In Costa Rica begint het droge seizoen in december en ik wilde daarvan profiteren om dit land te ontdekken, dat bekendstaat om zijn weelderige natuur en rijke biodiversiteit. Ik heb mijn route zorgvuldig voorbereid omdat ik in 15 dagen alle mooiste plekjes van het land wilde zien. Ik heb veel tijd besteed aan de voorbereiding om de absolute hoogtepunten op een rij te zetten en een rondreis te plannen die de reistijden optimaliseert. Hieronder deel ik alles met je. Ik hoop dat dit je helpt om op jouw beurt een onvergetelijke reis te organiseren en de natuurlijke schatten van Costa Rica te ontdekken.
Aankomst in San José
Ik land aan het eind van de middag in San José, de hoofdstad van Costa Rica. Zodra ik door de douane ben, kan ik eindelijk naar buiten om de bus te nemen terwijl de zon langzaam ondergaat.
Mijn verblijf begint niet al te best: de buschauffeur was zo onvriendelijk dat, zelfs nadat ik hem had gevraagd of de bus naar het centrum van San José ging en hij me bijna afsnauwde omdat ik niet snel genoeg instapte, ik uiteindelijk in het centrum van Alajuela belandde (en ik had geen idee waar die stad lag). Gelukkig kon ik met de hulp van een vriendelijke dame meteen een bus nemen die echt naar San José vertrok.
Nog fijner was dat iedereen eenmaal aangekomen erg aardig was en me graag de weg wees. Ik liep naar mijn hotel door de hele hoofdstraat om de sfeer te proeven, die nog helemaal in de Black Friday-stemming was (ja, dat hebben ze ook in Costa Rica!). Die avond heb ik niets bijzonders meer gedaan, behalve uitrusten voor een vroege wekker.
Dag 1: Poas Volcano en omgeving
De Poas-vulkaan
Ik had deze excursie vooraf geboekt via Get Your Guide, wetende dat er in San José zelf niet zo heel veel te beleven viel. Het werd een behoorlijk geslaagde eerste dag!
Onze eerste stop was de Poas-vulkaan, omdat de ochtend het beste moment is om hem te bekijken zonder al te veel bewolking. We hadden een uitzonderlijke dag (wat niet voor alle reizigers die ik later sprak gold!) en hadden een volledig vrij uitzicht op de vulkaan. Het zijn eigenlijk 2 kraters; de eerste is het meest indrukwekkend met zijn rotsachtige, rokende landschap. De tweede is gevuld met water en vormt een meer waar je zo in zou willen duiken, als de zwavelgeur er niet was!
De vulkaan ligt in een natuurpark en we maakten een korte wandeling over een aangelegd pad. Dat was erg mooi, al was het enige dier dat we tegenkwamen een eekhoorn. We stopten bij een souvenirwinkel waar we lokale producten konden proeven, maar dat was vooral omdat sommige groepsleden daar afscheid namen en anderen zich bij ons voegden.
Doka koffieplantage
Daarna gingen we naar de Doka koffieplantage voor een goede, zeer uitgebreide lunch. Terwijl we wachtten tot iedereen klaar was, konden we een kijkje nemen in een vlindertuin. Daarna volgden we een rondleiding met uitleg over de koffieteelt. Erg interessant; ik had me nooit echt afgevraagd waar koffie vandaan kwam en hoe het werd bereid. Met alle espresso's en de koffiebonen in chocolade die ik heb geproefd, vertrok ik lekker geboost!
Sarchi
We maakten een korte stop bij de kathedraal van Grecia en daarna in Sarchi om de grootste oxcart (ossenkar, het symbool van het land) te zien. Bij de markt van Sarchi verwachtte ik eigenlijk een grote openluchtmarkt (zoals Otavalo in Ecuador), maar het bleek een atelier-winkel te zijn. We konden kunstenaars aan het werk zien terwijl ze aan het schilderen waren, en de winkel was echt enorm. Bij mijn terugkeer in de stad was het al donker, dus ik heb alleen een korte wandeling gemaakt om het Teatro Nacional te bekijken, dat erg mooi is.
