Itaipudam: beoordelingen, prijs en praktische tips

Bezoek de Itaipudam

De Itaipudam, gebouwd tussen 1975 en 1982, is de op een na grootste waterkrachtcentrale ter wereld, na de Drieklovendam in China. Gelegen op de grens tussen Brazilië en Paraguay, langs de Rio Paraná, vereiste de bouw de verplaatsing van meer dan 10.000 gezinnen en het onder water zetten van bijna 1.500 km² aan bos en land. Ook verdwenen de Sete Quedas (de watervallen van de zeven vallen), 19 natuurlijke watervallen die bekendstonden om hun enorme debiet, destijds het krachtigste ter wereld.

Een gigantische dam in de Paraná-rivier

Het besluit om op deze locatie een waterkrachtcentrale te bouwen werd bekrachtigd met de ondertekening van het Verdrag van Itaipu in april 1973. De Paraná-rivier werd tijdelijk omgelegd voor de bouw, een project waar meer dan 40.000 mensen aan werkten. Er werd bijna 12.500.000 m3 beton gebruikt en een hoeveelheid staal die gelijkstaat aan 380 keer de Eiffeltoren. De dam is ruim 7 kilometer lang en bestaat tegenwoordig uit 20 turbinegeneratoren die elk een nominaal vermogen van 700 megawatt leveren.

Door de enorme omvang werd het bouwwerk in 1994 door de American Society of Civil Engineers (Amerikaanse vereniging van civiel ingenieurs) uitgeroepen tot een van de zeven moderne wereldwonderen. Elk jaar levert de dam bijna 30% van de energie voor Brazilië en voorziet het in vrijwel de gehele energiebehoefte van Paraguay.

Ecologische en sociale gevolgen

Vanaf het begin van de bouw werden er milieubeschermingsmaatregelen genomen. Met name de operatie Mymba Kuera wist bijna 4.500 dieren van de verdrinking te redden. De onteigende gezinnen werden grotendeels herhuisvest in Medianeira en een deel van hen sloot zich aan bij de Movimento dos Trabalhadores Rurais Sem Terra (Beweging van landloze boeren).