Martigues, de stad waar schilders hun ezel neerzetten
Op het dak van het Accademia Caffe strijken elk jaar trekvogels neer. Hun reflectie tekent zich af in het water van het kanaal, dat zo stil is als een spiegel. Zo kwam de meest gefotografeerde plek van Martigues aan zijn naam: het Miroir aux Oiseaux. Delacroix, Corot, Ziem, Dufy: ze plantten allemaal hun ezel op deze kade vol pastelkleurige gevels.
Drie eeuwen later liggen de gekleurde bootjes er nog steeds vredig bij. De vissers hebben plaatsgemaakt voor pleziervaart, maar het decor is onveranderd gebleven.
Het slimme alternatief voor de overvolle Côte d'Azur
Zoek je de mediterrane sfeer zonder de drukte van de Franse Rivièra? Martigues is het antwoord. De stad trekt liefhebbers van kanalen, toegankelijke stranden en verse zeevruchten. Stellen vinden hier een ingetogen romantiek, gezinnen genieten van bewaakte baaitjes en cultuurliefhebbers ontdekken een ondergewaardeerd artistiek erfgoed. Trek een halve dag uit voor het historische centrum, of een volledige dag als je ook een strand en de vissershaven van Carro wilt bezoeken.
Wie kan er beter ergens anders kijken? Wie op zoek is naar uitbundige luxe of uitgaansleven. Martigues blijft een volkse stad, trots op haar arbeidersverleden en visserstradities. De charme werkt voor wie van deze eenvoud houdt.
Een opvallend betaalbaar budget
De prijzen doen de vaste gasten van Cassis of Saint-Tropez verbleken. Reken op 80 tot 120 euro voor een tweepersoonskamer in het seizoen, en 15 tot 25 euro voor een lunch met uitzicht op de kanalen. De stranden en de veerboot zijn gratis.
L'Île en de iconische kanalen
Het historische hart heet L'Île. Sinds 1232 wordt dit deel omringd door twee kanalen, het jaar waarin drie vissersdorpen fuseerden. Het Miroir aux Oiseaux vind je hier, aan de quai Brescon. Je bereikt het door de trap vanaf de pont Saint-Sébastien af te dalen.
De église de la Madeleine sluit het plaatje aan het einde van het kanaal af. De barokke gevel dateert uit 1680. Binnen zijn de walnotenhouten preekstoel uit 1694 en de fresco's van de Catalaan Michel Serre de moeite waard. De rest van L'Île verken je het best zonder kaart, struinend langs schaduwrijke pleintjes en door gewelfde passages.
Conseil d'ami: de gratis veerboot verbindt de drie wijken in 13 minuten met vier haltes. Stap op in Jonquières en stap uit in Ferrières: vanaf het water heb je het mooiste zicht op de stad.
De stranden van de Côte Bleue
Op twintig minuten rijden van het centrum ligt de Côte Bleue, een aaneenschakeling van fijne zandstranden tegenover witte kliffen. Het plage de Sainte-Croix is ideaal voor wie rust zoekt. Helder water, een flauwe helling en geen opdringerige verkopers. Het plage du Verdon, vlak ernaast, biedt meer faciliteiten zoals bars, restaurants, waterfietsen en een beachvolleybalveld.
Beide stranden hebben al jaren het Pavillon Bleu-keurmerk. Voor meer karakter rijd je door naar het dorp La Couronne, waar het strand wordt omzoomd door oude groeven met blonde steen. Deze kalksteen werd vroeger gebruikt om de antieke haven van Marseille te bouwen.
Carro en de maritieme tradities
De vissershaven van Carro is nog altijd volop in bedrijf. Elke ochtend lossen de trawlers hun vangst op de kade bij de marché aux poissons. Kom vroeg: rond 9:00 uur zijn de beste producten al verkocht. Surfers kennen de plek ook goed, want als de mistral waait, zijn de golven hier uitstekend.
In juni organiseert het Comité des Fêtes een brasucade in de haven. Dat zijn mosselen bereid boven een houtvuur volgens een geheim recept van de oudere generatie. Het evenement draagt het label Marseille Provence Gastronomie.
