Fotografiemuseum van Marrakesh: beoordelingen en prijzen voor rondleidingen

Marokko van vroeger, vastgelegd op glas en papier: het fotografiemuseum in de medina

Een negentiende-eeuws fondouk, een binnenplaats van aangestampte aarde, het licht dat door een dakopening naar binnen valt. Nog voordat je de eerste foto bekijkt, vertelt het gebouw al een verhaal. Het waren Patrick Menac'h, een verzamelaar uit Parijs, en Hamid Mergani, een gepassioneerde inwoner van Marrakesh, die besloten hun persoonlijke archieven samen te brengen op deze plek, in deze gerestaureerde karavanserai in het hart van de medina.

Waarom de Maison de la Photographie bezoeken?

De collectie opende in 2009 haar deuren nabij de Medersa Ben Youssef en telt inmiddels meer dan 10.000 objecten. Denk aan originele foto's, glasplaten, autochromes, ansichtkaarten, kranten en documentaires die samen de periode 1879-1960 beslaan. Regelmatige schenkingen, zoals die van Daniel Chicault of Ana Muller, hebben de collectie door de jaren heen aanzienlijk uitgebreid.

Wat deze plek zo waardevol maakt, is de documentaire ambitie. Het draait hier niet om het etaleren van de grote namen uit de wereldgeschiedenis van de fotografie. Het doel is om Marokko te laten zien zoals het werd waargenomen door anonieme fotografen, bibliothecarissen uit Tanger, Hongaarse etnologen of Belgische documentairemakers die allemaal gegrepen werden door de bijzondere menselijke diversiteit van het land.

Een reis door de tijd over drie verdiepingen

Begane grond: portretten en oorsprong

De ruimtes rondom de binnenplaats zijn grotendeels gewijd aan portretten. Hier vind je de oudste opnames uit de collectie, waaronder een zeldzaam stuk: een portret van Hamidou Laambre, een bediende uit Sub-Sahara Afrika die in 1885 werd gefotografeerd door een bibliothecaris uit Tanger genaamd Arévalo. Ook zie je er gezichten van getatoeëerde vrouwen uit de bergstammen, notabelen uit Fès en boeren uit de Hoge Atlas.

Eerste verdieping: het dagelijks leven en de fotografen

Op deze verdieping krijgt de collectie meer diepgang. De werken van de Hongaar Nicolas Muller, actief in de jaren 1940, hangen naast die van de Belg Charles Henneghien, wiens series over het Marokko van de jaren 1960 een treffende documentaire kracht bezitten. De thematische exposities wisselen elke zes tot twaalf maanden, wat verklaart waarom vaste bezoekers hier graag terugkeren.

Tussen twee verdiepingen: de documentaire uit 1956

In een kleine kamer bij de trap draait continu een film. Het is de documentaire van Daniel Chicault over de Hoge Atlas, opgenomen in 1956. Een paar minuten kijken volstaat om te zien hoe weinig sommige berglandschappen in al die tijd zijn veranderd. Het is een aanrader om hier even bij stil te staan.

Tip van een insider: Je toegangsbewijs geeft ook toegang tot het Musée de la Musique de Marrakech (Muziekmuseum van Marrakesh). Tickets zijn uitsluitend ter plaatse verkrijgbaar, contant of met de pinpas. Online reserveren is niet mogelijk. Het is hier een stuk rustiger dan bij de Jardin Majorelle. Zelfs op woensdag om 11:00 uur heb je de zalen soms helemaal voor jezelf.

Het dakterras: een van de beste uitzichten over de medina

De klim naar het terras houdt een laatste verrassing in. Het dakterras, een van de hoogste punten in de medina, biedt een panoramisch uitzicht van 360 graden over de daken van terracotta, de minaretten en bij helder weer de besneeuwde toppen van de Hoge Atlas. Met een muntthee of een vruchtensapje in je hand kijk je uit over de labyrintische steegjes beneden. Het is een eenvoudig moment, maar een die je lang bijblijft.