De Tempel van San Roque, de wieg van het Festival Cervantino
De roze steen warmt op onder de middagzon. Voor de tempel, die werd gebouwd in 1726, lijkt het plein wel rechtstreeks uit Sevilla te zijn geplukt, met zijn gekleurde gevels die een stenen kruis omlijsten. Hier, midden in het koloniale hart, vloeien religieuze geschiedenis en levend toneel in elkaar over.
Waarom de Tempel van San Roque bezoeken?
De priester Juan José de Sopeña y Cervera liet deze kerk bouwen op de plek van een eerdere kapel uit 1651. Tussen 1746 en 1794 bood het gebouw onderdak aan de Santa Escuela de Cristo, een enigmatische religieuze orde. De plek draagt ook een grimmiger geschiedenis met zich mee: onder de tegels van het plein rusten vele slachtoffers van de aanval op de Alhóndiga in september 1810, de eerste confrontatie van de Mexicaanse onafhankelijkheidsoorlog.
San Roque is echter vooral bekend geworden als cultureel podium. In 1953 koos Enrique Ruelas dit plein om de Entremeses de Cervantes op te voeren, korte toneelstukken van de geniale Spaanse schrijver. Deze voorstellingen wonnen jaar na jaar aan populariteit en vormden in 1972 de basis voor het Festival Internacional Cervantino, inmiddels het meest prestigieuze culturele evenement van Mexico.
Sobere architectuur als decor voor theater
De barokke gevel is weliswaar sober, maar valt op door de dubbele zijtrap en een hoofdingang van bewerkte steen. De torens zijn nooit voltooid, wat de kerk een licht onafgewerkt silhouet geeft. Het gebouw heeft slechts één toren en de gevel van roze steen bestaat uit drie delen, met een houten deur en een koorvenster.
Deze architectuur, gecombineerd met het centrale stenen kruis en de kleurrijke huizen eromheen, vormde voor Ruelas het perfecte decor voor de Entremeses cervantinos. Het plein heeft de vorm van een waaier, wat zorgt voor een natuurlijke akoestiek die uitermate geschikt is voor openluchtvoorstellingen.
Artistieke schatten in het interieur
Het hoofdaltaar en zijn heilige figuren
Het grote altaar van wit en goud geschilderd hout herbergt in het midden de Vierge du Rosario, geflankeerd door San Roque aan de ene kant en Santo Domingo aan de andere kant. De tempel staat tegenwoordig bekend om zijn neoklassieke retabels, die getuigen van opeenvolgende restauraties.
Bijzondere schilderijen en sculpturen
Aan de rechterkant trekt een levensgrote Christus de aandacht. Aan de overzijde hangt een groot olieverfschilderij van San Padre, San Miguel Arcángel en San Roque. Een altaar voor de Vierge de Guadalupe maakt het geheel compleet. In de gangen hangt een collectie olieverfschilderijen met kaders van bladgoud die de kruisweg uitbeelden. Deze werken dateren uit het begin van de XVIIIe eeuw en ondergaan regelmatig onderhoud.
Plaza San Roque als levend podium
In het midden van het plein staat een stenen kruis, omringd door zes lantaarnpalen van smeedijzer, wat doet denken aan het kruis van Córdoba in Spanje. Elk jaar verwelkomt het plein de Entremeses Cervantinos, een traditie die in stand wordt gehouden door het Teatro Universitario de l'Université de Guanajuato. Deze korte stukken, La guarda cuidadosa, Los habladores en El retablo de las maravillas, worden opgevoerd in hun originele enscenering, die sinds 1953 vrijwel ongewijzigd is gebleven.
Vriendentip: Bezoek je Guanajuato in oktober tijdens het Festival Cervantino? Woon dan de Entremeses op dit plein bij. De voorstellingen vinden meestal 's avonds plaats rond 20:00-21:00 uur. De sfeer tussen de verlichte koloniale gevels en de energie van het publiek in Guanajuato is uniek.
Vrij banaal monument, ik zou er niet speciaal naartoe reizen om het te zien.