Dag 2: Monteverde (Santa Elena)
De Orchid Garden
Ik neem de vroege bus naar Santa Elena de Monteverde. Een grappig dorp waar het altijd een beetje regent, zelfs als de zon volop schijnt! Ik gebruik de middag om naar de Orchid Garden te gaan, waar je de kleinste orchidee ter wereld kunt zien... met een vergrootglas natuurlijk! Sommigen zullen zeggen dat 10 USD te duur was, maar ik kreeg persoonlijk een privérondleiding en ben daarna nog even blijven hangen om mijn foto's te maken, en ik vond het erg leuk.
Nachtwandeling om de lokale fauna te ontmoeten
's Avonds ging ik op pad voor een nachtwandeling, een tocht vol ontmoetingen met de lokale fauna. Vanaf het begin zagen we al een slang, en al snel daarna een olingo en een tayra. De luiaards zaten te ver weg om meer dan een stukje poot te laten zien. We zagen vogels, kikkers (waaronder die met de rode ogen), nog meer slangen, insecten... maar het hoogtepunt was toen een miereneter besloot om een show voor ons op te voeren door een hele tijd door de bomen te scharrelen. Je weet natuurlijk nooit van tevoren wat je gaat zien, maar ik heb erg genoten van deze tour.
Dag 3: Selvatura Park
Dit was de dag waar ik het meest tegenop zag, want ik ging me wagen aan de zip-lines!
Ik zal er niet te lang bij stilstaan, want ik heb een ander artikel geschreven dat volledig aan dit avontuur is gewijd. Maar kort samengevat: ik deed een zip-lineparcours, de Tarzan-sprong, een wandeling over hangbruggen, een bezoek aan een vlindertuin en een fotoshoot in de kolibrietuin. Die laatste was erg leuk, want er waren er ontzettend veel! En ik zag mijn eerste neusbeer, een diersoort die hier vaak rondhangt...
Een dag vol actie en avontuur (en het overwinnen van mezelf)!
Dagen 4 tot 6: Arenal (La Fortuna)
Dag 4
Om te voorkomen dat ik de hele dag in de bus zou zitten, had ik besloten een tour te boeken die bus, paard en boot combineerde richting Arenal. Ik was een beetje verrast toen ik praktisch langs de weg werd achtergelaten terwijl de rest van de bus zonder mij vertrok, omdat ik de enige was die voor deze optie had gekozen.
Paardrijden rond het Arenal-meer
Geen probleem, mijn gids stond me op te wachten met onze paarden. Ik zat niet bijzonder comfortabel in het zadel (en daar zou ik de volgende dag met flinke spierpijn de prijs voor betalen!), maar het was een prachtige tocht, deels langs de oevers van het Arenal-meer. Mijn gids was supervriendelijk en omdat ik alleen was, konden we de hele weg gezellig kletsen. Voordat we afscheid namen, pauzeerden we om wat te snacken met de lekkerste ananas die ik ooit heb gegeten!
Badderen in de thermale bronnen van Titoku Hot Springs
Daarna nam ik een klein bootje om het meer over te steken, waarbij ik nogmaals kon genieten van het uitzicht op de mistige bergen. Ik ga niet te veel uitweiden over de hotels waar ik verbleef, behalve hier, want uiteindelijk heb ik door het weer niet zo heel veel gedaan in Arenal. Maar het was bijna een attractie op zich om te verblijven in hotel Las Flores, waar mijn gastheer Florindo (een man op leeftijd, maar nog vol energie!) me ontving alsof ik familie was.
