Zoals ik al schreef in mijn artikel getiteld Twee dagen in Puy du Fou in de Vendée, was ik helemaal weg van het Grand Parc van de Puy du Fou. Maar ik was nog niet toegekomen aan de Cinéscénie. Vandaag breng ik daar verandering in!
De Puy du Fou is een absoluut hoogtepunt tijdens je reis in de Vendée of omgeving en is de reis meer dan waard. Of je nu voor het park, de Cinéscénie of beide gaat. Omdat het aantal plaatsen beperkt is, raad ik je aan om je tickets vooraf te boeken. Hier is een link om je tickets online te reserveren via de officiële website van het park.
Geschiedenis van de Cinéscénie
Historisch gezien was het de Cinéscénie die in 1978 het levenslicht zag. Volgens het boek dat ter plaatse (en in alle goede boekhandels in de Vendée) te koop is en het avontuur van het ontstaan van dit spektakel beschrijft, was het Philippe de Villiers die besloot dit project te realiseren.
Hij koos hiervoor de plek van het kasteel in de gemeente Les Epesses in de Vendée, op de locatie genaamd Puy du Fou. Dit gebied ligt in het bocagelandschap van de Vendée, vlakbij Cholet. Het maakte deel uit van de voormalige "militaire Vendée" tijdens de oorlogen in de Vendée die plaatsvonden tussen 1793 en 1796.
Het kasteel van Les Epesses zoals we dat vandaag de dag zien, en zoals het in het spektakel is geïntegreerd, werd in de 16e eeuw in renaissancestijl gebouwd in opdracht van François II du Puy du Fou. Als vertrouweling van koning Frans I werd hij benoemd tot gouverneur van Nantes. Het kasteel vertoont nog steeds de sporen van de brand die werd aangestoken door de 'colonnes infernales' onder bevel van generaal Boucret tijdens de oorlogen in de Vendée.
Dit kasteel verving het oude versterkte kasteel van Renaud du Puy du Fou. De overblijfselen daarvan zijn nog te zien in het Grand Parc. Ze hebben een tweede leven gekregen als decor voor de show 'Le Bal des Oiseaux Fantômes' (het bal van de spookvogels).
Een enorm spektakel met 1200 'Puyfolais'
Tegenwoordig improviseren op een terrein van drieëntwintig hectare meer dan 1200 vrijwillige 'Puyfolais' zich tot acteurs op de avonden van de voorstellingen. Al deze vrijwilligers zetten zich in voor uiteenlopende taken: sommigen begeleiden auto's en bussen naar de enorme parkeerplaatsen, anderen beheren de ticketverkoop of de winkels, weer anderen hebben zich gespecialiseerd in de techniek van de show, en sommigen zijn verantwoordelijk voor de veiligheid...
Kortom, er is altijd wel iets te doen en sommigen combineren zelfs meerdere rollen: ze leggen hun kostuum als suppoost af om in de huid te kruipen van een Vendéer die een colonne soldaten van de Republiek aanvalt. Ze krijgen ook ondersteuning van vaste medewerkers, zoals stuntruiters, regisseurs en diverse technici.
Hoe word je een vrijwillige Puyfolais?
Voor degenen die interesse hebben om mee te doen: je moet weten dat het erg moeilijk is om toe te treden tot de zeer besloten kring van Puyfolais. Je dient je aanvraag in bij het secretariaat van de vereniging Puy du Fou, telefonisch via 0 820 09 10 10, of per post (adres: 30, rue Georges Clemenceau, BP 25, 85590 Les Epesses). Om vrijwilliger te worden, is het noodzakelijk om een peetvader te hebben. Je moet dus een Puyfolais kennen die je wegwijs maakt en je begeleidt in het aanleren van deze mentaliteit. Je peetvader zal je vervolgens aanbevelen bij andere leden. Daarna moet je een motivatiebrief schrijven en... afwachten! De wachtlijst is erg lang. Een behoorlijk initiatietraject, nietwaar? De titel van Puyfolais moet je echt verdienen...
Ik kan je vertellen: ik heb mijn aanvraag een jaar geleden ingediend en ik wacht nog steeds. Maar ik blijf hoop houden!
