Eén week op Fuerteventura (Canarische Eilanden): de leukste activiteiten

Een zonnige bestemming in september

Het einde van de zomer kwam in zicht. Al mijn collega's kwamen gebruind terug van vakantie, terwijl ik er bleek en vermoeid bij zat: de maand september beloofde somber te worden voor mij, aangezien ik door werk geen zomervakantie had kunnen opnemen. Uiteindelijk ben ik overstag gegaan. In overleg met mijn projectleider, die met de afdruk van zijn zonnebril nog zichtbaar op zijn gebruinde gezicht medelijden met me had, ben ik op reiswebsites gaan zoeken naar een zonnige plek. En daar vond ik een 8-daagse reis naar de Canarische Eilanden, en dan specifiek naar het eiland Fuerteventura.

Ik had er nooit aan gedacht om daarheen te gaan, maar ik moet toegeven dat het, na navraag in mijn omgeving, een bekende bestemming is voor zon en een relatief lage prijs. Mijn reis kostte bijvoorbeeld 430 euro per persoon, inclusief ontbijt- en dinerbuffet in een driesterrenhotel.

Tijdens mijn zoektocht leerde ik dat de Canarische Eilanden eigenlijk een van de Spaanse autonome regio's zijn, net als de Balearen, Andalusië, het Baskenland of Catalonië. Ik ging dus naar Spanje, maar afgaande op de foto's van dit vulkanische eiland in de Atlantische Oceaan, was een totaal andere omgeving gegarandeerd.

En inderdaad, na een vlucht van iets meer dan vier uur met EasyJet (al schijnt het soms korter te kunnen), landde ik op de kleine luchthaven del Matorral, ten zuiden van de hoofdstad Puerto del Rosario. Nog voor de landing zag ik dat het een totaal andere wereld zou zijn: uitgestrekte stranden, dorre en vulkanische landschappen... geen twijfel mogelijk, ik was ver weg van Frankrijk!

Praktische informatie over Fuerteventura

Het voordeel van de Canarische Eilanden is dat je voor die andere wereld niet door al te veel formaliteiten hoeft: ook al verlaat je Parijs en kom je dichter bij de Kreeftskeerkring, je blijft in Spanje! Omdat het land lid is van de Europese Unie, is een grenscontrole bij aankomst niet meer verplicht. Maar goed, uit voorzorg en omdat je vliegt, is het verstandig om in ieder geval je identiteitskaart of paspoort bij je te hebben; dat geeft wat meer gemoedsrust.

Wat betreft het geld: de euro is de lokale munteenheid. Bankpassen worden in alle toeristische gebieden geaccepteerd, of het nu gaat om het betalen van hotels, restaurants, huurauto's, enzovoort. In de grotere steden vind je voldoende geldautomaten.

Installeren in ons hotel

Na de landing en het ophalen van onze bagage werden we opgevangen door een medewerkster van het agentschap waar onze touroperator mee samenwerkte. We namen een bus naar ons driesterrenhotel ("Lobos Bahia"), gelegen in het noorden van het eiland, in Corralejo. Op de parkeerplaats, terwijl we naar de bus liepen, viel me op hoe hard de wind waaide. Ik herinnerde me toen dat ik had gelezen dat dit ook een populaire plek is voor surfers en windsurfers.

Eenmaal bij het hotel zagen we dat de vastgoedsector volop in beweging was: er verrezen zeker tien hotels en de horizon stond vol met kranen. Je merkt dat het toerisme zich hier in hoog tempo ontwikkelt. Later hoorde ik dat Fuerteventura op dat gebied een beetje achterliep en dat ze die achterstand probeerden in te halen.

In het hotel liet de reisleidster ons naar onze kamers gaan.

De onze bevond zich op de tweede verdieping, met een balkon dat een prachtig uitzicht bood op het zwembad van het hotel.

De kamer was ruim en bestond uit een woonkamer, een badkamer en een slaapkamer met twee eenpersoonsbedden (geen tweepersoonsbed, ondanks ons verzoek) naast elkaar. Het enige minpuntje: we moesten de balkondeur goed dichtdoen, want de harde wind die door de rubberen afdichting floot, veroorzaakte een soort sissend geluid dat al snel irritant werd.

