt aangekleed voor speciale gelegenheden (Kerstmis, enz.), maar die dag stond de arme jongen, ondanks de kou, in zijn adamskostuum.
Bezienswaardigheden buiten het centrum
Toen we het centrum een beetje achter ons lieten, leidde onze wandeling ons naar andere bekende plekken in Brussel, richting het oosten en zuidoosten van de stad. Nadat we door de typische kasseienstraatjes van het centrum hadden gelopen, kwamen we in wijken waar het landschap veranderde en plaatsmaakte voor moderne gebouwen. We zagen:
- Het Europees Parlement. Om eerlijk te zijn zag ik daar niet veel meer dan een glazen gebouw en een betonnen esplanade :-/
- Het Jubelpark, ook wel Parc du Cinquantenaire genoemd, met de Triomfboog van Brussel, een soort zeer indrukwekkende Arc de Triomphe. Toen we na het Parlement doorliepen richting de rand van de stad, kwamen we uit op deze enorme groene esplanade, ontworpen voor het jubileum van de stad (1880). Ondanks de grote wegen die er vlak langs lopen, voelt het alsof je even buiten de stad bent. Het was de perfecte plek om onze middagmarathon af te sluiten!
De volgende dag, onze laatste halve dag in Brussel, kozen we voor een wat relaxter programma: een bezoek aan het beroemde Belgisch Stripcentrum. Ik had al in geen tijden meer een strip gelezen, maar ik vond het heerlijk om weer even in die wereld te duiken en mijn favoriete helden tegen te komen (ja, ik ben erg origineel, ik weet het): Lucky Luke, Kuifje, Bollie en Billie, Robbedoes…).
Daarna was het tijd om richting nieuwe avonturen te vertrekken en de trein te pakken op Brussel-Zuid. Zonder de verkeerde te nemen. Maar dat is weer een ander verhaal.
voici quelques histoires pour rajouter encore plus de fantasy dans votre visite de Bruxelles .
Le Manneken Pis
Le Manneken Pis ( la statue du petit garçon nu qui urine dans les fontaines ) et une figure emblématique de Bruxelles, mais, il y a beaucoup de versions sur son origine . Il est pratiquement impossible de savoir laquelle est la vraie . Les histoires Manneken Pis sont très divertissant, je vous conseille d'aller les découvrir, elles vous amuseront sûrement . En voici une :
On raconte qu'autrefois, une sorcière terrible et redoutable vivait à Bruxelles . Elle était crainte de tous, les enfants fuyaient en la voyant, les chiens couinaient en sa présence, et personne ne songeaient à la contrarié de peur d'être maudit . Mais un jour, le jeune fils d'un noble, qui passait par là, fut pris d'une envie pressante et alla, sans remords, faire ses besoins sur la porte d'une maison . Mais c'était la demeure de la sorcière, qui se trouvait justement à l'intérieur à préparer ses décoction infâme . En entendant du bruit à l'entrée, elle alla ouvrir, et vit se vilain garnement qui, sans-gêne, rester là a uriner sur elle et ses chaussures, comme si de rien n'était . La sorcière, fou de rage, lui jeta un sort, le condamnant à pisse éternellement .
.........................
Les chaussures mystère
En vous promenant dans Bruxelles, vous pourrez peut-être voir des chaussures suspendues aux fils électrique . Se phénomène étrange reste un mystère pour pas de monde . Une théorie ( parmi bien d'autres) raconte que cela viendrais des années 80 . Les soldats, revenants de leur service militaire, lançait leur bottes, pour marquer le début d'une nouvelle vie . Par la suite ce serait devenu une coutume et une forme d'art, pour certaines personnes . On raconte aussi que des savants fous vivent à Bruxelles et y font des expériences en physique quantique, pour découvrir comment lancer les chaussures de la façon la plus parfaite possible . les recherche scientifique, c'est important pour l'avenir de l'humanité, alors souhaitons leur bonne chance .
( Théorie personnel sur le sujet : en découvrant ces histoires de chaussures, ça ma fais penser aux légendes où des êtres féeriques font des farces, par malice ou rancune . Comme par exemple, les Farfadets, présent en Écosse, en France, en Suisse et aussi en Belgique . Il y a bien d'autre fées qui correspondraient au critère, mais on les aime quand même . La ville en abrite peu-être, mais les Bruxellois ne l'ont pas encore compris . )
.......................................
Le fantôme de l'Hôtel de Ville
On raconte que l' architecte de l'Hôtel de Ville, distrait, se serait trompé dans ses calculs . Conséquences, un côté du bâtiment est plus long que l'autre . Par honte, il se suicida en se jetant du haut de la tour de l'hôtel . son fantômes hante les environs, se mettant en colère, quant on critique un peu trop l'architecture .
( En vérité, l'Hôtel de Ville n'a pas été construit en une seule fois . L'architecte ni est donc pour rien, il ne s'est donc pas suicider et son esprit n'est donc pas ici . Mais chut, que cela reste entre nous, ça reste une belle histoire a raconter pour faire peur . Et si ça se trouve à force d'en entendre parler depuis l'au-delà, il a peu-être fini par venir hanter les lieux pour de vrai . )
............................................
L’hostie divine
Herkenbald, qui vécu vers 1020, était un échevin ( magistrat au Moyen Âge )de Bruxelles bon et juste . Mais un jour, il eut connaissance de viols commis par un de ses neveux . Ils eurent une dispute et Herkenbald trancha la gorge du violeur dans la bagarre . Quand l'heure de sa mort fut venue pour lui, l'évêque, indigner de ce crime, lui refusa les derniers sacrements . Mais Dieu, le jugeant innocent, fit voler une hostie par un courant d'air et alla tomber sur le tas de poussière d'une servante qui faisait le ménage . Elle vira tout ça, d'un coup de balai, sur le chariot d'un marchand qui avait déjà reçu, dans le passé, la rasade de saleté . De colère,il hurla " Arrêtez de m'envoyer vos saloperies à la figure ! " en frappant de son point, son étalage, si fort, que l'hostie sauta et voltigea jusqu'à un petit bateau d'enfant, qui naviguait sur les eaux pluviales, pour aller dans les égouts, où il fut récupérer par un rat affamer . Poursuivi par ses congénères qui voulaient s'approprier sa nouvelle trouvaille, il dû fuir à la surface, où, pour son malheur, il se fit attraper par un rapace à la recherche d'une proie, qui l'emmena haut dans le ciel . Le rat lâcha l'hostie, qui vola au gré du vent, pour finir par rentrer par la fenêtre de la chambre d'Herkenbald et venir se déposais dans sa bouche,lui offrant ainsi son dernier sacrement .
Cette histoire est sculptée dans un cul de lampe ( support en pierre ) de l'Hôtel de Ville de Bruxelles . ( Alors, oui, je l'avoue, j'en ai un peu rajouté . Mais avouez que c'est bien plus divertissant ainsi, que de juste dire que Dieu a fait voler une hostie jusqu'à la bouche du mourant . C'est à vous maintenant de vous amusez, en inventant quel parcours l'hostie à bien pu faire, avant d'atteindre son but . )