Palacio Barolo: beoordelingen en praktische tips

Een bezoek aan de Palacio Barolo

De geschiedenis van de Palacio Barolo gaat terug tot het begin van de twintigste eeuw. Meer specifiek: de Italiaanse architect Mario Palanti leidde de bouw van dit buitengewone gebouw tussen 1919 en 1923. Hiermee gaf hij uitvoering aan een opdracht van de lokale textielmagnaat Luis Barolo. Met zijn indrukwekkende hoogte van 100 meter bleef het gebouw het grootste kantoorpand van Zuid-Amerika tot de komst van het Kavanagh-gebouw (een woontoren uit 1935 in de wijk Retiro in Buenos Aires). Maar los van zijn enorme afmetingen valt het gebouw vooral op door zijn ongebruikelijke vormen. Dat is geen toeval, want om zijn creatie te laten opvallen in het stratenpatroon liet Mario Palanti zich inspireren door de "Goddelijke Komedie" van Dante.

Een goddelijke inspiratie

In de praktijk symboliseerden de 100 meter hoogte van het gebouw de 100 zangen van het middeleeuwse gedicht. In dezelfde geest is de Palacio Barolo verdeeld in 3 afzonderlijke secties die overeenkomen met de 3 boeken van de Italiaanse auteur, te weten: de hel, het vagevuur en het paradijs. Maar daar blijft het niet bij. Bij binnenkomst in de hal zie je dat deze wordt bekroond door 9 koepels die elk staan voor de 9 helse cirkels die Dante zo gedetailleerd beschrijft in zijn legendarische werk. Tot slot telt elke verdieping 11 of 22 kantoren, cijfers die overeenkomen met het aantal strofen waaruit de zangen van de "Goddelijke Komedie" zijn opgebouwd. Een aardig detail: het gebouw wordt bekroond door een vuurtoren. Deze was oorspronkelijk bedoeld om signalen uit te wisselen met zijn tweelingbroer, de Palacio Salvo de Montevideo, die door dezelfde architect werd gebouwd in 1925. Een treffend staaltje perfectionisme.