Activiteiten aangeboden door het hotel

Eenmaal opgefrist en omgekleed kwamen we allemaal op het afgesproken tijdstip samen voor een korte presentatie over de activiteiten in het hotel en, meer in het algemeen, op het eiland tijdens ons verblijf. Een van de activiteiten die ons werd aangeboden was een quad-tocht. We hebben ons ingeschreven voor overmorgen.

Aan het einde van deze korte bijeenkomst bood het personeel ons een welkomstdrankje aan: een mix van rum en honing. Best lekker, maar wel behoorlijk sterk... Daarna werden we naar het buffet geleid, waar we onder begeleiding van onze gids, die ons precies vertelde wat we voorgeschoteld kregen, verschillende specialiteiten proefden: chorizo, olives, aardappeltjes met paprika- en koriandersaus. Vervolgens was het tijd voor zeevruchten, waaronder gefrituurde inktvis met knoflook, die we in een sausje konden dippen. Als afsluiter genoten we van een mooie kaasplank en vers fruit, en we eindigden met een dessert dat leek op crème caramel, de "leche asada".

Na zo'n uitgebreide maaltijd was een digestief wandelingetje wel op zijn plaats! We liepen een rondje door het park, verlieten het hotel en wandelden langs de kustlijn richting een enorme zandvlakte. En daar, verrassing: tussen de rotsen langs het pad kwamen eekhoorns naar ons toe om te kijken of ze wat lekkers konden scoren. Hun snoetjes en hun tomeloze eetlust vielen erg in de smaak bij de Duitse en Engelse toeristen die daar langs de kust liepen.

Het pad was omzoomd met pijnbomen. De Canarische den is bijna een endemische soort. Ze hebben de bijzonderheid dat ze naalden in groepjes van drie hebben, wat de kleine knaagdieren blijkbaar erg beviel.

Na een wandeling van dertig minuten terug (want de dichtstbijzijnde stad was toch behoorlijk ver te voet...), waren we weer bij ons hotel. Elke avond draaide er een dj in een zaal die was omgetoverd tot discotheek. Misschien vanwege het laagseizoen was het er niet erg druk: we hadden de dansvloer voor onszelf! Het schijnt dat dit soort etablissementen, net als de hotels zelf, volop in ontwikkeling zijn.

De dagen daarna verdeelden we onze tijd tussen de 3 zwembaden van het hotel en het animatieprogramma. We moeten echter wel toegeven dat de wind ons niet verliet en dat, op de zeldzame momenten dat er wolken voor de zon kwamen, de wind erg fris aanvoelde. Volgens een van de hotelmedewerkers was dat het risico als je half september op vakantie gaat.

Excursies en ontdekking van Fuerteventura

Quadrijden

Tussen onze uitstapjes door hebben we een 4x4 quad-tocht getest. We gingen met een groep per bus naar de verhuurlocatie in het noorden van het eiland, bij Corralejo. We hebben enorm gelachen; de uitgestrekte zandvlaktes lenen zich perfect voor dit soort avonturen. Bovendien liet de gids die ons begeleidde ons de verschillende vulkanische en zanderige landschappen van het eiland zien. Je hoeft geen doorgewinterde coureur te zijn om deze machines te besturen; het rijden is vrij eenvoudig en we werden goed begeleid.

Tijdens onze excursie viel ons de vele reclame voor het natuurpark van Corralejo op. Een paar dagen later gingen we erheen als onderdeel van een georganiseerde excursie met andere hotelgasten.

Het Natuurpark van Corralejo

Het witte zand van de duinen vormt het landschap. Eigenlijk bevinden we ons hier bijna aan het begin van de Sahara. De kleuren zijn prachtig, vooral wanneer de zon lijkt te weerkaatsen in de duinen voordat ze in de zee zakt. Eerlijk gezegd was het de moeite waard, dus toen ik me realiseerde dat ik mijn camera in de hotelkamer had laten liggen, had ik wel even spijt... Ik kan jullie daarom alleen illustraties laten zien die ik op internet heb gevonden, sorry daarvoor...

De duinen zijn sinds 2002 officieel een natuurpark.

