Bezoek aan het Tuol Sleng-museum voor genocide
Een stukje geschiedenis
Na 5 jaar burgeroorlog vielen de Cambodjaanse communisten, beter bekend als de Rode Khmer, de hoofdstad Phnom Penh binnen.
Binnen 48 uur dreef het regime 2 miljoen inwoners de stad uit, in een poging het land terug te brengen naar het nulpunt. Er werden in het hele land meer dan 350 gevangenissen ingericht om tegenstanders van het regime op te sluiten en uit te schakelen. Dit leidde tot 3 miljoen doden.
Een van de meest beruchte van deze gevangenissen was Security 21 (S21), ook wel bekend als Tuol Sleng, de school waar je niet uit terugkeert. Meer dan 15.000 mensen kwamen hier om het leven. Er zijn slechts een tiental overlevenden teruggevonden.
Het museum in de voormalige school
Je betreedt het terrein via de binnenplaats, waar de sportfaciliteiten van de voormalige school nog altijd staan. Het enige verschil is dat ze door de Rode Khmer werden omgebouwd tot martelinstrumenten.
Veertien witte graven staan in een rij opgesteld; ze bevatten de stoffelijke resten van de laatste gevangenen die hier werden aangetroffen.
Vier identieke gebouwen omzomen de binnenplaats. Deze voormalige klaslokalen werden omgevormd tot detentie- en martelcentra. Wanneer je door de gangen loopt, zie je een aaneenschakeling van lege kamers waar metalen ringen in de vloer herinneren aan het verleden. Tot wel 30 of zelfs 50 gevangenen sliepen hier op de tegels, vastgeketend aan de ringen, gedurende meerdere weken. Zowel de vloeren als de muren zitten onder de vlekken. Sommige kamers bevatten nog een roestig metalen bed, waarop verschillende martelinstrumenten liggen en waar de gevangenen vroeger aan vastgebonden werden.
De foto's van de gevangenissen zoals ze werden ontdekt, inclusief de lichamen, worden tentoongesteld. Alle gevangenen werden bovendien gefotografeerd, en talloze van deze beelden zijn nu te zien, opgeprikt op panelen.
Het levende getuigenis van de overlevenden
Aan het einde van je bezoek, naast de kiosk, is vaak een van de overlevenden aanwezig. Zij wisselen elkaar hier af om hun verhaal te vertellen aan iedereen die hen vragen wil stellen. Hun gezichten zijn open en vriendelijk, typerend voor de Cambodjaanse bevolking, en ze getuigen van de ongelooflijke veerkracht waartoe zij in staat zijn.
Bonjour Maela,
Merci beaucoup pour votre commentaire, très complet. A la lecture de celui-ci, je me suis permis de modifier l'évaluation en mettant "non" pour les visites en famille.