10 dagen in de Cycladen: van Santorini naar Mykonos.

Elk nadeel heb zijn voordeel, zeggen ze wel eens...

Zo heeft de huidige gezondheidscrisis in ieder geval één voordeel gehad: we hebben geleerd om anders te reizen. Minder ver weg, maar naar bestemmingen die minstens zo adembenemend zijn. Neem bijvoorbeeld de Cycladen, een Griekse schat in het zuiden van de Egeïsche Zee. De naam alleen al roept bij velen die er voor het eerst van horen talloze vragen op: Wat zijn de Cycladen eigenlijk? Waar liggen ze? Wat hebben ze met Griekenland te maken?...

Kortom, vragen die je eigenlijk alleen maar hoeft te beantwoorden met een paar bekende namen als Santorini of Mykonos. Iedereen zegt dan meteen: "Ah ja, die ken ik!" en ziet direct de witgekalkte kubusvormige huisjes met blauwe luiken voor zich, de kerkjes met blauwe koepels, de windmolens die draaien in de meltemi-wind, of de dorpjes met smalle steegjes en eindeloze trappen waar ezels aan het werk zijn en katten liggen te luieren in de bijna altijd aanwezige zon...

Want dat is precies wat de Cycladen zijn: pittoreske dorpjes die zo van een ansichtkaart lijken te komen, met een ongekende authenticiteit. Officieel is het een archipel op 75 kilometer ten zuidoosten van het Griekse vasteland, bestaande uit 24 bewoonde eilanden. Ze liggen als parels in het oneindige blauw van de Egeïsche Zee, in een cirkel rond het heilige eilandje Delos, waar volgens de mythologie de god Apollo en zijn zus Artemis werden geboren.

Mythologie of werkelijkheid? Eén ding is zeker: de verbluffende schoonheid en de betoverende charme van deze paradijselijke eilandengroep zijn geen mythe. Een bezoek is absoluut de moeite waard en zal je gegarandeerd een totaal ander perspectief bieden!

Maar hoe kies je welke eilanden je bezoekt uit de hele archipel als je maar een dag of tien de tijd hebt?

Voor zo'n periode, en zeker als het je eerste keer op de Cycladen is, lijkt het me ideaal om drie eilanden te bezoeken. Zo kun je elk van deze pareltjes ontdekken zonder dat je hoeft te haasten. Wat betreft de bestemmingen: wat is er beter dan Santorini en Mykonos, met een tussenstop op Paros? Zo krijg je een prachtig beeld van wat de Cycladen te bieden hebben. Deze drie eilanden combineren namelijk alles wat deze archipel tot een van de meest geliefde bestemmingen van dit moment maakt: ontspanning, romantiek, feesten, authenticiteit en droomstranden.

Kortom, woorden die dromen oproepen, maar die pas werkelijkheid worden als je die ene belangrijke vraag beantwoordt: hoe kom je op de Cycladen?

En laat dat nu precies zijn waar ik je kan helpen met wat praktische tips om deze idyllische bestemming te bereiken en de mooiste plekjes te ontdekken.

Hoe kom je op de Cycladen?

Je hebt twee opties om hier te komen:

Met het vliegtuig

De meeste eilanden van de Cycladen hebben inmiddels hun eigen vliegveld, zoals ook onze drie eilanden: Mykonos, Santorini en Paros. In de zomer vliegen verschillende chartermaatschappijen (zoals EasyJet, Olympic Air, etc.) rechtstreeks vanuit Parijs naar deze eilanden, vaak tegen zeer aantrekkelijke prijzen!

Met de veerboot

De veerboot is veruit de meest voordelige manier om de eilanden te bereiken. Maar waar neem je die? Alles vertrekt vanuit de haven van Piraeus. Als je op de luchthaven van Athene landt, neem je simpelweg de metro naar Piraeus. Heb je, net als ik en mijn vrienden, besloten om met je eigen auto vanuit Frankrijk te komen? Dan rijd je gewoon door naar de haven van Piraeus, waar Blue Star Ferries en vele andere maatschappijen (Seajets, Golden Star Ferries, Hellenic Seaways, etc.) dagelijkse verbindingen onderhouden tussen Athene en de Cycladen. Let wel op: hoewel de veerboot de goedkoopste optie is, is het ook de langzaamste! Om je een idee te geven, hier zijn wat voorbeelden van reistijden en prijzen:

Overtocht van Athene (haven van Piraeus) naar Paros:

• Met Blue Star Ferries doe je er ongeveer 4 uur over en de ticketprijs varieert van € 20 tot € 100;
• Met Golden Star Ferries doe je er 3 uur over en de ticketprijs ligt tussen de € 48 en € 58;
• Met Seajets doe je er 2 uur en 50 minuten over en de ticketprijs varieert van € 49 tot € 65.

