Corsica in 15 dagen: de slimme en voordelige route

Corsica sleept een hardnekkige reputatie met zich mee: dat van een prachtig maar peperduur eiland, waar twee weken vakantie het budget van een verre reis kosten. Samen met Camille brachten we er 15 dagen door in juni 2026, vanuit Lyon vertrekkend met onze eigen auto en tent. Totaal, alles inclusief, van de eerste tankbeurt tot het laatste kopje koffie op de veerboot: {eur:2120} voor ons tweeën, oftewel {eur:1060} per persoon.

Ja, je leest het goed. En nee, we hebben niet elke avond pasta gegeten. We deden een boottocht naar Scandola, bezochten de Lavezzi-eilanden, aten twee keer per week op restaurant en maakten een stuk of tien wandelingen. Het verschil zit hem niet in ontberingen, maar in drie beslissingen die we al voor vertrek namen. Ik leg je alles tot in de detail uit, post per post, stap voor stap, inclusief de fouten die we onderweg hebben gemaakt.

Laten we beginnen met het get daar ben je immers voor gekomen. De meeste artikelen geven je een marge van het type "tussen de {eur:1000} en {eur:1400} per persoon, plus restaurants en activiteiten". Vertaling: niemand heeft het nagerekend. Wij wel.

Dit totaal is inclusief alles: de toeristenbelasting op campings, strandparkeerplaatsen, je ochtendbroodje en dat dagelijkse ijsje van Camille (geen verklikkerij hoor 😇). Er wordt niets stiekem achtergehouden.

Uit nieuwsgierigheid heb ik dezelfde reis nog eens op papier overgedaan in een hotelversie, met de prijzen van dezelfde data. Van het resultaat schoot ik bijna in de lach.

Ofwel 1.570 € verschil, bijna volledig te wijten aan twee posten: de overnachting en de maaltijd. Zonder kitchenette of kooktoestel eet je 's middags en 's avonds buiten de deur, en in Corsica in de maand juni kost een fatsoenlijk diner voor twee al snel rond de 65 €. Vermenigvuldig dat met veertien avonden.

Dat is de eerste afweging, en die bepaalt de rest van de reis. Vanuit Lyon hadden we twee serieuze opties.

{eur:675} verschil, en dat is nog niet eens het belangrijkste. De echte winst zit in de kofferbak. Met onze auto nemen we de tent, de twee matten, het kooktoestel, de koelbox, de klapstoelen en de wandel schoenen mee zonder dat we ons afvragen of het wel in het ruim past. Dat is precies wat het kampeerbudget mogelijk maakt.

Pas wel op: deze afweging verandert als je vanuit Lille of Brest vertrekt. Op 900 km van de inschepingshaven begint de route flink door te wegen in brandstof, tol en vermoeidheid. Vanaf Lyon ligt Toulon op 4 uur rijden, wat het ideale evenwichtspunt is.

We zijn om 20.00 uur ingescheept in Toulon om om 7.00 uur de volgende dag aan te komen in Bastia. De tweepersoonshut kostte ons 70 € extra ten opzichte van een stoel, en dat is de beste prijs-kwaliteitverhouding van de hele reis: je bespaart een overnachting, wint een hele dag ter plaatse en stapt fris van boord in plaats van te hebben geslapen in een met airco gekoelde salon.

Dit is het gedeelte dat ik overal zocht voordat ik vertrok en nergens kon vinden. Reisgidsen sturen je allemaal naar hotels van 120 € per nacht, terwijl kamperen in de zomer de meest voorkomende accommodatievorm op het eiland is.

Laten we er meteen geen doekjes om winden, want dat is de eerste vraag die iedereen zich stelt: nee, je kunt je tent niet zomaar opzetten op een verlaten baai. In tegenstelling tot Noorwegen of Schotland is wildkamperen ten strengste verboden op Corsica, zowel met een tent als met een busje, en de boetes zijn niet mals. Het maquis vat in de zomer binnen enkele minuten vlam, dus deze regel is allesbehalve een administratieve rompslomp.

Het goede nieuws is dat het netwerk van campings op het eiland dicht is, vaak prachtig is gelegen en een stuk minder onpersoonlijk is dan je zou denken. Verschillende van onze staanplaatsen lagen op minder dan 300 meter van een strand, onder de eucalyptusbomen, voor {eur:28} per nacht.

Dit is het punt waar ik het meest aan moest wennen, ik als it'er die alles drie maanden van tevors plant. De meeste Corsicaanse campings accepteren geen reserveringen voor een eenvoudige kampeerplaats: ze reserveren alleen bungalows en stacaravans, meestal per week. Voor een tent geldt: wie het eerst komt, het eerst maalt.

