Bezoek Stintino
Op het puntje van het gelijknamige schiereiland ligt Stintino, ver weg van de drukte van de grote steden en trots op zijn ongerepte, ruige natuur. Dit is slechts een van de vele kanten van dit charmante oord. Gelegen in het uiterste noordwesten van Sardinië, ontstond het dorpje pas in 1885. Niets in de begindagen deed vermoeden dat dit ooit zou uitgroeien tot een paradijselijke vakantiebestemming. Het dorp is namelijk ontstaan door de komst van een lazaret en een strafkolonie op het nabijgelegen eiland Asinara, waardoor 45 vissersfamilies werden gedwongen te verhuizen. Zij vormden de coöperatie Communion des 45. De oude tonijnvisserijen staan er nog steeds, maar waar de plaats tegenwoordig vooral om bekendstaat, zijn de stranden: voor velen de mooiste van heel Italië.
Een schilderachtig dorp
Al tijdens de rit ernaartoe zet de panoramische route de toon voor wat je te wachten staat. Het landschap is adembenemend mooi, met kleuren die je zelden zo fel ziet. Je kijkt uit over de zee en de beschutte baaien voordat de lage huizen van het dorp in zicht komen. De pastelkleuren geven de woningen karakter en de straatjes zijn zeer sfeervol. In de rue Lepanto staat het oorlogsmonument op la Place des 45, het kloppende hart van de stad. Iets verderop, nabij de rue Sassari, valt de parochiekerk van de Onbevlekte Ontvangenis uit 1930 op door haar eenvoudige toren en roze gevels. Het centrum is compact en biedt leuke boetieks, ambachtelijke producten en talloze restaurants. Die aan la Marina zijn een must; de haven bestaat uit drie havens die er stuk voor stuk idyllisch bij liggen.
Tussen de zeilboten, vissersschepen en pleziervaartuigen is het heerlijk om neer te strijken aan het water. De lokale keuken draait uiteraard om vis en schaaldieren, met gerechten zoals verse pasta met zeevruchten, kreeftsoep met aardappelen, octopus-salade en natuurlijk gegrilde tonijn. De bottara di tonno, een gedroogde kuit van tonijn, is een lokale specialiteit. Als dessert moet je de tumbarella op basis van ricotta of de tiricche-koekjes proberen.
Wil je meer weten over de band tussen Stintino en de visserij, bezoek dan het Museo della Tonnara. Dit museum is ingericht als een oude tonijnvisserij en brengt via archieffoto's en voorwerpen het leven van vroeger op een ontroerende manier in kaart.
Paradijselijke stranden
De echte blikvanger is de kustlijn. De stranden met fijn wit zand en een ongelooflijk heldere, turquoise zee doen denken aan de Caraïben. Op minder dan 2 km afstand ligt la Pelosa, zonder twijfel een van de mooiste stranden van de Middellandse Zee. Het is een uitgestrekte kuststrook die uitkijkt op het symbool van de stad: la Torre della Pelosa, een Aragonese verdedigingstoren uit 1578. Zwemmen is hier veilig, aangezien het water langzaam dieper wordt. Iets noordelijker vind je la Pelosetta, dat gedomineerd wordt door de kliffen van Capo Falcone. Vanaf het 200 meter hoge uitkijkpunt heb je een ongeëvenaard panorama. In de omgeving nestelen valken en vogelliefhebbers kunnen in l'étang de Casaraccio aalscholvers en sterns spotten. Op het strand van Cala Lupo, dat wat lastiger bereikbaar is, geniet je van een bijna verlaten omgeving. Het is een uitstekende plek om te snorkelen, net als bij Punta Negra di Stintino met zijn typische vegetatie. Ook l'île de l'Asinara is een bezoek waard; het is een natuurgebied met zeldzame fauna, oude monumenten en prachtige stranden.
Beste reistijd
Het klimaat is het hele jaar door mild, maar om optimaal te genieten van de stranden zonder de enorme mensenmassa's, zijn mei, juni en september de ideale maanden. Het water is dan al warm genoeg om te zwemmen. Houd er rekening mee dat la Pelosa in juli en augustus erg druk kan zijn.
Hoe kom je er
De dichtstbijzijnde luchthaven is Alghero-Fertilia, op 35 km afstand. Er rijden regelmatig bussen die je in ongeveer een uur naar de stad brengen; in het hoogseizoen zijn er 5 verbindingen per dag. Vanuit Nice kun je ook de veerboot nemen. Eenmaal op Sardinië is een huurauto de beste manier om het eiland in alle vrijheid te verkennen.