Overtocht van Athene (haven van Piraeus) naar Santorini:

• Met Blue Star Ferries doe je er 5 uur en 30 minuten over en de ticketprijs varieert van € 20 tot € 115;
• Met Golden Star Ferries doe je er 5 uur en 20 minuten over en de ticketprijs ligt meestal rond de € 70;
• Met Seajets doe je er 4 uur en 30 minuten over en de ticketprijs varieert van € 70 tot € 90.

Natuurlijk zijn deze reistijden en prijzen slechts een indicatie. Wil je een concreet beeld krijgen en daadwerkelijk boeken? Bezoek dan direct de websites van FerryHopper of DirectFerries om de beschikbare veerboten tussen de eilanden te vergelijken en je tickets te reserveren.

Maar vergeet nogmaals de optie van het vliegtuig niet; hiermee kun je enorm veel tijd besparen zonder dat het je een vermogen kost! Het is immers een stuk prettiger om een uurtje te vliegen naar Santorini dan vijf uur op een boot te zitten.

Nu de vraag over de reis naar de Cycladen beantwoord is, blijft de vraag: hoe verplaats je je tussen de eilanden?

Hoe reis je tussen de eilanden van de Cycladen?

Het zal je niet verbazen dat het antwoord op deze vraag natuurlijk de FERRY is. Dit blijft het favoriete vervoersmiddel in de Cycladen, en je kunt je tickets vooraf online reserveren of ter plaatse kopen bij de verschillende maatschappijen die we zojuist hebben besproken.

Let wel op: als je online boekt, is het ABSOLUUT noodzakelijk dat je je instapkaarten ophaalt bij de balie van de betreffende maatschappij, met je bevestigingsmail bij de hand. Aan jou de keuze...

Hoe dan ook, of je nu online boekt of ter plaatse je tickets koopt, je zult merken dat het heel eenvoudig is om de loketten van de verschillende maatschappijen in het "stadscentrum" van elk eiland te vinden.

Oh ja, nog één ding! Voordat we dit hoofdstuk afsluiten (ook al lijkt het voor sommigen misschien logisch): je kunt op veel veerboten ook met een voertuig aan boord (natuurlijk is het ticket dan wel duurder!). Ik zeg dit voor het geval je besluit ter plaatse een auto te huren of als je, net als ik, met je eigen auto vanuit Frankrijk reist.

Als je alleen op je eigen benen aangewezen bent, moet ik je er wel aan herinneren dat je slechts 15 minuten voor vertrektijd hebt om aan boord te gaan. Gezien de soms wat chaotische organisatie op de kades met alle mensen en auto's die op verschillende boten wachten, is mijn advies: zorg dat je op tijd bent en houd de aankomende boten goed in de gaten, zodat je de jouwe niet mist!

Nu deze formaliteiten achter de rug zijn, kun je je beste camera erbij pakken om de schatten die ik je heb beschreven vast te leggen. We beginnen onze reis op Santorini, een door goden gezegend eiland dat balanceert op de rand van een vulkaan die door de zee is verzwolgen, maar nog steeds actief is...

1/ Santorini

Iedereen is het erover eens, en ik kan het persoonlijk bevestigen: de aankomst per boot op Santorini is een van de hoogtepunten, ik zou zelfs zeggen HET hoogtepunt van een reis door Griekenland. Het vreemde, grillige silhouet van dit eiland doemt op als een decor uit een sciencefictionfilm. Voor mij was de eerste ontmoeting met wat de Feniciërs terecht "kallisté" (of "de mooiste") noemden, een ware schok. Alleen woorden als "onwerkelijk", "spectaculair", "magisch", "uniek", "apocalyptisch" en "fascinerend" kwamen in me op om het panorama te beschrijven dat aan me voorbijtrok... Welke andere woorden had ik kunnen vinden bij het naderen van deze gigantische klif van roodbruine, zwarte en grijze puimsteen van honderden meters hoog, als een muur die uit de golven oprijst? Wat moet je zeggen bij het zien van die enorme donkere rots, bekroond met een rand van witte huisjes, diep in een zee van intens blauw?