Een van de trekpleisters van Arenal zijn de Hot Springs, de thermale bronnen die door de vulkaan worden verwarmd. Hij bood aan om me erheen te brengen "omdat er geen trottoirs zijn en het gevaarlijk kan zijn als het donker is". Zo lief! Ik nam zijn aanbod aan om Titoku Hot Springs te testen. Waarschijnlijk een van de kleinste, maar goed aangelegd en erg fijn voor een eerste keer. Omdat ik laat aankwam, gaf de receptionist me zelfs een kleine korting. Dat was perfect, want ik was niet van plan er uren te blijven, maar ik heb echt genoten van het ontspannen in de warme baden!
Dag 5
Hetzelfde probleem als de dag ervoor: het weer zit niet echt mee, dus het was niet mogelijk om de vulkaan te zien of het azuurblauwe water van de Rio Celeste-waterval te bewonderen...
De waterval van La Fortuna
Samen met wat vrienden die ik in Monteverde had ontmoet, besloten we toch naar de waterval van La Fortuna te gaan. Na een korte wandeling op een helling en een vrij lange trap naar beneden (met in het achterhoofd dat we die ook weer op moesten!), kwamen we aan bij de waterval die erg mooi is (je kunt mensen zien zip-linen boven de val!). Het nadeel is dat je vlakbij de waterval niet kunt zwemmen, en op de plek waar dat wel mag... is het water ijskoud! Kortom, we zijn er niet heel lang gebleven en ik had een beetje spijt van de 10 USD die ik had betaald om alleen maar naar een waterval te kijken.
Paradise Hot Springs
Daarna zijn we weer uitgeweken naar de warmwaterbronnen, dit keer naar Paradise Hot Springs. Niet erg duur en inclusief maaltijd (hoewel die niet bijzonder was). Groter dan de plek van de dag ervoor, maar niet erg druk, dus dat was perfect. Er waren 2 grote verwarmde zwembaden, plus wat kleinere baden die warmer (of zelfs kokend heet!) waren en andere die koud waren. Het enige minpuntje was de afbladderende verf in de zwembaden, wat een wat verouderde indruk gaf. Maar dat weerhield ons er niet van om er urenlang in rond te dobberen!
Dag 6: Baldi Hot Springs
Dit was zonder twijfel de minst boeiende dag, vooral door de aanhoudende regen en een gebrek aan voorbereiding. Uiteindelijk kwam er een andere soloreizigster aan in mijn hotel en, voor de afwisseling, belandde ik in een andere warmwaterbron: waarschijnlijk de bekendste van allemaal, Baldi Hot Springs. Ik begreep al snel waarom: het is gigantisch. Vol met baden in alle mogelijke temperaturen, een kinderpark, glijbanen voor de grotere kinderen... maar het is er natuurlijk ook een stuk drukker!
Dag 6 tot 8: Tamarindo
D6: strand en zon aan het eind van de dag
Eerlijk gezegd was ik de regen en de kleding die maar niet droog werd (de luchtvochtigheid is erg hoog) een beetje zat! Je verwacht in Costa Rica toch zon, nietwaar? Het was dus hoog tijd om die op te gaan zoeken.
Ik nam afscheid van Florindo en begon aan een lange busreis met 3 overstappen, voordat ik aankwam op mijn bestemming: Tamarindo, aan de Pacifische kust. Ik snakte zo erg naar zon en warmte dat ik binnen een mum van tijd in mijn zwemkleding zat, ingesmeerd met zonnebrandcrème, om te genieten van de laatste zonnestralen (de zon gaat vroeg onder in Costa Rica!). Er lagen restaurants en bars langs het hele strand, maar zonder dat het er overvol was. Het was er heerlijk en 's avonds werd ik getrakteerd op een zonsondergang aan mijn linkerhand en een regenboog aan mijn rechterhand!
D7: zipline-parcours
De volgende dag deed ik weer een zipline-parcours (ik vertel er meer over in mijn artikel hierover), wat me een groot deel van de dag bezighield. Bij terugkomst haastte ik me weer snel naar het strand om van de laatste zon te genieten.
