Weekendje Puy du Fou: Een knotsgekke ervaring!

Een kort uitstapje naar de Vendée met vrienden

Ik moet eerlijk bekennen dat ik met de nodige vooroordelen met vrienden mee afreisde naar de Puy du Fou, in de Vendée.

Ik was net een weekje op vakantie in Les Sables d’Olonne toen vrienden zich bij ons voegden. Ze stelden voor om de week af te sluiten met een weekend in dit park, waar ik alleen de reputatie van kende. Daar heb ik geen moment spijt van gehad!

In het begin bleef ik hangen in het idee dat het park toebehoorde aan Philippe de Villiers, en ik begreep de vermenging van politiek en pretpark niet zo goed… Terwijl ik mijn (toegegeven, ietwat stereotiepe… waarschijnlijk een zonde uit mijn jeugd) opmerkingen deelde met de mensen bij wie ik een leuk vakantiehuisje huurde en met wie we een aperitiefje dronken, was ik blij om te horen dat hij in feite "slechts" aan de basis van het project stond en dat de Puy du Fou tegenwoordig door anderen wordt beheerd. Dat neemt niet weg dat het project zelf een beetje "gek" was, aangezien het erom ging het oude kasteel van Les Epesses van François II du Puy du Fou en de hele geschiedenis van de regio weer tot leven te wekken met de hulp van vrijwilligers.

Een geslaagde gok, want met meer dan 2 miljoen bezoekers per jaar is de Puy du Fou het op één na best bezochte themapark van Frankrijk.

Vol enthousiasme stapte ik uiteindelijk in de auto, richting Les Epesses via de A87. Voor de route hoef je niet bang te zijn dat je verkeerd rijdt: de Puy du Fou staat al aangegeven vanaf La Roche-sur-Yon of Les Sables d’Olonne. Hoe dichter we in de buurt kwamen, hoe meer we het coulisselandschap en de sfeer van de oude "militaire Vendée" voelden. Liefhebbers kunnen trouwens de snelweg verlaten voor de departementale wegen die slingeren richting Cholet en de Mont des Alouettes, waar nog steeds windmolens en een kleine kapel te vinden zijn. Ter informatie: in de Cinéscénie, waar ik later nog over zal vertellen, leer je dat de inwoners van de Vendée de molens gebruikten om met elkaar te communiceren: de stand van de wieken waarschuwde voor gevaar of vijandelijke bewegingen…

Maar laten we terugkeren naar de orde van de dag! Gewapend met een pas voor 2 dagen, inclusief toegang tot het Grand Parc en de Cinéscénie, begonnen we ons weekend door de auto's op de (gratis!!!) parkeerplaatsen achter te laten. Let op: als je een accommodatie boekt die bij de Puy du Fou hoort, is deze pas inbegrepen. Maar je kunt ook ergens anders verblijven en deze pas apart bestellen, bijvoorbeeld via de ticketshop van het park.

Overnachten op locatie

Vervolgens gingen we onze koffers afgeven bij het hotel en onze kamers in gebruik nemen. We verbleven in de Villa Gallo-romaine, die zo uit de albums van Asterix en Obelix leek te komen! De kamer die ik had gereserveerd had een tweepersoonsbed en twee stapelbedden voor de kinderen.

Ze waren comfortabel maar sober, zoals in een Romeins kamp waarschijnlijk. Ze kwamen allemaal uit op een groene binnenplaats met een klein vijvertje. Op de begane grond bevindt zich een restaurant, zodat je niet zelf hoeft te koken.

Het lijkt erop dat het hotelaanbod sinds mijn verblijf is uitgebreid met een dorp aan het water, een wat chiquer logies, yurts, een kasteel... Ik nodig je uit om direct deze gids te bekijken die speciaal gewijd is aan de hotels van de Puy du Fou. Op het eerste gezicht lijken de prijzen misschien hoog, maar houd er rekening mee dat de verblijfstarieven inclusief toegang tot het attractiepark zijn (niet noodzakelijkerwijs voor alle shows, controleer dit afhankelijk van de opties die je kiest). En je bespaart tijd door direct bij de poorten van het park te verblijven.

Daarna begonnen we aan ons bezoek. Om duidelijk te zijn: de Puy du Fou kun je op twee manieren bezoeken: door overdag het Grand Parc te ontdekken of door de avondshow Cinéscénie bij te wonen. De echte liefhebbers kunnen beide combineren en een dag (of meer) in het Grand Parc doorbrengen en 's avonds naar de show gaan.

Het Grand Parc

Zodra de koffers waren uitgepakt, liepen we via het voetpad direct naar de vijftig hectare van het park. In dit grote park, opgericht in 1989, dat je door de eeuwen heen van de Franse geschiedenis voert via die van de Vendée, deed de magie al snel zijn werk: ik waande me in een totaal andere wereld en voelde me al snel weer een kind!