Geloof me, de magie van deze mystieke plek begint al zodra je per boot aankomt, nog voordat je voet aan wal zet, en het houdt lang daarna aan... Zeker zodra je van de ferry stapt en je aan de voet staat van de in de rotsen uitgehouwen trap die naar Firá (de hoofdstad van Santorini) leidt, te voet of op de rug van een ezel, zoals vroeger. Er wacht je een duizelingwekkende en adembenemende klim die je doet afvragen: in wat voor bovennatuurlijke wereld ben ik beland? Gelukkig is er tegenwoordig een kabelbaan voor de haastigen of de luieriken onder ons, maar zelfs op die manier blijft de beklimming van de vulkanische randen een buitengewone en ontroerende ervaring...

Want je moet weten: Santorini is veel meer dan zomaar een stukje land dat uit de zee oprijst. Het is in feite een eiland dat is gevormd door de ingestorte krater van een vulkaan (beter bekend als de caldera), het resultaat van een gigantische uitbarsting aan het einde van de 16e eeuw v.Chr. Het centrale deel van de vulkaan stortte in en liet de zee de krater instromen. Dat verklaart de karakteristieke halvemaanvorm van het eiland, met zijn steile kliffen van bruin gesteente en zwarte as. Als wachters op de rand staan verschillende dorpjes, waaronder Firá en Oía, twee absolute must-sees van Santorini.

Firá en Oía, het ansichtkaartbeeld van Santorini…

Firá klampt zich vast aan de rand van de klif en is bezaaid met pastelkleurige huisjes, wat een fantastisch uitzicht over de caldera biedt. Oía, dat je vanuit Firá in ongeveer 2 uur te voet kunt bereiken via een adembenemende route, is precies wat je verwacht van een Cycladisch dorp: witgekalkte grotwoningen en orthodoxe kerkjes met blauwe koepels. Het is een doolhof van steegjes waar je nog regelmatig ezels tegenkomt die worden ingezet voor klusjes en diensten die met de auto onmogelijk zijn (zoals de vuilnisophaaldienst!). Het is heerlijk om hier doelloos rond te dwalen en simpelweg te genieten van de schoonheid en de unieke kleuren. Ik doel dan vooral op dat intense wit dat contrasteert met het felle blauw van de luiken, of het flamboyante fuchsia van de bougainvillea's, zonder welke Oía simpelweg Oía niet zou zijn…

En Oía zou niet dat paradijs zijn dat iedereen wel eens op een foto heeft gezien zonder zijn unieke en uiterst romantische zonsondergang. Elke avond lijkt het hele eiland samen te komen om de lucht te zien kleuren in tinten roze, terwijl het water verandert in een prachtig aquarel.

Maar zoals elk paradijs dat zichzelf respecteert, is ook dit eiland slachtoffer van zijn eigen succes. Zeker in de zomer, wanneer miljoenen toeristen en koppels die hun liefde komen vieren massaal toestromen, strijden ze om de mooiste hotelkamers of de beste tafels in restaurants, die hun prijzen in het hoogseizoen flink opschroeven! Maar ach, is dat niet de ongeschreven wet van het toerisme?

Eén ding is zeker: om aan die enorme stroom bezoekers en de torenhoge prijzen te ontsnappen, is er niets beters dan het laagseizoen op te zoeken. Zo kun je in alle rust genieten van Firá, Oía en vele andere dorpen, want Santorini is veel meer dan alleen die twee iconische plaatsen. Het is ook:

• Een wijnregio die je kunt ontdekken door naar het dorp Pyrgos te klimmen. Hier vind je verspreid over het landschap talloze wijnhuizen waar je de beroemde Vinsanto kunt proeven, een wereldwijd erkende zoete wijn;
• Een archeologische vindplaats die tot de meest interessante van het hele eiland en heel Griekenland behoort. Je kunt deze bezoeken in de prehistorische stad Akrotiri, die stamt uit de Minoïsche tijd (2700 tot 1200 v.Chr.). De stad is bijna perfect bewaard gebleven dankzij de vulkaanuitbarsting die haar bedekte met een laag as en puimsteen, wat door de eeuwen heen als een soort "conserveermiddel" heeft gefungeerd;
• Uitzonderlijke stranden met vulkanisch zand dat soms zwart is (strand van Perissa, strand van Perivolos, enz.), soms rood (Kokkini Ammos of het Rode strand) of soms wit (Witte strand bij Firá);
• Goede taverna's waar je tijdens de lunch in de kleine haven van Amoundi aan de voet van Oía direct in de keuken je verse vis kunt uitkiezen;
• En tot slot een vulkaan met zwarte rotsen (natuurlijk geologisch park Néa Kaméni). Je bereikt deze vanuit de oude haven van Firá of Athinios in 30 minuten (reken op 30 tot 50 € per persoon, afhankelijk van de boot). Het is het bewijs van de vulkanische oorsprong van het eiland, dat allesbehalve inactief is… Sterker nog, tussen januari 2011 en het voorjaar van 2012 stroomde er 10 miljoen kubieke meter magma in de magmakamer, waardoor het eiland enkele centimeters omhoog kwam. Dit doet vrezen voor een uitbarsting op de middellange termijn... Mocht het monster trouwens wakker worden, dan wordt geschat dat het hele eiland Santorini in 30 seconden zou kunnen verdwijnen! Maar na de vele uitbarstingen die het door de jaren heen hebben geteisterd, is de kans groot dat Santorini als vanouds weer uit zijn as zou herrijzen…