In ieder geval, in tegenstelling tot het Grand Parc waar mensen betaald kunnen krijgen (zoals vogelverzorgers, dierenartsen, stuntruiters, enz.), is de Cinéscénie volledig afhankelijk van vrijwilligers. De sfeer is er fantastisch! Mijn "peetvader" gaf me de kans om achter de schermen te kijken en zo besefte ik pas echt wat voor een enorme machine de Cinéscénie is. Ik was erg onder de indruk van de regie, de pyrotechnici, de belichters en de professionaliteit van al deze gepassioneerde mensen die hun tijd geven. Sommigen doen dit al twintig jaar met nog steeds dezelfde motivatie en hetzelfde verlangen: ervoor zorgen dat de show zo goed mogelijk verloopt en een geweldige ervaring bieden aan de veertienduizend toeschouwers per avond (meer dan tien miljoen sinds het begin!!).
Het scenario van de Cinéscénie
De show vertelt het verhaal van een familie uit de Vendée, de Maupilliers. Ter informatie: dit personage is gebaseerd op Jacques-Louis Maupillier, een jonge rekruut in het leger van de Vendée, die werd vereeuwigd door de Markiezin van La Rochejaquelein, die hem tekende met de wapens in de hand. We volgen hem van voorvader op voorvader, aangezien het telkens de kleinzoon is die getuige is van de scènes die in de verschillende taferelen worden uitgebeeld.
Alles begint aan het begin van de twintigste eeuw, tijdens een 'veillée'. Een 'veillée' was een avond waarop families en buren samenkwamen rond het vuur om te praten en verhalen te vertellen. Soms werd er een verhalenverteller of een marskramer uitgenodigd. Hij bracht dan het laatste nieuws uit het land of de regio mee.
Een gigantisch decor van 23 hectare
Voor zijn publiek vertelt de oude koopman over het leven van de voorouders van de jongen die aandachtig luistert. En dan, als in een droom, komt het enorme toneel van drieëntwintig hectare tot leven. Dit markeert het begin van een aaneenschakeling van levende tableaus, uitgevoerd door vrijwilligers in historische kostuums.
Zo reis je door de eeuwen heen, beginnend bij de Middeleeuwen tot aan de Tweede Wereldoorlog.
Ridders denderen op volle snelheid over het toneel en gaan de strijd aan in toernooien waar ik als kind alleen maar van kon dromen.
De acteurs komen overal vandaan en er is zoveel te zien dat je onvermijdelijk details mist.
Het hele terrein wordt benut: het kasteel is een integraal onderdeel van het decor, scènes worden op de achtergrond opgebouwd, net als in een film, en brengen het hele spektakel in balans. Zelfs het meer wordt gebruikt voor de choreografieën van de danseressen. Je ziet al snel dat de enscenering tot in de puntjes is uitgedacht en dat er, ook al zijn het vrijwilligers die de voorstelling verzorgen, een enorme strengheid en professionaliteit achter hun 'deelname' schuilt. Het oog voor detail blijft indrukwekkend.
Een magische realisatie!
Er worden innovatieve technieken gebruikt voor adembenemende speciale effecten.
Lichten, lasers en vuurwerk wisselen elkaar af, en er verschijnen geprojecteerde beelden op watermuren tijdens de show.
De acteurs treden op onder begeleiding van de muziek van Nick Glennie-Smith, een Engelse componist van filmmuziek. Liefhebbers weten ongetwijfeld dat hij heeft gewerkt aan films als 'Pirates of the Caribbean', 'We Were Soldiers' en 'The Lion King II'. Zijn muziek is overigens verkrijgbaar op cd, die op het terrein zelf in alle winkels wordt verkocht.
Ook hebben veel beroemdheden hun stem gegeven aan de personages: Robert Hossein, Jean Piat, Philippe Noiret, Alain Delon, Suzanne Flon, Michel Duchaussoy, enzovoort... Deze stemmen die door de nacht galmen, geven het spektakel een bijzondere glans: je laat je meeslepen in het avontuur, zelfs als je geen geschiedenisliefhebber bent. De kreet "genade voor de gevangenen!" van de Vendée-generaal Bonchamps, stervend op het slagveld van Cholet, in een ijzingwekkende stilte na het tumult en het kabaal van de wapens, staat nog steeds in mijn geheugen gegrift.