Er zijn drie grote themagebieden rondom de middeleeuwse stad, het 18e-eeuwse dorp en het dorp uit 1900.

Het Middeleeuwse Dorp

We kwamen binnen via de ophaalbrug van de toren die de ingang van het middeleeuwse dorp bewaakt. Onder de brug, in de slotgracht, trokken eenden al de aandacht van alle kinderen… Binnenin de stadsmuren liep de hoofdstraat langs winkeltjes en huizen waar ambachtslieden in historische kostuums hun talenten toonden, zoals het bewerken van steen. Het is mogelijk om dichtbij te komen om hen aan het werk te zien en sommige van hun creaties te kopen.

Wees niet verbaasd als je onderweg wat loslopende ganzen of andere dieren met hun baasjes tegenkomt: je merkt al snel dat het hele park volledig in het teken staat van de natuur! De kinderen wisten niet waar ze moesten kijken. Ze wilden de konijnen, geiten en kippen aaien… En dan moesten we natuurlijk ook nog naar de schapen en varkens, om naar hun grappige geluiden te luisteren die de kinderen zo verrasten. Kortom, het was best lastig om snel vooruit te komen, omdat er zoveel te ontdekken viel, zeker voor de kleintjes.

Dorp uit de 18e eeuw

Dat gevoel vind je ook terug in het 18e-eeuwse dorp, waar animaties en attracties het leven van toen tot leven wekken. Gezien de regionale geschiedenis waan je je al snel een 'chouan' die zich verzet tegen de 'bleus', de revolutionaire soldaten die destijds voor veel onrust in de regio zorgden. Het dorp deed me trouwens erg denken aan de film 'Chouans!' van Philippe de Broca, met onder anderen Philippe Noiret, Lambert Wilson en Sophie Marceau. Toen wij er waren, werd er in een schuur in het centrum van het dorp een voorstelling gegeven met oude liedjes en dansen uit die tijd. En naast het spektakel was de schaduw en koelte binnen ook erg welkom!

Dorp uit 1900

Na dit dorp moet ik je zeker vertellen over wat ze daar het 'dorp uit 1900' noemen. Het is een prachtig tijdsbeeld van wat je in de Vendée aan het begin van de 20e eeuw kon vinden. Ik kon het niet helpen om aan de boeken van Pagnol en de films met Fernandel te denken. Alles was aanwezig: het centrale dorpsplein met het postkantoor, de bars, de winkeltjes, de brandweerauto… Het enige wat ontbrak was het zuidelijke accent en het geluid van de krekels! Desondanks was het ook hier weer een heerlijke reis terug in de tijd.

Wie wil, kan vanuit het postkantoor in het dorp een ansichtkaart versturen, want het is echt in gebruik. Je kaarten krijgen een unieke poststempel die je niet zomaar ergens ziet. Een tip voor de verzamelaars onder ons!

In het Grand Parc kun je ook de grote paden verlaten en ontdekken hoeveel aandacht er voor de natuur is. Het park is erg bosrijk en liefhebbers kunnen een enorme variëteit aan soorten ontdekken, van bomen en bloemen (de rozen staan bekend om hun aantal en soms ook hun zeldzaamheid) tot middeleeuwse groenten en geneeskrachtige planten. Het onderhoud gebeurt volledig op een natuurvriendelijke manier. In gesprek met de 'dorpsbewoners' hoorde ik dat er op het terrein geen pesticiden of insecticiden worden gebruikt. Alles wordt onderhouden met 'groene' methoden.

De parkshows

Le Bal des Oiseaux Fantômes

Het Grand Parc draait natuurlijk ook om de shows! En daar is voor ieder wat wils. Eén ding om te weten: als je maar één dag komt en alles wilt zien, moet je flink doorlopen en de tijden goed in de gaten houden. Als het kan, plan dan twee dagen, zeker als je 's avonds ook nog de Cinéscénie wilt zien: anders ben je aan het eind van de dag behoorlijk uitgeput.

Ik begon 's ochtends met Le Bal des Oiseaux Fantômes. Een prachtige, poëtische en indrukwekkende show: roofvogels die vlak boven je hoofd cirkelen en op de arm van de valkeniers landen. Of je nu jong of oud bent, een natuurliefhebber of niet, de schoonheid van deze show betovert iedereen en zet meteen de toon voor de rest van de dag. Het geheel wordt verteld aan de hand van een mooie legende.

Le Signe du Triomphe

Je bevindt je in een Romeins amfitheater met 7000 zitplaatsen en reist terug naar het jaar 300. In de arena zijn Gallische gevangenen veroordeeld om de spelen te winnen om hun leven te redden. De gevechten zijn indrukwekkend en er zijn talloze stunts; actie is gegarandeerd. Aan het einde van de gevechten mag het publiek het lot van de personages bepalen. Vooral de wagenrennen zijn groots en de roofdieren zijn erg indrukwekkend.

