Een typische Budapest-activiteit
Met mijn doel om "alle hoofdsteden ter wereld te bezoeken" in mijn achterhoofd, kon een weekendje Budapest natuurlijk niet ontbreken. Zoals gewoonlijk zocht ik online naar leuke dingen om te doen en te zien, en tot mijn grote verbazing bleek de nummer 1 activiteit een schietsessie met vuurwapens te zijn.
Ondanks mijn aversie tegen wapens (en waarschijnlijk ook mijn angst, aangezien ik bij elke hamerklap al mijn ogen dichtknijp...), besloot ik de gok te wagen. Het was tenslotte een behoorlijk originele activiteit, toch? Mijn keuze viel op de Celeritas Shooting Club, die erg goed stond aangeschreven en een mooi aanbod leek te hebben tegen een prijs die meer dan scherp was!
Celeritas Shooting Club, een goede prijs-kwaliteitverhouding
Je moet vooraf reserveren via hun website en het pakket kiezen dat je het meest aanspreekt. Ik koos voor de "Greatest Hits", wat me wel leuk leek (het bevatte in ieder geval namen van wapens die ik vaak in films of boeken tegenkom...).
Eenmaal aangekomen in Budapest genoot ik van de stad bij een temperatuur van 40 graden, en daarna was het tijd om de trein naar Celeritas te pakken. Het ligt namelijk een beetje buiten de stad, dus de taxi of het openbaar vervoer zijn de beste opties. Ik nam de tram gevolgd door de trein, en dat was eigenlijk heel makkelijk.
Bij aankomst kom je in een industriegebied terecht en vraag je je af of je wel op de juiste plek bent (of dat je in een val bent gelopen zoals in de film Hostel...). Toen ik het juiste gebouw eenmaal had gevonden, was ik wel wat gerustgesteld, ook al bevonden we ons onder stenen gewelven met een deur in gevangenisstijl die ons scheidde van de "wapenkamers".
We tekenden een vrijwaringsverklaring en kregen een veiligheidsbril en gehoorbescherming. Daarna werden we naar de schietbaan geleid. Er werd kort uitgelegd hoe je moet schieten zonder iemand te verwonden of je eigen hand eraf te schieten met een semi-automatisch wapen, voordat de wapens werden gepresenteerd. In mijn geval waren we met genoeg mensen om met z'n tweeën tegelijk te schieten.
Er werd gevraagd om vrijwilligers om te beginnen, en in een vlaag van verstandsverbijstering bood ik mezelf aan met een snelheid die me verbaasde (en waar ik, eenmaal begonnen, bijna spijt van kreeg).
Misschien was het de 40 graden die tot in de kelder doordrong. Misschien ben ik ook gewoon een watje. Eén ding is zeker: ik begon al snel te zweten! We begonnen met het kleinste wapen, maar ik was op dat moment al behoorlijk gestrest. Naarmate we overstapten op grotere wapens, nam mijn stress toe (net als de vermoeidheid in mijn schouders: wat is die hele mikmak zwaar!).
Toen ik bij de magnum aankwam, bezorgde de explosie bij het afvuren me echt de kriebels. Maar ik moet toegeven: het was tegelijkertijd ook opwindend! Ik had eerder wat gasten gezien die als Rambo verkleed naar de club kwamen, maar eerlijk gezegd, zodra je zelf een wapen in je handen hebt, vergaat het lachen je snel. Ik besefte me echt de "kracht" en het gevaar van het geheel.
Bij de zware kalibers had ik moeite om ze omhoog te houden, zo slap waren mijn armen! Dat gaf me de kans om, op voorstel van onze coach, met het shotgun te schieten terwijl ik het tegen mijn heup hield; ik moet zeggen, dat was best cool...
Toen ons pakket op was, kwam het moment voor de fotoshoot! Veel meer op mijn gemak in dit element (en nu de wapens ontladen waren), veranderde de coach in een fotograaf. Het is erg leuk om even gangsta of James Bond te spelen, en het levert geweldige herinneringen op. We kregen trouwens ook onze schietkaarten mee naar huis, al had ik niet veel om over op te scheppen gezien mijn resultaten!
Een gedachte over vuurwapens
Ik ben nog steeds geen fan van wapens, maar ik ben wel heel tevreden dat ik deze ervaring heb meegemaakt. Waarom? Omdat je in films altijd mensen ziet die met hun wapens zwaaien, met één hand schieten of voor de grap op mensen richten... eerlijk gezegd besefte ik nu pas hoe serieus het is, terwijl we alleen op een muur van oude banden schoten. Juist daarom was ik blij dat ik deze wapens eens had uitgeprobeerd.
Ik begreep ook het plezier van het schieten met kleine kalibers om te proberen je techniek te verbeteren en beter te mikken. Het is namelijk best lastig, en ik denk dat je er uiteindelijk voldoening en zelfs ontspanning in kunt vinden als je het als een sport beoefent.
Kortom, een originele, intense activiteit waar je misschien ook nog leuke mensen ontmoet voor een pub crawl in de avond?
Reacties (1)