De magie is begonnen en zal pas na een uur en veertig minuten spektakel eindigen.
De bijvoeglijke naamwoorden om de Cinéscénie te beschrijven zijn lovend. Je moet toegeven dat de show groots en magisch is. Wanneer de muziek stopt, de laatste vuurpijl is ontploft en de echo van de knal langzaam wegsterft, heb je het gevoel dat het te kort was, dat het te snel voorbij is.
Zoals op de officiële website van Puy du Fou staat: "De Cinéscénie is het grootste nachtspektakel ter wereld met een toneel van 23 hectare. Elke voorstelling vereist 1.200 acteurs, 120 ruiters, 100 technici, 6.000 kostuums, 800 vuurwerkstukken en 140 waterstralen".
Praktische tips
- Zorg voor warme kleding (de nachten kunnen fris zijn, ondanks het zomerseizoen) en, als het weer dreigend is, regenkleding. In het ergste geval zijn er poncho's te koop op het terrein. Een andere oplossing: sommige buren hadden hun benen in plastic vuilniszakken gestoken... Blijkbaar werkte dat ook prima.
- Wie wat gevoelig is in de onderrug, kan overwegen een klein kussentje mee te nemen. De wachttijd is wat lang omdat we wachten tot het echt donker is om de show te beginnen.
- Voor buitenlandse toeschouwers (en dat zijn er veel!) is het mogelijk om de show te volgen met een koptelefoon waarin de vertaling wordt verzorgd.
- Houd er rekening mee dat het verlaten van de parkeerplaatsen (die gratis zijn) soms wat tijd kost en dat het fijn kan zijn om rustig te wachten tot de files zijn opgelost, bijvoorbeeld met een warm drankje.
- Als dit niet je eerste bezoek is en je wilt focussen op details van de levende tableaus, denk er dan aan om een verrekijker mee te nemen. Als het je eerste bezoek is, zul je zoveel te zien krijgen dat je beter een zo breed mogelijk gezichtsveld kunt hebben. Tijdens het wachten kan een verrekijker echter wel helpen om de tijd te doden.
- Draag ruimvallende kleding waarin je je armen kunt optillen zonder iets te scheuren: elke avond zijn er 'ola'-wedstrijden (je weet wel: die menselijke golf die voetbalstadions in beweging brengt)!! Dus als je wilt dat jouw tribune wint, moet je uitgerust en gemotiveerd zijn!
- De officiële website van Puy du Fou biedt arrangementen aan die accommodatie en tickets voor de shows combineren. Hier is een pagina die je helpt bij het kiezen van je hotel en het organiseren van je verblijf.
Een ervaring die je niet mag missen
Kortom, ik moet toegeven dat ik volledig onder de indruk was van de show. Sinds mijn bezoek heb ik er volop reclame voor gemaakt en heb ik er al heel wat mensen naartoe gestuurd: iedereen die de show heeft gezien, is het erover eens dat het groots is! Je voelt je weer even een kind en bovendien herontdek je momenten uit de Franse geschiedenis via het verhaal van de Vendée.
Dit artikel verwijst ook naar mijn verslag over het Grand Parc ( Twee dagen in Puy du Fou in de Vendée ), want hoewel beide avonturen verschillend zijn, vullen ze elkaar perfect aan. Je kunt ze zeker los van elkaar beleven, maar ze vormen een prachtige combinatie. Dus als je de kans hebt, probeer ze allebei te doen; het is absoluut de moeite waard! Ik vond ook het artikel van Asiangirl erg leuk (groetjes!), waarin ze haar mening geeft over de grote kerstshow van Puy Du Fou.
NB: voor de volledigheid, de Cinéscénie moet niet worden verward met de avondshow genaamd "Les Orgues de Feu", die op specifieke avonden wordt opgevoerd. Dat is een van de attracties in het Grand Parc en staat los van wat ik in dit artikel heb beschreven. Het is een magische show vol muziek en dans in een poëtische sfeer, compleet met speciale effecten met water en vuur. Ook die is absoluut de moeite waard!
Fotocredit bovenaan de pagina: Alain Monéger
Reacties (1)