D8: mijn verjaardag
De dag daarna was ik jarig! Het werd een dag vol activiteiten. Ik heb net zoveel cocktails gedronken als dat ik water binnenkreeg tijdens het surfen (geen groot succes!), ik kreeg een boa om mijn nek (de slang, niet die van veren!) en ik genoot van een heerlijke massage van een uur op het strand. Fantastisch!
Dag 9 & 10: Santa Teresa, strand, surfen en ontspanning
Ik wilde graag wat verschillende stranden ontdekken, dus nam ik een shuttle naar Santa Teresa, zo'n honderd kilometer zuidelijker, om een al te ingewikkelde busreis te vermijden. Eenmaal gesetteld en gevoed, liep ik naar het strand... dat praktisch uitgestorven was. Heerlijk! Net als de zonsondergang.
De volgende dag was het iets levendiger, maar nog steeds niet overvol. Er worden surflessen gegeven omdat de golven hier sterker zijn. Het is leuk om naar de surfers te kijken die aan het eind van de middag in grote getale het water op gaan. Zeker als je zelf hebt geprobeerd te surfen en weet hoe moeilijk het is!
Al met al is er in Santa Teresa zelf niet ontzettend veel te doen; de meeste mensen komen voor het surfen, of zoals ik, om lekker rustig te ontspannen op het strand.
Dag 11 & 12: Montezuma
D11: strand en schildpadden vrijlaten
Nog steeds met het idee om andere stranden te testen, nam ik de shuttle naar Montezuma, een dorp vlakbij Santa Teresa.
Vlak voor mijn hostel lag een klein strandje met grof zand, dat prima voldeed totdat mijn kamer klaar was. Daarna kreeg ik de tip om door het dorp naar een groter strand met wit zand te lopen. Ook hier was het weer heerlijk rustig, behalve aan het eind van de dag toen een schildpaddenopvang baby-schildpadjes vrijliet in de zee. Zo schattig! De golven zijn hier nog sterker, dus je moet wel voorzichtig zijn als je gaat zwemmen.
D12: Nationaal Park Cabo Blanco
De dag daarna had ik zin om wat actiever te zijn, dus ging ik naar het Nationaal Park Cabo Blanco. Een wandeling van minimaal 4 uur heen en terug als je het langste pad neemt. Het is best een uitdaging, want het gaat flink op en neer voordat je bij een prachtig strand aankomt... en dan moet je natuurlijk ook weer terug voor sluitingstijd.
Ik heb een familie neusberen, kapucijnaapjes en een agoeti gezien, en kwam onderweg ook nog een lange gele slang en een hert tegen. Het was best vermoeiend, maar ik was blij dat ik het gedaan had, zeker omdat ik op de heenweg bijna de hele route alleen was. Ik moet zeggen dat ik erg blij was dat mijn hostel hangmatten had om bij terugkomst in uit te rusten!
Dag 13: Quepos
Een dag vol reizen… het leek me een goed idee om de bus en de boot te nemen naar Quepos. Alles ging prima (de bus naar Paquera, een fijne tocht van een uur met de ferry naar Puntarenas), maar daarna begon ik te balen dat ik niet voor de speedboot had gekozen voor 30 USD rechtstreeks naar Quepos! Eenmaal aangekomen in Puntarenas liep ik met mijn zware tassen naar het busstation, omdat me verteld was dat het 200 meter verderop was… wat uiteindelijk 2 kilometer bleek te zijn. Ik miste de bus naar Quepos op 15 minuten na en moest 2 uur wachten op de volgende. Ik kwam dus pas laat en in de regen aan, doodmoe.
Dag 14: Nationaal Park Manuel Antonio
Ik neem 's ochtends vroeg de bus naar het populairste park van Costa Rica, het Nationaal Park Manuel Antonio, nog steeds aan de Pacifische kust, in het midden van het land.