Het Musée Ziem en artistiek erfgoed
Félix Ziem streek in de jaren 1840 neer in Martigues, gefascineerd door het licht en de reflecties op het water. Kort voor zijn dood liet hij verschillende doeken na aan de stad. Het Musée Ziem is nu gevestigd in de voormalige douanekazerne. Je vindt er zijn gezichten op Martigues, maar ook op Venetië en Constantinopel, steden waar hij ook graag verbleef.
De collectie bevat ook werken van de school van Marseille met Loubon en Guigou, aangevuld door fauvisten als Picabia, Derain en Dufy. De toegangsprijs is bescheiden en het museum is zelden overvol.
Waar kun je eten en drinken in Martigues?
De lokale specialiteit is poutargue. Dit zijn gedroogde zakjes met eitjes van de harder, rechtstreeks uit het kanaal gevist. De krachtige, zilte smaak is niet voor iedereen, maar liefhebbers beschouwen het als een delicatesse. Dun gesneden met een drupje citroen is het de perfecte begeleider van een glas witte Cassis of een rosé uit de Côtes-de-Provence.
Restaurant Le Miroir heeft de meest gewilde tafels aan de quai Brescon. Marktverse keuken, lokale producten en een onvergetelijk uitzicht. Reserveer vooraf voor een plek op het terras. La Cocotte de l'Île op de Place de la Libération serveert stevige maaltijden voor een zachte prijs. Voor een vissersbord met soep, zeeduivel en mosselen ga je naar La Caravelle aan de kust.
Ijsliefhebbers moeten langs bij Marco, die Martigues vertegenwoordigde op de Gelato Festival World Master 2024 met een sorbet van Sorrentijnse walnoten en Provençaalse honing.
Waar overnachten in Martigues en omgeving?
Het stadscentrum heeft weinig hotels, maar wel diverse karaktervolle bed & breakfasts. Het Golden Tulip Martigues Provence is een vaste waarde op minder dan twee kilometer van de kanalen. Voor een meer authentiek verblijf kijk je naar vakantiewoningen in de wijk L'Île of richting Jonquières.
De campings langs de kust combineren strandplezier met een stadsuitstapje. Camping Les Tamaris biedt directe toegang tot de stranden. Wie liever aan het étang de Berre slaapt, vindt opties rond Saint-Mitre-les-Remparts of Istres, op vijftien minuten rijden.
Hoe bereik je Martigues en hoe verplaats je je er?
De luchthaven Marseille-Provence ligt op 30 minuten rijden via de snelweg A55. Vanuit Nederland of België is het een vlucht naar Marseille, gevolgd door een huurauto. De trein stopt op drie stations in de gemeente: Martigues, Croix-Sainte en La Couronne. De lijn verbindt Marseille in ongeveer 45 minuten.
Met de auto vanuit Aix-en-Provence moet je rekenen op 40 minuten via de A55. Vanuit Arles voert de N568 je door het landschap van het étang de Berre. Parkeren in Martigues is eenvoudig, zelfs in de zomer. Er liggen verschillende gratis parkeerplaatsen rondom het oude centrum.
Binnen de stad is de gratis veerboot Bac de Martigues de fijnste manier om de wijken via de kanalen met elkaar te verbinden. Het is bovendien de meest fotogenieke route.
Wanneer kun je het best gaan?
Mei, juni en september bieden de beste balans tussen aangenaam weer en een overzichtelijk aantal bezoekers. Juli staat in het teken van grote evenementen: de Fêtes Vénitiennes met vuurwerk, het Festival Folklorique Mondial en gegrilde sardines onder de platanen. De Fête de la Saint-Pierre eind juni eert de patroonheilige van de vissers met processies en gezamenlijke maaltijden. Vermijd augustus als je niet van drukte houdt.
Een erg charmant stadje! Ik vond dat het een eigen identiteit heeft. Ik heb erg genoten van het wandelen door de straatjes. Je bent hier echt aan het water, vandaar de bijnaam Venetië. Het staat in de zomer vol bloemen en de huizen zijn kleurrijk. Bovendien is er genoeg te beleven, of je nu met zijn tweeën bent of met het gezin. Bijvoorbeeld het parc de Figuerolles!