Goed om te weten: de rondleiding was in het Duits, Engels of Spaans, maar onze gids verzorgde voor de gelegenheid een simultaanvertaling voor ons.

Zodra je de duinen oversteekt, duik je in een zee van een ongelooflijk blauwe kleur. Het strand is prachtig en uitgestrekt: echt, het was paradijselijk!

Watersport en surfen

Het enige nadeel als je niet van watersport houdt: de wind, altijd maar weer die wind! Ideaal om te windsurfen of te surfen (al moet je wel goed op de stroming en de golven letten), maar het briesje zorgde ook voor verkoeling als de zon te fel brandde.

De plek staat echt bekend onder liefhebbers van watersport, maar, althans dat dacht ik toen ik de hoge golven zag, het vereist wel een goede basis: ik weet niet of een beginner hier veel plezier aan zal beleven. Alleen al om door de branding te komen, heb je sterke armen nodig. En daarna moet je stevig in je schoenen staan: de valpartijen zagen er behoorlijk spectaculair uit. Hoe dan ook, voor de locals en de ervaren sporters (waaronder Fransen die vanuit Biarritz voor hun jaarlijkse bedevaart kwamen) heeft Fuerteventura verschillende uitstekende spots.

Dat geldt overigens ook voor andere plekken op de Canarische Eilanden; liefhebbers kunnen alle informatie vinden op surfsites en blogs.

Het nadeel van die wind is dat je, zodra de lucht een beetje bewolkt raakte, je best moest doen om niet meteen weer een T-shirt aan te trekken.

Hoe dan ook, de plek nodigt uit tot meditatie en heerlijk nietsdoen... dat voelde pas echt als vakantie!

Hoewel ik merkte dat de omgeving van Corralejo echt op toerisme is gericht, was het strand zo uitgestrekt dat we niet op elkaars lip zaten. Door een klein stukje te wandelen, kon je zelfs het gevoel krijgen dat je het landschap helemaal voor jezelf had en in alle rust van de omgeving genieten.

Bezoek aan de hoofdstad Puerto del Rosario

Het is lastig om de stad te omschrijven: de architectuur is nogal een allegaartje en helaas hadden we onze reisgids niet bij ons. We hebben vast wat bezienswaardigheden gemist, maar we zagen wel een aantal huizen en kerken met verrassende stijlen. Sommige gebouwen vertoonden zelfs sporen van Andalusische invloeden, terwijl andere weer symbolen hadden die deden denken aan Maya-tekens (al moet ik toegeven dat mijn historische kennis hier tekortschiet en ik er misschien volledig naast zit...). Hoe dan ook, het was heel anders dan de dorpjes met kleine, witte vierkante huisjes die we onderweg naar het nationale park van Corralejo zagen.

Het bezoek was vrij kort, maar we konden er sowieso niet bijster veel activiteiten vinden. We zijn daarom maar teruggegaan naar het hotel om aan het zwembad van de zon te genieten.

De avond voor ons vertrek organiseerden de touroperator en het hotel een klein traditioneel feest. Er waren zangers begeleid door muzikanten die speelden op de "timple", een kleine gitaar met vier snaren. Je zult ze veel tegenkomen in de souvenirwinkels. Er waren ook grotere instrumenten die klonken als mandolines. Ook hier hebben we weer genoten van lokale hapjes en drankjes.

Conclusie

Om af te sluiten: ik ging erheen voor de zon en was aangenaam verrast dat er ook genoeg te zien was, voor een gebied waarvan ik dacht dat het puur op strand- of sporttoerisme was gericht. Bovendien is de omgeving echt anders dan anders: het 'rode eiland', zoals het wel eens wordt genoemd, biedt landschappen die ik nog nergens anders had gezien. Het enige minpuntje vond ik het gebrek aan culturele diepgang: afgezien van de informatie over de natuur of de bezoeken aan kerken, werd er niet veel aangeboden op het gebied van de geschiedenis van het eiland. Maar eerlijk gezegd kwam ik daar ook niet echt voor. Dus, als je op zoek bent naar ontspanning en er even helemaal tussenuit wilt: ga ervoor! Wil je zeker zijn van zon? Kies dan voor juli, augustus of half september en geniet ervan!