Het Shibuya-kruispunt in het kort
Als grootste kruispunt ter wereld dat regelmatig in films opduikt, is het beroemde Shibuya-kruispunt met zijn 10 rijstroken, 5 zebrapaden en futuristische wolkenkrabbers vol gigantische lichtreclames een vast onderdeel van elke reis naar de Japanse hoofdstad. Er overheen lopen en het vanaf de kant bekijken blijft indrukwekkend, zelfs voor de meest doorgewinterde stadsreiziger.
Het kruispunt ligt vlak bij het gelijknamige treinstation en staat ook bekend als het Hachiko-kruispunt. Deze naam verwijst naar het nabijgelegen standbeeld van de Akita-hond die meer dan 7 jaar lang trouw op zijn baasje bleef wachten, een universiteitsprofessor die was overleden aan een hartaanval. Je vindt het standbeeld gemakkelijk bij de uitgang van het JR-station, op het kleine pleintje dat meestal vol staat met jongeren.
Als symbool van Tokio, een uitgestrekte en extravagante metropool die nooit slaapt, verwerkt het Shibuya-kruispunt meer dan 2.500 mensen per cyclus van 2 minuten. Op jaarbasis passeren hier dus meer dan een miljard mensen.
De beste momenten om deze geordende mensenmassa te zien, die keurig wacht op het geluidssignaal van het groene poppetje om over te steken, zijn de vrijdag- en zaterdagavonden. Ook tijdens een regenbui is het een aanrader om het ballet van paraplu's te aanschouwen, iets wat in Tokio regelmatig voorkomt aangezien het weer snel kan omslaan.
Kies voor een uitkijkpunt op hoogte. De Starbucks in Shibuya Tsutaya is vaak geliefd voor een van de beste panorama's. Er is echter nog veel meer te ontdekken dankzij de vele winkelgalerijen, bars en cafés in de omgeving. Zodra je genoeg hebt van de drukte, kun je tot rust komen bij het Meiji-jingu-heiligdom met zijn prachtige park. Als je tijd over hebt, kun je naar het stadhuis van Tokio in dezelfde wijk. Dit gebouw heeft twee torens die gratis toegankelijk zijn. De observatiedekken zijn geopend tot 23:00 uur en bieden een mooi uitzicht over de Japanse hoofdstad.
De eerste keer dat het stoplicht op groen sprong en honderden mensen alle kanten op liepen, dacht ik dat het een complete chaos was. Tussen de gigantische schermen, het lawaai, enzovoort, gaat alles uiteindelijk erg snel. Maar zoals me al verteld was, is het oversteken van dit zebrapad niets bovennatuurlijks en ik moet toegeven dat de Japanners wat dat betreft extreem respectvol zijn.