Laten we, in plaats van ons zorgen te maken over de toekomst van dit eiland, onze reis vervolgen richting Paros. Dit is een eiland met vele gezichten dat niemand onberoerd laat...

2/ Paros:

Hoewel de eerste aanblik van Paros vanaf zee misschien minder spectaculair is dan die van Santorini, heeft de aankomst met de veerboot in de kleine haven van Parikia, de hoofdplaats van het eiland, een betoverende charme. Het is niet voor niets een absolute favoriet onder reizigers die de Cycladen bezoeken.

Een favoriet, ten eerste, vanwege de enorme variëteit aan landschappen. Van groene vlaktes en valleien vol wijngaarden en olijfgaarden tot de bergen en het kostbare, zuiver witte marmer waar het eiland al sinds de oudheid om bekendstaat. Voeg daar de prachtige stranden met kristalhelder water en de schilderachtige blauw-witte dorpjes en haventjes aan toe, en je begrijpt waarom Paros het beste van de Cycladen in zich verenigt.

Een favoriet, ten tweede, vanwege het eindeloze aanbod aan activiteiten. Voor watersportliefhebbers is er volop keuze: duiken (strand van Monastiri), surfen (strand van Santa Maria), kitesurfen (strand van Punta), en windsurfen (strand van Golden Beach). Dit alles dankzij de meltemi, de beroemde wind die in de zomer over de Egeïsche Zee waait.

Ben je meer van de activiteiten op het land? Ook dan kom je op Paros niets tekort. Er zijn talloze wandelroutes, waaronder het beroemde Byzantijnse pad dat het dorp Lefkes verbindt met Prodromos. Deze wandeling duurt ongeveer 1 uur. Zoek je een langere tocht? Dan is het Paros Park, gelegen op de noordpunt van het eiland, echt iets voor jou. In dit 80 hectare grote park kun je langs de kust wandelen via 3 verschillende gemarkeerde paden. Deze bieden een prachtig uitzicht over de kustlijn en leiden je langs de mooie vuurtoren van Paros. Hoewel deze wandelingen geen extreme conditie vereisen, moet je er wel wat tijd voor uittrekken; reken op ongeveer 2 uur voor een rondje door het park. Maar zeg nou zelf, wat zijn 2 uur voor een adembenemende wandeling?

Een favoriet, ten derde, vanwege de prachtige stranden. In de zomer trekken deze steeds meer toeristen aan, die soms door de bomen het bos niet meer zien door het enorme aanbod. Het is ook niet niks: Paros telt maar liefst 15 stranden langs de kustlijn! Het voordeel van dit grote aantal is dat er voor ieder wat wils is: van uitgestrekte zandstranden voor gezinnen tot kleine, verborgen baaitjes voor rustzoekers. Iedereen vindt hier wel zijn plekje. Laat me je een kort overzicht geven van deze iconische stranden:

• Kolymbithres, met zijn grote rotsen die een beetje aan de Seychellen doen denken;
• Lageri-strand, met fijn zand en helder water, vrij rustig en ontspannen;
• Monastiri (Paros Park), waar je een restaurant vindt en watersporten kunt beoefenen;
• Naoussa-strand, het dichtst bij de gelijknamige badplaats;
• Santa Maria, een erg lang zandstrand met een privégedeelte. Ideaal voor surfen en windsurfen;
• Pisso Livadi-strand, bekend om zijn familiale sfeer;
• Logaras, ook erg in trek bij gezinnen;
• Punda, met een club die muziek draait voor een wat jonger publiek;
• Messada, een strand voor naturisten;
• Golden Beach, een van de grootste stranden van Paros waar internationale windsurfwedstrijden worden gehouden;
• New Golden Beach, voor liefhebbers van surfen en windsurfen;
• Faragas, een mooi, half-privéstrand. Ondiep water en erg populair;
• Lividia-strand, het dichtst bij Parikia;
• Parasporos, waar je ligbedden en parasols kunt huren;
• Agia Irini, een rustig strand omdat het alleen via een onverharde weg bereikbaar is;
• Pounta, waar kitesurfers komen trainen; niet echt geschikt om te zwemmen.