Onderweg ontmoet ik twee supervriendelijke Franse meiden met wie ik de dag doorbreng. Bij aankomst in het park zijn we een beetje verrast door het 3 meter brede pad, de elektriciteitskabels boven ons hoofd en de mensen die luidruchtig praten. Hoe kun je in deze omstandigheden dieren zien? Toch lukt het ons: we zien een babyvleermuis, een familie wasberen, luiaards (eindelijk eens op een fatsoenlijke hoogte) en apen (kapucijnapen, slingeraapjes en brulapen).
Helaas voeren mensen de dieren, waardoor de apen niet aarzelen om eten rechtstreeks uit rugzakken te stelen! Er zijn prachtige stranden en indrukwekkende uitzichtpunten. Het is zeker toeristisch, maar uiteindelijk toch erg leuk.
Dag 15 & 16: Drake Bay
Opnieuw neem ik een shuttle, want ik reis behoorlijk ver naar het zuiden van het land. We worden afgezet in Sierpe, waar we boten nemen naar Drake Bay (nog steeds aan de Stille Oceaan). Voor vertrek zag ik een vlucht rode ara's, prachtig! Na een wet landing kom ik aan bij mijn accommodatie en besef ik dat mijn paspoort weg is. Het verhaal is te lang om te vertellen, maar laten we zeggen dat de halve stad me die dag heeft zien huilen! (Gelukkig kreeg ik het de dag voor vertrek terug… pfoe!).
Dag 15: Tubing op de rivier
Voor de middag had ik tubing op de rivier geboekt. Door mijn gedoe met de papieren wilde ik bijna annuleren, maar gelukkig heb ik het toch gedaan. Het was echt heerlijk, soms spannend door de kleine stroomversnellingen, en vaak ontspannend als je je met de stroom mee laat drijven terwijl je de natuur om je heen observeert (in mijn geval grotendeels in de regen).
Voor de avond had ik een andere nachtwandeling gepland met degene die bekend staat als "The Bug Lady", maar die moest ik echt annuleren om mijn verloren paspoort-drama op te lossen.
Dag 16
Nationaal Park Corcovado
Oké, ik smokkel een beetje; ik had het over een reis van 15 dagen, maar ik heb er een 16e dag aan vastgeplakt om het echt compleet te maken.
De volgende dag bezocht ik het Nationaal Park Corcovado, opnieuw via de organisatie Get Your Guide. Ik had hoge verwachtingen wat betreft de dieren, omdat iedereen zegt dat dit een van de meest ongerepte parken is. We gingen er per boot heen, met flink wat golven voor de nodige actie. Tijdens de tour zagen we alle 4 de apensoorten die in Costa Rica voorkomen. Een luiaard sliep heel hoog in een boom, en de tapir hebben we helaas niet gevonden. We zagen wel veel kleurrijke vogels en insecten. We sloten het bezoek af met een heerlijke maaltijd, bereid door onze gidsen. Op de terugweg was het landschap prachtig met het turquoise water… en we hadden het geluk dat we een stukje werden begeleid door dolfijnen!
Nachtzwemmen met bioluminescerend plankton
Eenmaal terug in het hotel genoot ik van de hangmat om uit te rusten van deze lange tocht, puur geluk!
Om de dag in stijl af te sluiten, had ik 's avonds een nachtelijke zwemsessie geboekt om het bioluminescerend plankton te zien. Wanneer je in het water beweegt, "licht" het plankton op en lijkt het alsof je duizenden sterren tevoorschijn tovert! We waren maar met z'n tweeën om deze magie te creëren; ik had echt gewild dat er een jetski voorbij kwam om nog meer plankton te activeren!!! Het was hoe dan ook een heel bijzondere ervaring die deze overvolle reis op schitterende wijze afsloot…
Terugkeer naar San José en dan naar Parijs
Geen specifieke activiteit, maar ik vloog terug naar San José, en het was de eerste keer dat ik in een vliegtuigje met 20 zitplaatsen zat! Dat was op zich al een ervaring; het ging snel en het uitzicht was fantastisch. Ik kon op de luchthaven blijven om een paar uur later mijn vlucht naar Parijs te nemen.
Reacties (1)