Bezoek de Basilica-cisterne
Onder de straten van Istanboel liggen mysterieuze schatten verborgen. Buiten het zicht van de drukke stad zijn er nog zo'n zestig ondergrondse waterreservoirs uit de Byzantijnse periode bewaard gebleven. Tussen deze verborgen ruimtes is de Basilica-cisterne zonder twijfel een van de meest indrukwekkende. Het bouwwerk werd opgetrokken tussen 527 en 565, maar raakte daarna in de vergetelheid tot de opgravingen in 1550. De architectuur is even bevreemdend als imposant en onderscheidt zich in een stad die al rijk is aan bijzondere monumenten.
Een bos van zuilen onder de grond
Een bezoek aan deze plek voelt als het betreden van een verboden terrein door de diepe stilte die er heerst. In de ondergrondse gangen klinkt enkel zachte muziek, afgewisseld door het geluid van druppelend water. De oranje verlichting versterkt het gevoel van een gewijde ruimte. De Basilica-cisterne is de grootste van de stad. De ruimte meet 138 meter bij 65 meter, maar de werkelijke schaal wordt pas duidelijk wanneer je oog in oog staat met het woud van 336 zuilen van 8 meter hoog die de gewelven ondersteunen. De details vallen pas bij langer kijken op. Het geheel bestaat uit 12 rijen van 28 zuilen, waarbij de meeste zijn voorzien van Korinthische kapitelen. Sommige zuilen hebben gravures die lijken op pauwenogen, terwijl twee andere als basis een hoofd van Medusa hebben. De uiteenlopende stijlen zijn het resultaat van hergebruikt materiaal uit oudere, verdwenen bouwwerken. Dat maakt dit verzonken paleis des te fascinerender.
Terwijl je over de loopbruggen boven het water wandelt, is het makkelijk voor te stellen hoe waardevol deze plek was in de tijd van Justinianus I, de keizer die de bouw liet uitvoeren. De Basilica-cisterne diende als watervoorraad voor het Byzantijnse paleis en werd gevoed door twee aquaducten. De naam verwijst naar het religieuze gebouw dat er ooit boven stond. Dat gebouw is verdwenen, maar de cisterne blijft tot de verbeelding spreken met een capaciteit van 100.000 m3 aan opgeslagen water.
Openingstijden
*Gegevens kunnen wijzigen
Tijdens mijn eerste bezoek aan Istanbul had ik nog niet eens van de Citerne-Basilique gehoord. Bij mijn tweede bezoek heb ik me beter ingelezen en ben ik er dus naartoe gegaan. Er is op zich niet heel veel te zien, maar de plek is vrij uniek. Het gedimde licht en al die zuilen zorgen voor een bijzondere sfeer (en het is verfrissend als je de stad midden in de zomer bezoekt!). Ik vond de plek erg mooi en ontspannend, ondanks alle toeristen. Er is de beroemde zuil met het hoofd van Medusa die anders is dan de rest, en dat is een belangrijk element in de roman Inferno van Dan Brown.