Ik reisde voor de tweede keer naar Turkije en had daarom zin om een nieuwe regio te ontdekken. Na wat twijfelen koos ik voor the Cappadocië, en hoewel deze keuze ten koste ging van andere lokale bezienswaardigheden, heb ik er geen spijt van gehad.
We kwamen begin van de middag aan bij ons hotel, het Rose Valley House in ÇavusŸin. Na de traditionele ontvangst met een gratis kopje thee namen we onze intrek in onze kamer (we kregen zomaar een upgrade, top!) en gingen we in de buurt op zoek naar een restaurant om wat te eten. Het toeristische seizoen begon net en zo belandden we bij Word of Kebap, een eetcetje dat meer wegheeft van een privéwoning. Dat leverde een hoop gelach op met de andere toeristen die zich "in de woonkamer" bij ons hadden gevoegd. Dit restaurant werd onze running gag van de vakantie, maar we moeten toegeven dat het er best lekker was!
Terug in het hotel besloten we het advies van onze gastheer op te volgen voor een korte
wandeling in de Rose Valley. Nadat we met de auto naar de top waren gebracht (topservice van onze host, zeg ik je!) en wat aanwijzingen hadden gekregen, hoefden we alleen nog maar de paadjes te volgen die ons terug naar het dorp zouden leiden. Dit was een erg leuke introductie tot de landschappen van de regio. Deze wandeling van ongeveer twee uur is prima te doen (hier en daar kun je een beetje uitglijden, maar niets gevaarlijks) en we maakten meteen volop foto's. Er zijn zelfs kleine café's langs de route om even iets te drinken als dat nodig is. Uiteindelijk kwamen we uit in het centrum van het dorp, waar we nog even rondhingen voordat we teruggingen om wat uit te rusten. We wilden eigenlijk de zonsondergang gaan bekijken, maar door de regen en bewolking kozen we uiteindelijk voor rust en een lekker diner in het hotel.
De volgende dag was het weer nogal twijfelachtig, dus werd ons de "Red Tour: Cappadocia Tour" aangeraden, waarbij je minder hoeft te wandelen dan bij de "Green Tour". Ons hotel werkt samen met het Andromeda Agency, dat een goede indruk op ons maakte (ook al was het een paar euro duurder dan de prijzen die online worden aangeraden?). Zo konden we de volgende plekken bezoeken: het Kasteel van Uçhisar, de verschillende gebouwen (of beter gezegd grotten!) van het Open Air Museum met hun rotswildersingen, een stop in ÇavusŸin (onze beroemde plek om de zonsondergang te bekijken!), de PassabagŸ-vallei en Ürgüp met zijn elfenbanken en de Devrant-vallei (of Imaginatievallei) waar je rotsen kunt interpreteren als wolken. Dit alles werd afgewisseld met een inbegrepen lunchpauze. We bezochten ook een pottenbakkerswerkplaats in Avanos, wat erg leuk is omdat je een demonstratie krijgt, indrukwekelijk stukken te zien krijgt en bovenal niet wordt gepusht om iets te kopen. Een tapijtwinkel stond ook op het programma, maar was optioneel. En nogmaals, als je niets beters te doen
![]()
hebt, is het interessant om het een en ander te leren. Het verkopen wordt wel iets meer "aangemoedigd", maar ook hier wordt niets geforceerd. Daarna werden we teruggebracht naar het hotel om even bij te komen van deze drukke dag! We probeerden opnieuw de zonsondergang te bekijken door het pad naar het uitzichtpunt op te lopen, maar... het was wederom te bewolkt om er echt van te genieten.
De dag daarna leek het weer wat beter te worden, dus begonnen we aan de "Green Tour: Ihlara Tour". Na een panoramische stop in Göreme bezochten we de ondergrondse stad Derinkuyu,
wat behoorlijk origineel is. Vervolgens maakten we een gezonde wandeling in de Ihlara-vallei, die werd afgesloten met een welverdiende lunch. We gingen verder met een nieuwe panoramische stop in Yaprakhisar (waarvan de landschapsfoto's als decor zouden zijn gebruikt in de eerste Star Wars-films, omdat ze destijds geen filmvergunning ter plaatse kregen), voordat we naar het Klooster van Selime gingen. Een laatste fotostop bij de Pigeon Valley en daarna sloten we af met het minst interessante onderdeel: een winkel waar een demonstratie onyx-snijden werd gegeven (dat ging nog wel), maar wat al snel neerkwam op een enorme gigantische winkel met hoge (en niet altijd logische) prijzen. Een beetje
jammer om zo te eindigen, maar over het algemeen was het een leuke dag. We konden eindelijk terugkeren om wat uit te rusten, en omdat we niet snel opgeven, probeerden we het wandelpad in ÇavusŸin nog eens te beklimmen in de hoop op een onvergetelijke zonsondergang... nou ja, het was mooi, maar we zullen het uiteindelijk vast snel weer vergeten zijn!
Een laatste diner in ons hotel, nog één nacht wakker worden van de oproep tot gebed, en toen zat onze reis er alv weer op met een dag vol transfers, bussen en een vlucht. Maar het was het dubbel en dwars waard, want zulke uitzonderlijke landschappen had ik echt nog nergens gezien, zelfs niet in Tunesië waar ik wat overeenkomsten zag. Kortom, drie dagen Cappadocië is absoluut een must als je in Turkije bent!
Aanbevelingen:
-De aankomst was even bikkelen, want ik had het briljante idee om een vlucht te nemen vanaf de luchthaven Istanbul Sabiha Gökçen (de verste van de twee) en aan te komen op de luchthaven van Kayseri (het verste van Göreme), vanwege een goedkopere vlucht met FlyPegasus (waar je nog wel 20 euro aan retourshuttle bij moet optellen...). Dus als je de mogelijkheid hebt, boek dan een vlucht naar Atatürk-Nevşehir om de reistijd (en -kosten) te beperken!
-De ballonvaarten: wij hebben het niet gedaan (mijn reisgenoot had last van hoogtevrees...), maar degenen die hadden gereserveerd moesten de 2 ochtenden dat wij er waren annuleren vanwege de regen. Je hebt er dus een flink budget voor nodig, en vooral goed weer, anders sta je voor niets in alle vroegte op.
-Onze accommodatie, het Rose Valley House in Çavuşin, was top! Het is misschien handiger om in Göreme te verblijven als je midden in de actie wilt zitten, maar wij waren erg blij met ons fijne uitvalsbasis (als we die minaret vlakbij even vergeten). Super service, de mogelijkheid om ter plekke te eten (en het is erg lekker!), inclusief ontbijt... en een van de goedkoopste opties in de regio!
-We hebben een aantal eetplekjes in Çavuşin uitgeprobeerd, en uiteindelijk merkten we dat het eten in ons hotel lekkerder én iets goedkoper was (20 TL per persoon voor een voorgerecht, hoofdgerecht, nagerecht en een grote fles water voor met z'n tweetjes). Maar het was ook wel leuk om andere plekjes 'uit te proberen'.
Reacties (2)