Pastéis de Belém in vogelvlucht
De Pastéis de Belém zijn een absolute klassieker uit de Portugese gastronomie die wereldwijd bekendheid geniet. Het zijn kleine custardtaartjes die je warm eet, bij voorkeur bestrooid met wat kaneel of poedersuiker. Het bekende tijdschrift The Guardian nam de Pastéis de Belém zelfs op in hun lijst van de 50 beste gerechten ter wereld.
De naam verwijst ook naar de iconische bakkerij in Lissabon waar deze heerlijke gebakjes volgens het originele recept worden bereid en geserveerd.
Een stukje geschiedenis
Het verhaal begon in de negentiende eeuw. Volgens de overlevering werden de taartjes bedacht door de nonnen van het Mosteiro dos Jerónimos (Hiëronymietenklooster) in Belém. Na de liberale revolutie van 1820 werden kloosters echter gesloten en in 1834 moesten de bewoners vertrekken. Vanaf 1837 begonnen de voormalige bewoners de Pastéis de Belém in een nabijgelegen suikerraffinaderij te verkopen om in hun levensonderhoud te voorzien.
De verkoop was direct een groot succes. Tegenwoordig is Belém een wijk van Lissabon, maar in de negentiende eeuw waren het nog twee afzonderlijke plaatsen die via het water van de rivier de Taag met elkaar verbonden waren. De taartjes waren zo populair dat ze per boot naar de stad werden vervoerd om aan de groeiende vraag van de inwoners van Lissabon te voldoen.
Hoewel het gebakje inmiddels over de hele wereld wordt nagebootst, blijft het originele recept strikt geheim en is het enkel bekend bij de banketbakkers van de zaak zelf. Alleen de bakkerij Pastéis de Belém produceert de authentieke versie.
Het succes heeft een keerzijde: er staat vrijwel altijd een rij voor de deur. We raden je daarom aan om enkele minuten voor openingstijd aanwezig te zijn om lange wachttijden te vermijden. Je kunt de taartjes ook binnen in de zaak opeten, waar het interieur nog altijd de charme van vroeger ademt.
De pastéis de Belém zijn een absolute must tijdens een verblijf in Lissabon.
Je vindt ze overal in de stad en je moet ze echt minstens één keer proberen.
Het is lekker en aangenaam om te eten, ook al vond ik het zelf niet uitzonderlijk.
Vooral proeven om deze iconische specialiteit te ontdekken en er daarna over mee te kunnen praten.