Tot slot mijn persoonlijke favorieten: de twee badplaatsen Parikia en Naoussa. Ze zijn een verplichte stop voor iedereen die Paros bezoekt, althans voor degenen voor wie vakantie draait om strand en feesten. Want dat is precies waar het in Parikia om draait, met talloze souvenirwinkels, meer of minder authentieke taverna's en een enorme hoeveelheid bars, pubs en discotheken die volledig op het toerisme zijn gericht.

Wat Naoussa betreft: sommige Fransen noemen het zelfs het "Saint-Tropez" van Paros, vanwege de vele restaurants, hippe bars en luxe boetieks die het stadje overspoelen. Maar in beide gevallen hebben de twee kleine vissershavens, ondanks hun toeristische ontwikkeling, gelukkig een deel van hun ziel en tradities weten te behouden. Dat zie je terug in de pittoreske geplaveide straatjes, de oude kerken (zoals de Panagia Ekatontapyliani-basiliek in Parikia), de historische overblijfselen (het Kastro, het Byzantijns museum, het archeologisch museum en de antieke necropolis in Parikia), de blauwe luiken en de typische witte huizen. Het is het ultieme erfgoed van de Cycladen en het bewijs dat niets de authenticiteit van deze archipel kan aantasten! Mocht je er nog aan twijfelen: het warme en vriendelijke welkom van de lokale bevolking, en hun eenvoud, herinnert je er altijd aan dat het toerisme het natuurlijke karakter van deze eilanden niet heeft kunnen verdringen.

En Mykonos zal het daar roerend mee eens zijn!

3/ Mykonos:

Het is inmiddels geen geheim meer: Mykonos is het meest hippe en feestelijke eiland van Griekenland. Hier draaien dj's van over de hele wereld en elk jaar stromen miljoenen bezoekers uit alle windstreken, landen, sociale klassen en met alle mogelijke achtergronden toe, wat van Mykonos een van de meest kosmopolitische en open eilanden van Griekenland maakt!

Hoewel je zou kunnen denken dat het eiland "kunstmatig" is geworden door het hectische en uitbundige nachtleven en de hoge toeristendichtheid, de hoogste van Griekenland, moet je jezelf verliezen in het labyrint van kronkelige straatjes. Deze werden in de 18e en 19e eeuw aangelegd om piraten die het eiland bedreigden te misleiden. Als je dat doet, begrijp je de fascinatie die Mykonos op bezoekers uitoefent en zie je in dat het eiland, dat vanwege zijn jetset-imago ook wel het "Griekse Ibiza" wordt genoemd, niets van zijn legendarische charme heeft verloren!

Het bewijs hiervan wordt geleverd door de rij van vijf windmolens (bij Kato Myli) die de wacht houden boven de haven, de kleine, spierwitte kubusvormige huisjes met hun blauwe balkons en luiken, de talloze kerkjes, waaronder de Panagia Paraportiani, die wordt beschouwd als het ultieme voorbeeld van de Cycladische architectuur, en de schilderachtige wijken zoals Alefkandra. Deze wijk wordt ook wel "Klein Venetië" genoemd vanwege de houten huizen op palen die direct in de zee lijken te staan. Het laat onmiskenbaar zien dat Mykonos zijn authentieke en typische karakter heeft weten te behouden. Het blijft een van de mooiste eilanden van de Cycladen, maar ook een van de meest gefotografeerde, net als de beroemde pelikaan "Petros" (inmiddels overleden, maar opgevolgd door drie andere pelikanen). Hij is de mascotte en het onlosmakelijke symbool van Mykonos; zonder hem zou het eiland niet het heerlijke en fascinerende oord zijn waar bezoekers van over de hele wereld voor in de rij staan.

Maar zoals bij elk razend populair eiland, moet je op Mykonos tijdens het hoogseizoen rekening houden met pittige prijzen en de nodige drukte!

Kortom: Mykonos is absoluut een topbestemming als je buiten het seizoen kunt gaan, als je komt om te feesten en als je een ruim budget hebt ingepland!

Zo niet, dan kun je beter koers zetten naar andere eilanden die net zo aantrekkelijk en boeiend zijn, maar een stuk rustiger en betaalbaarder. Aan keuze geen gebrek in de Cycladen-archipel; door het gevarieerde karakter van de eilanden kun je het vergelijken met een gigantische openluchtcatalogus vol vredige paradijsjes, waarvan elke pagina het waard is om te ontdekken tijdens een unieke reis naar het hart van elk van deze eilanden!