Petje af voor de acteurs!

Les Vikings

Een rustig dorp, een feestelijke sfeer, blije dorpsbewoners. Maar dan, plotseling, vallen de Vikingen het dorp aan! Er volgt een meedogenloze strijd… die gelukkig goed afloopt.

Ook deze keer moet je je voorbereiden om zelf onderdeel van de show te worden. En dan bedoel ik ook echt letterlijk… Ik zat rustig op de tribune toen ik acteurs in dierenhuiden op me af zag komen die me sommeerden hen te volgen. Zo bevond ik me plotseling met andere bezoekers in een huis, waar ik zelf ook een dierenhuid, een helm met hoorns en een zwaard in mijn handen kreeg. De acteurs gaven ons veiligheidsinstructies omdat ze ons waarschuwden voor de explosies… In het begin niet echt geruststellend, maar in werkelijkheid loop je absoluut geen gevaar.

Zo renden we, na het horen van kreten, strijdgeluiden en explosies, het midden van het toneel op, zwaaiend met onze zwaarden en schreeuwend voor de muren van het fort. De show gaat door en na het slotapplaus met de acteurs kregen we wat te drinken aangeboden (het is behoorlijk warm onder die helmen!), en dat alles in een ontzettend leuke sfeer.

Mousquetaire de Richelieu

Deze voorstelling vindt binnen plaats en zal de liefhebbers van het genre 'degen en mantel' zeker bekoren. Maar dat is niet het enige pluspunt: je ziet er ook prachtige paardrijkunsten en gracieus gechoreografeerde balletten, aangevuld met mooie special effects. Maar daar zeg ik verder niets over... Deze show is echt bedoeld voor het hele gezin; iedereen komt er wel aan zijn trekken.

Le Secret de la Lance

Deze voorstelling ademt één en al magie. Je duikt terug in de middeleeuwen en volgt de avonturen van een jonge herderin die de Engelsen wil verjagen... komt dit verhaal je bekend voor? Hoe dan ook, de magie die in de speer zit die zij gebruikt, wordt prachtig in beeld gebracht met indrukwekkende special effects.

Overigens is het goed om te weten dat het Puy du Fou een voorloper is op vele gebieden, zeker wat betreft de special effects waarvoor ze diverse patenten hebben aangevraagd.

En nog veel meer...

Dit zijn de shows die de meeste indruk op mij hebben gemaakt. Maar er zijn er nog meer, stuk voor stuk even mooi, die je tijdens je wandeling door het park tegenkomt. De eerste, voor wie daarvoor kiest, is die van de Orgues de Feu. Dit is ook een avondvoorstelling die de toeschouwer meeneemt naar een fantastische wereld, begeleid door composities van Mozart, Bach, Bizet en Delerue. Het brengt de hele kinderlijke wereld van sprookjes tot leven, met personages die zo uit de verhalen lijken te komen die we vroeger 's avonds bij het haardvuur vertelden tijdens de rituele "avondwakes".

Een andere show die je zeker eens moet zien, is die van de Grandes Eaux. Ook hier is het weer vol gratie en poëzie, en bovendien een technisch hoogstandje met meer dan 100 waterstralen die verschillende taferelen vormen, ritmisch bewegend op muziek uit vervlogen tijden.

Ook aan de kinderen is gedacht met speciale animaties: zo kunnen ze, afhankelijk van het tijdstip (de informatie staat in de brochure en op borden in het park), kijken naar goocheltrucs (Ysengrin le magicien ménestrel) of poppenkastvoorstellingen (la légende de Martin).

Jong en oud kunnen ook zelf choreograaf spelen bij de Orgues aquatiques. Vanaf een bedieningspaneel aan de oever van het meer kun je de verschillende waterstralen aansturen om je eigen show te creëren. En om in de "waterige" sferen te blijven: er zijn ook waterstralen die van punt naar punt springen. Kinderen vinden het heerlijk om erachteraan te rennen en ze te proberen vangen. Bovendien is het heerlijk verfrissend als het warm weer is!

Zoals je begrijpt, verdient het Grand Parc du Puy du Fou echt 2 dagen van je tijd als je alles wilt zien zonder te hoeven haasten. Zeker als je, net als ik, wordt uitgekozen om mee te doen aan een attractie (de Vikingen), zul je de show daarna zeker nog eens in zijn geheel willen bekijken. Je zult een geweldig weekend beleven.

Wat de Cinéscénie betreft: daar heb ik zoveel over te vertellen dat ik er een apart artikel aan wijd met de titel "La Cinéscénie du Puy du Fou" (je krijgt er maar geen genoeg van!). Weet tot slot dat het park in de winter ook open is voor speciale voorstellingen. Ik raad je aan om het artikel van Asiangirl over het Mystère de Noël te lezen, een evenement dat absoluut de moeite waard is!