Plaza Independencia: het kloppende hart van Montevideo
Drieëndertig palmbomen staan hier onder de Uruguayaanse hemel. Dat is geen toeval, want elke boom is een eerbetoon aan de helden van de Cruzada Libertadora die het land in 1825 bevrijdden. Dit rechthoekige plein vormt de onzichtbare grens tussen de oude koloniale stad en het moderne Montevideo. Kantoormedewerkers uit de buurt kruisen hier het pad van toeristen, in een gemoedelijke bedrijvigheid die typerend is voor Uruguay.
Waarom de Plaza Independencia bezoeken?
Deze esplanade vormt sinds de aanleg in 1837 door de Italiaanse architect Carlo Zucchi het zenuwcentrum van de hoofdstad. Zijn inspiratiebron? De Rue de Rivoli in Parijs. Het plein werd aangelegd op de ruïnes van de oude Spaanse citadel, die na de onafhankelijkheid werd gesloopt. Aan het begin van de 20e eeuw ontwierp de Franse landschapsarchitect Carlos Thays de bloembedden en plantte hij de palmbomen die het plein zijn huidige aanblik geven.
Het plein brengt alle symbolen van de macht en de nationale identiteit van Uruguay samen. Het Palacio Estévez, de voormalige residentie van de president, staat naast de moderne Torre Ejecutiva, het huidige kantoor van de president. Sinds 2010 vindt hier de machtsoverdracht plaats tijdens de presidentiële inauguraties.
Het monument voor Artigas en het ondergrondse mausoleum
In het midden domineert een imposant bronzen ruiterstandbeeld van 17 meter hoog het geheel. Het stelt José Gervasio Artigas voor, de vader van de Uruguayaanse onafhankelijkheid, gekleed in zijn poncho en met de teugels stevig in de hand. Het werk van de Italiaanse beeldhouwer Angelo Zanelli werd ingehuldigd in 1923 en weegt 30 ton.
Onder het monument schuilt een plek van bezinning die veel gehaaste bezoekers missen. Twee trappen van zwart graniet leiden naar een ondergrondse zaal waar de urn met de resten van de nationale held rust. De ruimte, geopend in 1977, baadt in een plechtig schemerlicht, verlicht door een natuurlijke lichtschacht. Twee soldaten van het regiment Blandengues de Artigas houden hier permanent de wacht, roerloos in hun historische uniformen.
Tip van een kenner: De wisseling van de wacht vindt elke vrijdag om 12:00 uur plaats. De ceremonie is sober en indrukwekkend, duurt ongeveer tien minuten en trekt aanzienlijk minder toeristen dan de bekendere wisselingen in Europa.
De gebouwen rondom het plein
Het Palacio Salvo
Aan de oostkant rijst het iconische silhouet van het Palacio Salvo de hemel in. Deze wolkenkrabber in eclectische stijl was bij de opening in 1928 maar liefst 105 meter hoog, destijds het hoogste gebouw van Zuid-Amerika. Het is ontworpen door de Italiaanse architect Mario Palanti en biedt tegenwoordig onderdak aan appartementen, kantoren en het Museo del Tango. De locatie is historisch geladen: hier, in de voormalige confitería La Giralda, werd voor het eerst de tango La Cumparsita gespeeld.
De Puerta de la Ciudadela en het Teatro Solís
In het westen staat de Puerta de la Ciudadela als een eenzaam overblijfsel. Deze stenen poort is het enige bewaard gebleven fragment van de koloniale vestingwerken die in 1829 werden vernietigd. Het vormt de ingang van de Peatonal Sarandí, een voetgangersstraat die slingert tot aan de haven.
Het Teatro Solís, geopend in 1856, bevindt zich op de zuidwestelijke hoek. Met zijn neoklassieke zuilen en een klassieke zaal met 1.500 zitplaatsen is het een van de meest prestigieuze theaters van Latijns-Amerika. Tijdens rondleidingen kun je een kijkje nemen achter de schermen.
Wat minder opvalt
De laan 18 de Julio, de belangrijkste winkelstraat van Montevideo, begint precies op de noordoostelijke hoek van het plein. De naam herinnert aan de datum van de eerste Uruguayaanse grondwet. Wie deze straat oversteekt, verlaat het historische Montevideo en duikt de moderne stad in.
De bankjes voor het monument bieden een ideaal uitkijkpunt om het ritme van de stad te ervaren. De inwoners van Montevideo komen hier zitten met hun thermoskan en maté, kijken naar de voorbijrijdende bussen en bespreken het laatste nieuws. Het plein is meer dan een toeristische trekpleister: het is een plek waar het dagelijks leven zich afspeelt.
Bordevol met het oude Casa de Gobierno en het nieuwe, modernere regeringspaleis, brengt de Plaza de la Independencia een eerbetoon aan Artigas, de held van de onafhankelijkheid wiens standbeeld in het midden prijkt, evenals aan de 33 helden genaamd "Orientales" die de Portugese invasie hebben afgeslagen en naar wie de 33 palmbomen op het plein verwijzen.