4 dagen in Ascona: tussen het meer en de bergen

Deze reis naar Zwitserland was zonder twijfel een van de meest verrassende uit mijn leven.

Ik verwachtte een land dat rechtstreeks van een ansichtkaart kwam, en ik werd op mijn wenken bediend. Zwitserland blijkt ontzettend groen te zijn en de landschappen zijn werkelijk prachtig. De Zwitsers zijn zeer zorgzame mensen; ze onderhouden hun huizen, tuinen en hun omgeving met de grootste aandacht.

De prachtige autorit door de Alpen

Ik werd verwacht bij vrienden die al jaren in Ascona wonen. Ik vond het heerlijk om bij hen thuis te verblijven in plaats van in een hotel, ook al komen mijn vrienden oorspronkelijk uit het buitenland.

Ascona ligt in het kanton Ticino, aan de oever van het Lago Maggiore en niet ver van de Italiaanse grens. De inwoners van deze regio spreken dan ook Italiaans. Om er met de auto vanuit Frankrijk te komen, doorkruis je een groot deel van Zwitserland van west naar oost, en dat is een reis die ik niet snel zal vergeten.

Toen ik de Zwitserse grens overstak, moest ik eerst een vignet kopen, waarmee je alle tolwegen in het land kunt gebruiken. Dat is maar goed ook, want het maakt alles een stuk praktischer. De wegen zijn werkelijk betoverend. Ze zijn bochtig en bij elke bocht ontdek je weer een nieuw landschap. Op de bergwegen kun je niet erg hard rijden, maar het moet gezegd worden dat ze er perfect bij liggen. Ik besloot dus om lekker rustig aan te doen achter het stuur en ik moet zeggen dat ik onderweg nauwelijks iemand ben tegengekomen. Toch was de dag toen nog lang niet voorbij.

Aankomst in Ascona

Ik kwam aan het eind van de middag aan bij mijn vrienden. Zoals ik al zei, wonen ze in de stad Ascona. Deze stad staat bekend om haar uitzonderlijke lichtinval, wat veel schilders aantrekt. Ik werd niet teleurgesteld. Het is er werkelijk prachtig. Ik ben van plan om zo snel mogelijk de zestiende-eeuwse Basiliek van de stad te bezoeken en een wandeling te maken rond het Lago Maggiore en door het historische centrum. Maar mijn hoofddoel is om tijd door te brengen met een lokaal gezin. Mijn vrienden hebben een jong kind en de moeder werkt, wat volgens wat ik heb gehoord niet per se heel gebruikelijk is in deze streek.

Mijn vrienden wachtten me op in hun gezellige huis, een villa die ze naar eigen smaak hebben laten bouwen, maar met respect voor de lokale architectuur. Het is overigens niet volledig nieuw, want het integreert een heel oud gebouw. Als liefhebber van architectuurtoerisme liet ik me door mijn vrienden rondleiden en uitleggen hoe de traditionele Zwitserse levensstijl in elkaar steekt. Ik was erg onder de indruk van een buitengewoon verwarmingssysteem, zeer geavanceerd en volledig aangepast aan het soms ruwe klimaat van deze regio aan de voet van de Alpen.

Hoewel Zwitserland prachtige landschappen biedt, laten de koude seizoenen het niet altijd toe om lange avonden buiten door te brengen. Maar geen nood: mijn vrienden hebben in hun tuin een winterterras aangelegd. Zo kun je tot laat in het jaar genieten van het mooie landschap en de prachtige sterrenhemel, zeker als je een buitenhaard hebt.

Te zien ter plaatse en in de omgeving

Dag 1 - De oude stad

De dag na mijn aankomst planden we een rondje langs de bezienswaardigheden.

Op het programma stond eerst een bezoek aan het historische centrum Borgo, een charmante oude wijk rondom de kerk San Pietro e Paolo. Er is ook een vrij bekend museum voor schone kunsten in de oude stad.

Om me de lokale gastronomie te laten ontdekken, hadden mijn vrienden een tafel gereserveerd in een bekend restaurant in het centrum, vlak bij het meer: het Antico Ristorante Borromeo. Gelukkig had ik trek, want de keuken van Ticino is erg "voedzaam": risotto, kazen, gestoofd rundvlees, ravioli, gratins... Een heel goed adres dat ik zeker aanbeveel; je eet er heerlijk, wordt er vriendelijk ontvangen en de omgeving is prachtig. Reken wel op zo'n twintig euro voor de eenvoudigste gerechten (spaghetti al pomodoro).

Dag 2 - Het Maggiadal

De tweede dag besloot ik het Maggiadal te bezoeken, een paar kilometer ten noorden van Ascona. Het biedt prachtige landschappen en wandelpaden langs bergstromen of rivieren die uiteindelijk in het Lago Maggiore uitmonden. Het gebied is dunbevolkt en de flora en fauna zijn er erg rijk. Het gaat op en neer, en de paden zijn soms behoorlijk ruig. Ik was dan ook doodmoe toen ik die avond in bed kroop :)

Dag 3 - Centovalli en het treintje

De derde dag stond in hetzelfde teken, maar deze keer trokken we door de "Honderd Valleien", bekend als de Centovalli. Deze keer echter veel minder auto of wandelen: met een treintje vanuit de naburige gemeente Locarno doorkruisten we de hele vallei, langs de Melezza. Na de zware dag van de dag ervoor was het heerlijk om je door de trein te laten vervoeren en alleen maar uit het raam te hoeven kijken om zoveel mogelijk te zien. Sommige stukken boven de afgrond, op smalle bruggetjes, zijn spectaculair.

Dag 4 - Saint Pancrace en Ronco sopra Ascona

Op onze laatste dag nemen we de boot vanaf de aanlegsteiger in Ascona voor een bezoek aan de Brissago-eilanden in het Lago Maggiore. De overtocht is kort, aangezien het slechts een paar kilometer varen is. We konden alleen het grootste van de twee eilanden bezoeken, Saint Pancrace, omdat het tweede eiland niet toegankelijk is voor bezoekers. In tegenstelling tot de alpiene valleien, waar je echt een hele dag voor moet uittrekken, waren we vrij snel rond op het eiland. De botanische tuin is zeker de moeite waard, met een grote verscheidenheid aan exotische planten uit tropische gebieden.

Met de tijd die we over hadden, zijn we de rest van de dag in Ronco sopra Ascona gaan doorbrengen, een dorpje boven het Lago Maggiore dat in een paar minuten met de auto bereikbaar is. Dat bleek een uitstekend idee, want het dorp is gebouwd op een heuvel die uitkijkt over het meer. Klim zeker even naar het uitkijkpunt bij de kerk San Martino. Het uitzicht over het meer en de omliggende bergen is werkelijk prachtig!