Wat je moet weten over de Arc de Triomphe in Parijs
Vanaf het dakterras domineert de Arc de Triomphe twaalf lanen die als een gigantische ster naar buiten stralen. De blonde steen vangt het avondlicht terwijl het verkeer beneden in een constante stroom voorbij raast. Napoleon wilde dit bouwwerk in 1806, direct na de slag bij Austerlitz. Er was dertig jaar aan bouwwerkzaamheden nodig om deze neoklassieke kolos van vijftig meter hoog te voltooien.
Een monument voortgekomen uit een keizerlijke belofte
Op 18 februari 1806 gaf een decreet het officiële startsein voor de bouw. De architect Jean-François Chalgrin ontwierp een boog die was geïnspireerd op de Romeinse oudheid, maar dan met buitenproportionele afmetingen. De Grande Armée (het Franse leger) had destijds de ene overwinning na de andere geboekt. De keizer beloofde zijn soldaten dat ze bij thuiskomst onder triomfbogen door zouden marcheren.
De werkzaamheden sleepten zich voort. Napoleon trad in 1814 af zonder zijn voltooide bouwwerk te zien. De boog werd uiteindelijk in 1836 ingehuldigd door Louis-Philippe, die het monument opdroeg aan de legers van de Revolutie en het Keizerrijk. Een slim politiek gebaar om de Fransen te verenigen rond een gedeeld symbool.
Sculpturen die de geschiedenis van Frankrijk vertellen
La Marseillaise van François Rude
Op de noordoostelijke pijler is dit romantische meesterwerk niet te missen. Een gevleugelde vrouw, met een gezicht dat vertrokken is in een strijdkreet, heft haar zwaard naar de vijand. Onder haar stormen krijgers van alle leeftijden de strijd in. François Rude beeldhouwde dit hoogreliëf tussen 1833 en 1836. De kracht van de beweging en de expressiviteit van de gezichten maken dit tot een van de meest indrukwekkende sculpturen van het monument.
Het gezicht van deze allegorie van de vrijheid zou zijn gebaseerd op dat van Sophie, de echtgenote van de kunstenaar. De helm op het hoofd is op zichzelf al bijna twee meter hoog. Deze kolossale verhoudingen vallen vanaf de grond nauwelijks op, maar onthullen hun ware kracht zodra je dichterbij komt.
De andere hoogreliëfs
Tegenover de Champs-Élysées viert Le Triomphe de Napoléon van Jean-Pierre Cortot het hoogtepunt van het Keizerrijk in 1810. Op de twee andere pijlers beeldhouwde Antoine Etex La Résistance (Het Verzet) en La Paix (De Vrede). Elke groep vertelt een sleutelmoment uit de Franse geschiedenis.
De 660 namen gegraveerd in steen
Kijk omhoog naar de binnenpijlers. Veertig kolommen met namen staan in het schemerlicht opgelijnd. Hier staan 660 generaals, maarschalken en admiraals die tussen 1792 en 1815 Frankrijk dienden. Onder hen zijn 128 namen onderstreept: dit zijn degenen die op het slagveld zijn gesneuveld. De selectie leidde tot felle ruzies. Victor Hugo fulmineerde in 1837 zelfs in een gedicht omdat de naam van zijn vader ontbrak.
De tip van een insider: kom vroeg in de ochtend of laat in de middag om de enorme mensenmassa op het terras te vermijden. De 284 treden van de wenteltrap kunnen eindeloos lijken, maar er is een lift beschikbaar voor mensen met beperkte mobiliteit en zwangere vrouwen.
Het graf van de Onbekende Soldaat en de eeuwige vlam
In het midden van het voorplein ligt een granieten plaat uit Vire met het opschrift: "Hier rust een Franse soldaat die stierf voor het vaderland, 1914-1918". Sinds 11 november 1920 eert dit graf alle soldaten die voor Frankrijk zijn gevallen. Drie jaar later werd voor het eerst een vlam aangestoken door André Maginot, de minister van Oorlog.
Elke avond om 18:30 uur wordt de vlam tijdens een openbare ceremonie opnieuw aangewakkerd. Het wordt stil op het plein. De vlaggen buigen, het signaal "Aux Morts" (Voor de doden) klinkt en er volgt een minuut stilte. Dit ritueel is nooit onderbroken, zelfs niet tijdens de Duitse bezetting.
Het panoramische terras, een uniek uitzicht over Parijs
Vanaf de top is het perspectief indrukwekkend. De historische as ontvouwt zich in al zijn pracht: de Champs-Élysées lopen omlaag richting de Concorde en het Louvre aan de ene kant, terwijl de Grande Arche de la Défense aan de andere kant oprijst. De twaalf lanen vormen een perfecte ster rondom het monument. In de verte doemt de Eiffeltoren op en in het noorden domineert de Sacré-Cœur de wijk Montmartre.
Het museum in de binnenruimtes brengt de geschiedenis van het monument in kaart aan de hand van maquettes, archiefdocumenten en beelden. Een doorlopende film belicht de bouw en de symboliek van dit bouwwerk dat is uitgegroeid tot een nationaal icoon.
Openingstijden
*Gegevens kunnen wijzigen
De beroemdste rotonde van Frankrijk wordt omringd door een onophoudelijke verkeersstroom, en de menigte die zich aan de voet van het monument verdringt, maakt je helemaal duizelig! Deze monumentale boog is in ieder geval erg indrukwekkend, en het massieve uiterlijk is goed zichtbaar vanaf de Champs Elysées. Het perspectief is erg mooi vanaf de bovenkant van de avenue. Tot slot is het uitzicht vanaf de top super, maar wat is het duur om naar boven te mogen!