Klooster van Sint-Hiëronymus: het klooster van de veroveraars en de Grote Kapitein
Het Klooster van Sint-Hiëronymus staat in het centrum van Granada als het eerste architectonische bewijs van de christelijke overwinning. De stenen vertellen een verhaal dat al begon voor de val van het Nasriden-koninkrijk. Binnen de renaissancemuren rust een van de grootste militaire strategen van Spanje.
Waarom het Klooster van Sint-Hiëronymus bezoeken?
Dit klooster, gesticht door de Katholieke Koningen in 1492 tijdens het beleg van Granada, bestond al voor de eigenlijke Reconquista. De huidige bouw begon in 1504 met stenen van de oude Arabische stadspoort Poerta de Elvira, een krachtig symbool van transformatie. Diego de Siloé transformeerde na de dood van Jacopo Florentino in 1526 het oorspronkelijke gotische ontwerp tot een meesterwerk van de renaissance.
Wat een eenvoudig klooster had moeten zijn, werd een glorieus pantheon toen María Manrique, de weduwe van de Grote Kapitein (Gran Capitán), de werkzaamheden financierde in ruil voor een laatste rustplaats voor haar echtgenoot. De kerk werd hiermee de eerste ter wereld die gewijd was aan de onbevlekte ontvangenis (Inmaculada Concepción).
Een monumentaal altaarstuk dat de tijd trotseert
De capilla mayor (hoofdkapel) is indrukwekkend. Het maniëristische altaarstuk, opgericht tussen 1576 en 1603, reikt tot aan de gewelven in een explosie van goud en beeldhouwwerk. Zeven verschillende kunstenaars werkten er meer dan dertig jaar aan en creëerden een van de meest indrukwekkende ensembles van Andalusië.
De vier op elkaar gestapelde niveaus vertellen het leven van Christus via meer dan dertig gebeeldhouwde scènes. In het midden van het eerste niveau troont de Maagd met de peer. Juan Bautista Vázquez el Mozo en Pablo de Rojas hebben heiligen, mythologische helden en historische figuren gebeiteld in een verticale dans die culmineert in het Calvarie-tafereel. Aan weerszijden van het altaarstuk houden de knielende standbeelden van de Grote Kapitein en María Manrique de eeuwige wacht.
De verborgen schatten van de capilla mayor
Kijk omhoog naar de gewelven van het transept. Diego de Siloé loste de overgang van een vierkant naar een achthoekig grondplan geniaal op met behulp van trompen die versierd zijn met de vier evangelisten. De cassetten van de koepel herbergen figuren, monsters en vergulde bloemornamenten die het ochtendlicht spectaculair opvangen.
De tip van een insider: bezoek het klooster in de ochtend wanneer het natuurlijke licht het altaarstuk vanuit de beste hoek verlicht. De audiogids die bij je ticket is inbegrepen, onthult iconografische details die je anders over het hoofd zou zien.
Twee kloostergangen, een architectonische reis
De claustro mayor (grote kloostergang) valt op door zijn royale afmetingen. Zesendertig halfronde bogen op het eerste niveau dragen de emblemen van de Katholieke Koningen en het wapenschild van Fray Hernando de Talavera, de eerste aartsbisschop van Granada. De gotische kapitelen met bladmotieven ondersteunen een tweede niveau met korfbogen.
Diego de Siloé ontwierp zeven prachtige portalen die toegang moesten bieden tot de grafkapellen van grote adellijke families uit Granada. Vandaag de dag geven ze toegang tot verschillende ruimtes zoals de refter, de kapittelzaal en een oogverblindende barokke sacristie. In het voorjaar verspreiden de naranjos (sinaasappelbomen) in de patio hun geur.
De tweede kloostergang van de clausura
De tweede kloostergang, die niet toegankelijk is voor bezoekers, mengt gotiek, mudéjar en renaissance. Hier verbleef Isabella van Portugal tijdens haar huwelijksreis met Keizer Karel V in 1526. Tegenwoordig wonen de zusters hier volgens de regel van stilte en contemplatie die in de 14e eeuw werd vastgelegd.
De littekens van de geschiedenis
De napoleontische troepen veranderden het klooster in 1810 in een artilleriekazerne. Ze vernietigden de toren en plunderden de schat, waarbij ze zelfs de stenen gebruikten voor de bouw van de Puente Genil (brug over de rivier de Genil). Na de inbeslagname door de staat in 1835 diende het gebouw nog meer dan een eeuw als kazerne.
Pas in 1967 kreeg het klooster zijn spirituele roeping terug. In 1977 vestigde zich hier een gemeenschap van zusters uit het nabijgelegen klooster van Santa Paula. Dankzij opeenvolgende restauraties, waaronder die van het altaarstuk in 2004, is de renaissancistische pracht in ere hersteld.
Openingstijden
*Gegevens kunnen wijzigen
Ik heb dit klooster bezocht op aanraden van een vriendin en ik vond het geweldig. Deze prachtige plek is minder bekend dan het Alhambra en biedt een rustgevende pauze die uitnodigt tot meditatie. De kloostergang en de kleine tuin zijn charmant. De aangrenzende kerk is ook zeker een kijkje waard. Ik hield erg van de verkwikkende sfeer en de rijke decoratie, met mooie fresco's. Ik raad je aan om de audiogids te downloaden, want er zijn maar heel weinig uitlegteksten tijdens de route.