Wat je moet weten over het natuurreservaat van de Baai van de Somme
De slikken veranderen in een paar uur tijd in uitgestrekte waterpartijen. Het natuurreservaat van de Baai van de Somme omvat bijna 3.000 hectare aan estuarium, waar het ritme van de getijden het leven bepaalt voor duizenden trekvogels en de grootste Franse kolonie gewone zeehonden.
Dit op een na grootste estuariumcomplex van Noordwest-Frankrijk ontvouwt zijn kwelders, zandbanken en duinen tussen de pointe du Hourdel in het zuiden en die van Saint-Quentin-en-Tourmont in het noorden.
Een beschermd heiligdom sinds 1994
Het ministeriële besluit van 21 maart 1994 legde de bescherming vast van dit bijzondere gebied, voortgekomen uit een voormalig jachtreservaat dat in 1968 werd opgericht. Het reservaat wordt tegenwoordig beheerd door het Syndicat Mixte Baie de Somme - Grand Littoral Picard en omvat op het landgedeelte het bekende Parc du Marquenterre. Meer dan 300 vogelsoorten, oftewel 65 procent van de Europese soorten, bezoeken dit milieu. De locatie staat sinds 1998 op de Ramsar-lijst en draagt ook het label Grand Site de France.
De slikken zitten vol ongewervelde dieren die als voedsel dienen voor steltlopers. De kwelders, begroeid met zeekraal en lamsoor, herbergen een zoutminnende flora die is aangepast aan het regelmatige overstromen. De mozaïek van duinen, rietvelden en moerassen verklaart de biologische rijkdom van de plek.
Zeehonden en vogels observeren in hun natuurlijke habitat
De kolonie gewone zeehonden
Bij eb kleuren de zandbanken bruin van de afgeronde silhouetten. De baai biedt onderdak aan ongeveer 600 zeehonden, waaronder 450 gewone zeehonden en 150 grijze zeehonden. De beste observaties doe je twee uur voor of na vloed, wanneer de zeezoogdieren hun rustplaatsen opzoeken. De vrouwtjes werpen in juni en juli, dus de zomer is de beste tijd om jongen te spotten.
Verschillende locaties maken het mogelijk om de kolonies te benaderen zonder ze te storen. Le Hourdel in het zuiden, of de zandbanken die bereikbaar zijn vanaf le Crotoy, zijn uitstekende observatiepunten. Er worden begeleide tochten te voet, per kajak of per prauw georganiseerd om de dieren op respectvolle wijze te benaderen.
Het schouwspel van de vogelmigratie
April, mei en september zijn de piekmaanden voor de trek. Grauwe ganzen, kanoeten, lepelaars, grote zilverreigers en kluten passeren elkaar door de seizoenen heen. Steltlopers foerageren bij afgaand tij op de slikken. Eenden overwinteren in grote aantallen op de waterpartijen. Het Parc du Marquenterre, het ornithologische hart van het reservaat, biedt 13 gecamoufleerde observatieposten verspreid over 6 kilometer aan paden.
Natuurgidsen in de kijkhutten delen hun expertise. Ze helpen bij het determineren van soorten, leggen hun gedrag uit en onthullen de geheimen van deze trekvogels die hier een tussenstop maken tussen Scandinavië en Afrika.
Het reservaat verkennen: paden en natuuractiviteiten
Het Parc du Marquenterre als ideale toegangspoort
Deze polder van 200 hectare is sinds 1973 in gebruik als ornithologisch heiligdom en verwelkomt gemiddeld 170.000 bezoekers per jaar. Drie uitgezette routes van 45 minuten tot ruim 2 uur zijn geschikt voor elk tempo. Je kunt het gebied zelfstandig verkennen of met een gids voor een diepere ervaring. Het terrein is dagelijks geopend, met openingstijden die per seizoen variëren: van 10:00 tot 18:00 uur in de winter, en tot 19:00 uur van april tot september.
Er is op locatie een verhuur voor verrekijkers beschikbaar voor wie er zelf geen bij zich heeft. Een restaurant en winkel maken het aanbod compleet. Parkeren is gratis en het gebied is goed bereikbaar via fietspaden.
Gratis toegangspaden naar het maritieme deel
Het reservaat is ook vanaf verschillende gratis toegangspunten te bezoeken. Het pad Chemin des Bergers in Saint-Quentin-en-Tourmont leidt na een wandeling van 3,6 kilometer door de beboste duinen naar gratis observatieposten. Let op: honden zijn in het gehele natuurreservaat strikt verboden, ook aangelijnd.
Er vertrekken regelmatig begeleide wandelingen vanaf de parkeerplaats La Maye in Le Crotoy. Deze tochten van 2 tot 3 uur voeren door de kwelders, langs de geulen en tot nabij de zones waar zeehonden en vogels zich verzamelen.
De tip van een kenner: controleer altijd de getijdentabellen voordat je het maritieme gebied betreedt. Sommige zones zijn alleen bij laagwater toegankelijk en het tij kan zeer snel opkomen. Lokale gidsen kennen de veilige doorgangen en de afstanden die je moet bewaren om de fauna niet te verstoren. Kies voor een begeleide tocht als je voor het eerst gaat, zeker als je de zeehonden van dichtbij wilt zien.
Beste bezoektijden
Elk seizoen laat een ander gezicht zien. In het voorjaar arriveren de broedvogels en de eerste trekvogels. De zomer is ideaal voor het observeren van jonge zeehonden en kuikens. Het najaar markeert de piek van de migratie met een maximale diversiteit. De winter trekt noordelijke wintergasten aan zoals eenden, ganzen en diverse steltlopers.
De grootste toeloop is in juli en augustus. Voor een rustigere ervaring zijn mei, juni of september aan te raden. Het strijklicht in de ochtend en avond maakt het landschap extra mooi en vergemakkelijkt bovendien het observeren.
Dit gebied is rijk aan biodiversiteit. Je kunt er veel verschillende vogelsoorten observeren, maar ook kolonies zeehonden, vooral tijdens het mooie seizoen. Kies voor een rondleiding met een gids om je kansen te vergroten. Ik vond het geweldig.