Praktisch gevolg: kom in de ochtend. Wij kwamen steevast tussen 10.00 en 12.00 uur aan, en we hadden altijd keuze te over qua plek. Stellen die om 18.00 uur arriveerden, moesten genoegen nemen met het braakliggende terrein bij de vuilnisbakken, als er überhaupt nog iets over was. Ik vraag me af hoe dat in juli en augustus gaat? 🤔

Ik ben geen doorgewinterde kampeerder en ik beging de fout om op pad te gaan met de uitrusting die ik al had, in plaats van met wat echt nodig was. Drie zeer concrete lessen die ik in de praktijk heb geleerd:

• De grond is droog en zo hard als beton in de zomer. De dunne haringen die er standaard bij geleverd worden, verbuigen al bij de derde klap van de hamer. Je hebt stevige haringen nodig en een echte hamer, geen klein steentje dat je ter plekke vindt.
• De wind steekt 's middags steevast op op de kustplaatsen, vooral bij Cap Corse en in de Agriates. Een slecht vastgezette tent verandert al snel in een vlieger.
• Je zet hem zeven keer op en breekt hem zeven keer af in vijftien dagen. Tijdens een rondreis telt hoe snel de tent staat minstens zвена zo zwaar als het comfort als je eenmaal geïnstalleerd bent.

We hadden nog getwijfeld over een daktent voor Noorwegen, maar voor Corsica, met de veerboot en de smalle bergwegen, blijft een klassieke tent de eenvoudigste optie. Als je helemaal opnieuw begint, let dan vooral op het formaat in ingepakte toestand (de kofferbak zit zo vol) en het werkelijke aantal slaapplaatsen: een 3-persoonstent is comfortabel voor twee personen inclusief tassen.

Ik heb onderzoek gedaan voor een volgende keer en deel graag wat ik heb gevonden: ontdek welke tent je hier kunt kiezen.

Één principe vormde de rode draad voor de hele route: het aantal accommodaties beperken. In Noorwegen veranderden we bijna elke avond van slaapplek en daar kwamen we volkomen bekaf van terug. Deze keer kozen we voor 7 uitvalsbasissen voor 13 nachten, met dagtochten vanuit elke plek. Dat bleek de allerbeste keuze die we konden maken.

Vertrek vanuit Lyon om 14.00 uur, aankomst in de haven van Toulon rond 18.15 uur, inscheping om 19.00 uur. Zorg dat je ruim op tijd bent, want de wachtrij voor voertuigen begint al ruim vóór de tijd die op het ticket staat. Diner aan boord (redelijk, meer niet, {eur:19} per hoofdgerecht) en daarna naar de hut. Wakker worden met de citadel van Bastia voor je patrijspoort, dat is een binnenkomer die moeilijk te overtreffen is.

Aankomst om 7 uur. We hebben de ochtend besteed aan Bastia, de oude haven, de citadel en de Romieu-tuin, voordat we de eerste boodschappen deden en naar de camping reden. Je verkent Cap Corse via de D80, een unieke weg die er in 40 km omheen loopt.

Op papier een makkie. In de praktijk mag je rekenen op 4 uur rijtijd om de ronde van Bastia naar Saint-Florent te voltooien, nog los van alle stops.

De eerste dag trek je naar het noorden: Erbalunga met zijn haventje, en daarna Macinaggio voor het eerste deel van het douanepad. Het is gratis, het is spectaculair en je kunt met de boot terug als je niet wilt teruglopen.

De volgende dag rij je via de westkust naar beneden: het uitzichtpunt bij de Mattei-molen, de haven van Centuri en Nonza met zijn zwarte kiezelstrand. Een omweg via Brando is bovendien de moeite waard voor de sfeer van de dorpjes op de kliffen.

Saint-Florent bezoek je in twee uur, maar het is de perfecte uitvalsbasis voor de Agriates. Wij namen de bootshuttle naar het strand van Loto, {eur:20} voor een retourtje per persoon, en zijn daarna te voet naar het strand van Saleccia gelopen via het kustpad (1 uur 30, heel gemakkelijk, prachtig). Terug naar Loto via de binnenweg, korter en eentoniger.

De tweede dag hebben we de wijngaard van Patrimonio en een proeverij gedaan, gevolgd door een lange zwemsessie bij de Ostriconi op weg naar de volgende dag.

Calvi is de meest toeristische stad in het noorden, en dat merk je. De citadel en de wandeling over de stadsmuren zijn gratis en absoluut de moeite waard vanwege het uitzicht over de baai. Daarentegen vonden wij de Quai Landry erg duur voor wat het te bieden heeft.

