Bezoek Nationaal park Picos de Europa
Het Nationaal park Picos de Europa draait om één ding: grootsheid. Dit uitgestrekte gebied van 646 km² beslaat drie verschillende provincies. Het park spreidt zich uit over de regio Asturië, León en Cantabrië. Het werd opgericht in 1918 en na een uitbreiding in 2015 vallen er inmiddels elf gemeenten onder. In het noorden van Spanje vind je hier een waar koninkrijk van reuzen, met maar liefst 200 pieken die boven de 2.000 meter uitsteken. De overgang van diepe valleien naar hooggebergte zorgt voor een indrukwekkend schouwspel. Je betreedt dit beschermde natuurgebied met het nodige respect, want de schoonheid is er even overweldigend als kwetsbaar.
Drie massieven, eindeloze vergezichten
De drie massieven van het park hebben elk hun eigen karakter, maar de ervaring is overal even indrukwekkend. Door water en ijs uitgesleten valleien en kloven zorgen voor uitzichten die je nergens anders ziet. Het meest uitgestrekte deel is de Peña Santa de Castilla, met een hoogste punt op 2.596 meter. De noordkant trekt veel bezoekers, vooral voor de meren van Covadonga: het uitgestrekte Enol en het kleinere La Ercina. In het oostelijke massief, het kleinste van de drie, reikt de Morra de Lechugales tot 2.440 meter. Hier is de vegetatie uitbundig, met veel eiken en beuken. Het centrale massief biedt een heel andere ervaring, met het typische, ruige karakter van het hooggebergte. De steile ravijnen en scherpe pieken vormen het terrein van de Cantabrische gems. Hier ligt ook de hoogste top van het park, de bekende pic Torrecerredo van 2.648 meter. In dit kostbare natuurgebied krijgen flora en fauna alle ruimte. Er komen tal van endemische soorten voor en de dieren leven hier in harmonie met de menselijke aanwezigheid. De majadas, traditionele berghutten voor herders, markeren de plekken waar vee graast. Van de groene weiden tot de heldere beken, de natuur is hier in al haar kracht aanwezig.
Dit nationale park staat bekend om zijn biodiversiteit en de prachtige landschappen.
Ik hoopte wilde dieren te zien, maar ondanks een lange wandeling had ik minder geluk dan in andere beschermde natuurgebieden in het land.
Het gebied is wel erg mooi met zijn scherpe bergtoppen, meren en rijke vogelstand.
Ik vond het er wel erg druk, dus je moet de belangrijkste plekken snel verlaten om echt van de natuur te genieten.