De echte favoriet van deze etappe ligt ergens anders: het achterland van de Balagne. Pigna, Sant'Antonino, Lumio, stenen dorpen die tegen de heuvels zijn aangeplakt met uitzicht op zee, bijna verlaten om 9 uur 's ochtends. En de stranden van Bodri en Ghjunchitu, minder bekend dan die in het zuiden, met minstens zo helder water.

Dit is het meest spectaculaire etappe van de tweewaikse reis, en de enige waarop ik je aanraadt om niet te bezuinigen.

De boottocht naar het natuurreservaat van Scandola en de golf van Girolata kost 60 à 65 € per persoon, afhankelijk van het type vaartuig. De zodiac is sportiever en dichter bij het water, de hybride boot is comfortabeler. Wij namen de zodiac, met een stop in Girolata, en dat is de mooiste herinnering aan de reis.

De volgende dag wachten de Calanques van Piana. De D81 die erdoorheen loopt is prachtig, maar ook een valstrik: vanaf 10 uur in juni verandert de weg in een stoet van stapvoets rijdende auto's en kun je nergens meer stoppen. Wij waren er om 7:15 uur, vrijwel alleen, met het schuine ochtendlicht op de rode rotsen. Als je daar niet ontroerd van raakt, moet je je polsslag even controleren.

's Middags staat de wandeling naar Capo Rosso en de Toren van Turghiu op het programma: 3u30 heen en terug, gemiddelde moeilijkheidsgraad en een uitzicht van 360° over de hele golf. Gratis en indrukwekkender dan menige betaalde activiteit.

Slechts één nacht hier, bewust gekozen: het is een tussenstop op weg naar het zuiden. We hebben 's ochtends het sentier des Crêtes gelopen (ongeveer tien kilometer, gratis, prachtig uitzicht op de golf), en daarna de boottocht naar de Sanguinaires-eilanden, {eur:34} per persoon voor ongeveer 3 uur, met een stop op Mezzu Mare.

Het centrum van Ajaccio heb je snel gezien; als je moet kiezen, geef dan de voorkeur aan de Pointe de la Parata bij zonsondergang.

Drie nachten vanuit één uitvalsbasis bleek de juiste keuze: alles ligt op minder dan 40 minuten afstand.

Dag 11, Bonifacio

De bovenstad, de stadsmuren en de trap van de koning van Aragon: 187 treden uitgehouwen in de kalkstenen klif, duizelingwekkend tijdens de afdaling en pittig bij de klim naar boven. De Erfgoedpas van {eur:6,50} omvat de trap en het Bastion de l'Étendard, dat is de beste prijs-kwaliteitverhouding van de dag.

Dag 12, de Lavezzi-eilanden

De veerboot met de historische maatschappij vanuit de haven kost 39 € per persoon, de overtocht duurt ongeveer 30 minuten. De archipel is uitgeroepen tot natuurreservaat: geen enkele infrastructuur, geen drinkwaterpunt, geen snackbar. Neem een picknick, water en een hoed mee, want schaduw is er vrijwel niet te bekennen.

Dag 13, stranden en bergen

De beroemde stranden van Porto-Vecchio, Palombaggia en Santa Giulia zijn prachtig, maar al vanaf 10:30 uur erg druk met betaalde privéparkeerplaatsen. Wij gaven de voorkeur aan Rondinara 's ochtends vroeg en de baai van Pinarello 's middags, die aanzienlijk rustiger zijn.

Een andere optie voor deze dag is om naar de Aiguilles de Bavella te gaan en de wandeling naar de Trou de la Bombe te maken (1u30 heen en terug, gemakkelijk, een onklopbare verhouding tussen uitzicht en inspanning).

Terug naar het binnenland en een totale omslag in sfeer, want in twee uur rijden ga je van turquoise stranden naar de Corsicaanse bergen. Corte verken je te voet, inclusief de citadel en het uitzichtpunt, maar waar het echt om draait, zijn de Gorges de la Restonica.

Een punt dat weinig artikelen up-to-date houden: sinds het slechte weer van 2023 is de weg in de vallei niet meer over de hele lengte begaanbaar met de auto. Je stopt bij de parkeerplaats van La Frassetta, na een kilometer of tien, en de rest leg je te voet af. In de zomer rijdt er een shuttlebus vanuit Corte, maar de regeling verschilt per seizoen. Vraag het een dag van tevoren even bij het VVV-kantoor in plaats van te vertrouwen op wat je online leest. Parkeren is betaald en voor 9 uur vol.

Corte-Bastia,  1 uur en 15 minuten rijden. Nog even tanken, de laatste markt meepakken en aan board. Wij namen een dagferrie voor de terugreis, en dat was onze duurste logistieke fout qua tijd (daar kom ik zo op terug).

Op Corsica betekent een kilometer niets. De afstand die je gps aangeeft, wordt bijna altijd met 25 tot 40% onderschat, omdat apps geen rekening houden met campers, kuddes en onmogelijke kruisingen. Dit zijn onze werkelijk vastgestelde en getimede reistijden in juni:

De regel die ik tegenwoordig toepas: tel 30% op bij de aangekondigde tijd aan de westkust en in de Kaap, 15% elders. En plan nooit twee grote bezienswaardigheden op dezelfde dag die meer dan 1u30 rijden van elkaar liggen.

Dit is de posten die het budget echt verandert. We hebben 25 van de 28 avonden op de camping gegeten, klaargemaakt op het gasstelletje: pasta met brocciu, tomatensalades van de markt, vleeswaren, gegrilde vis wanneer we langs een kraam kwamen. Gemiddelde kosten van een diner voor twee: {eur:7,50}. Dezelfde maaltijd op een terras, tussen {eur:55}-{eur:70}.

De Corsicaanse bakkerij is een goudmijn. De bastelles, deze met snijbiet, ui of brocciu gevulde deegpakketjes, kosten 3 à {eur:4} per stuk en vullen een volwassene voor de hele middag. Voeg daar op een markt nog een courgettebeignet aan toe en je luncht voor {eur:5} per persoon, staand met je gezicht naar zee.

Twee keer per week hebben we onszelf verwend, maar nooit aan de kust. De herbergen in het binnenland serveren tweemaal zo goed voor 30% minder geld: in Sant'Antonino kostten een vleeswarenplankje en een hoofdgerecht voor twee ons 42 €, terwijl een vergelijkbaar menu aan de haven van Calvi 68 € bedroeg. Die regel geldt voor het hele eiland: zodra je vijftien minuten het binnenland in rijdt, worden de prijzen weer eerlijk.

En het mooiste van alles: de drie momenten die de meeste indruk op ons hebben gemaakt, het douanepad, Capo Rosso bij zonsondergang en de calanques van Piana om 7 uur 's ochtends, kostten werkelijk helemaal niets.

Juni en september zijn zonder discussie de twee beste periodes. In juni is het water al lekker warm, staan campings niet vol, blijven de tarieven voor de veerboot redelijk en zijn de wegen goed te berijden.

In augustus betaal je {eur:40}-{eur:60} meer om dezelfde plekken te bezoeken te midden van de massa, met wachtrijen bij de ingang van de calanques. Mei en oktober zijn ook uitstekende opties, maar sommige bootdiensten en campings zijn dan nog of al niet meer open.

15 dagen, is dat genoeg om rond Corsica te reizen?

Ja, maar het is het minimum voor een volledige rondreis zonder te haasten. Met 10 jours, concentrez-vous sur une moitié de l'île. Met 21 dagen kun je stuksgewijs de GR20 toevoegen of een uitstapje naar Sardinië maken vanuit Bonifacio.

Dat hangt helemaal af van je aankomsthaven of -luchthaven. Vanaf Bastia is de route van noord naar zuid het meest logisch en dat is degene die we hebben gevolgd. Vanaf Ajaccio of Figari draai je de volgorde van de etappes eenvoudigweg om.

Techniquement oui, avec le train Bastia-Corte-Ajaccio et quelques bus, mais vous passerez à côté de 80 % des sites. Les plus belles plages et les plus beaux villages ne sont desservis par rien.

Pour un emplacement de tente, ce n'est en général ni possible ni nécessaire hors du cœur de l'été. Arrivez en matinée. Pour un mobil-home en juillet-août, réservez plusieurs mois à l'avance.

Oui, de l'ordre d'une dizaine de centimes par litre, et davantage dans les stations isolées de montagne. Faites le plein dans les grandes villes côtières, jamais en altitude.

Corsica is geen goedkope bestemming, en ik ga je niet vertellen dat dat wel zo is. Maar het is ook niet de onbereikbare luxe die ons wordt voorgespiegeld: {eur:2120} voor twee personen voor vijftien volle dagen is goedkoper dan een week in een resort op de Balearen, en je komt thuis met tien wandelingen, drie boottochten en de herinnering aan een zonsopgang bij de calanques van Piana.

Alles hangt af van drie beslissingen die je voor je vertrek neemt: je eigen auto meenemen, in een tent slapen en zelf koken. De rest is mooi meegenomen. Neem voor verdere verkenning een kijkje bij de mooiste dorpjes van Corsica: in het binnenland, op vijftien minuten van de kust, laat het eiland zich pas echt zien.

Veel plezier op Corsica. Je zوایt ervan genieten.